31 December 2022 in Turkish Journal of Kinesiology
In this study, it was aimed to examine the development of communication skills in the sports education project of Turkish and Syrian refugee students aged 9-15, who were considered disadvantaged with the "Young Together" project of the Ministry of Youth and Sports. In the study, the disadvantaged children living in the province of Kilis form the universe, while the students included in the project form the sample. In the study, the changes in the emotional and behavioral communication of the participants, which are included in the communication skills, were evaluated by giving training to the students in 5 different sports branches for 16 weeks, 2 days and 4 hours a week. In the study, the description was made in the scanning model, which is one of the quantitative research methods. In the study, the data obtained from 109 people determined by random method among 320 individuals who participated in the project voluntarily were evaluated. A questionnaire consisting of demographic information and communication skills inventory was used in the measurement tool of the study. In the analysis of the data, demographic variables were processed using the JASP statistical program, percentage and frequency, and other analyzes were processed with t-test, one-way analysis of variance and correlation tests at p<0.05 significance level. As a result of the research, it was understood that the majority of the participants were Turkish and women, disadvantaged individuals between the ages of 11-12 and at the 6th grade level with low income. Communication skills and the behavioral and emotional communication skills included in it are behaviors that can be developed in sports, recreation and other activities. Considering that disadvantaged individuals will be more in socio-cultural change, non-governmental organizations and policy makers should give importance to these and similar projects.
30 April 2024 in The Online Journal of Recreation and Sports
Doğal afetler insanda bedensel ve ruhsal yaşam kalitesini etkileyerek, hayata ilişkin önceki alışkanlıkları bırakma ya da yeni alışkanlıklar edinme yönünde etki bırakabilmektedir. Bu doğrultuda araştırmamız depreme maruz kalmış kişilerde spor yapanlar ile yapmayanalar arasındaki belirgin farkın neden kaynaklandığını ortaya koymaktır. Bununla birlikte sporun doğasında olan mücadele, strese karşı yaşanmış tecrübeler, kazanma ve kaybetme gibi bazı fiziksel ve psikolojik faktörler bireyi güçlü kılabilmektedir. Bu durum spor yapanlarda deprem sonrası hayata daha kısa sürede uyum gösterme olarak yansıyabilir. Bulgularımız sonucu aktif olarak spor yapmayanların bazı deneyimlerdeki yoksunlukları olduğu ve yaşanmış olumsuzlukların bu bireylerde daha derin izler bıraktığı düşünülmektedir. Özellikle kadınların erkeklere göre daha hassas bir süreç yaşadıkları tespit edilmiştir. Aktif spor yapmayan bireylerin duyuşsal olarak daha fazla etkilendikleri ve sporun psikolojik durumlarına pozitif yönde etki edeceğinin farkına vardıkları tespit edilmiştir. Ayrıca spor ile depremin psikolojik etkisinin hafifletme düşünceleri “bilişsel yapılandırma” düzeyinde pozitif etki edeceğini belirtmişlerdir. Tarihe Kahramanmaraş-Hatay depremi olarak geçen bu doğal afetin yaratmış olduğu travma sebebiyle deprem sonrası etkilenen kişilere rekreaktif spor etkinlerinin yaptırılması ve bu alanda uzman olan kişilerin görevlendirilmesi önem arz etmektedir.
24 March 2022 in Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi
Yaşam becerileri günlük hayatta ihtiyaç duyulan kişisel özelliklerdir. Bu özellikler bireylerin refah seviyesini, konumunu, toplumsal uyum ve üretkenliğini arttırmak için gerekli olan beceriler olup, genellikle toplumsal düzeyde eğitim ve öğretim politikaları tarafından planlanmaktadır. Ancak eğitimden çeşitli nedenlerle mahrum olan bireylerin gündelik yoğun yaşamındaki zaman akışında bu becerileri kolayca deneyimleme fırsatı olmadığı bir gerçektir. Bu nedenle bireylere boş zamanlarında yaşam becerilerini deneyimleyeceği farklı seçenek ve araçlar sunulmalıdır. Bu çalışmada kuramsal çerçeve Neulinger'in (1974) boş zaman yaklaşımında belirtmiş olduğu “tercih edilen hedef davranışın yapılmasında özgürlük, motivasyon ve hedefin enstrümantal bir amacı olduğu, hedef aktivite ile bireyin başkaca amaçlar da aradığı” varsayımına dayanmaktadır. Bu yaklaşıma göre bireyin yaşam becerisini geliştirmede rekreatif yürüme fiziksel aktivitesinin etkisinin var olup olmadığı incelenmiştir. Çalışmada sosyal, fiziksel ve zihinsel etkisi olduğu düşünülen “rekreatif yürüme fiziksel aktivite programı (RYFAP)” ile 12 haftalık müdahale programı tasarlanmıştır. Çalışmanın deney grubuna haftada 1 gün ve 2 saat olmak üzere 12 hafta boyunca müdahale programı uygulanmış, kontrol grubuna herhangi bir işlem yapılmamıştır. Çalışmada istatistiksel çözümlemeler eşleştirilmiş gruplarda Paired Samples Test, bağımsız gruplarda Independent Samples t Test ve One-Way ANOVA testleri ile gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın analizleri kapsamında birincil sonuçlar grup içi ön test ve son test karşılaştırmalar ve ikincil sonuçlar ise demografik değişkenlerden elde edilmiştir. Katılımcı grupları arasında ölçek toplam puanı ve alt boyutlar bağlamında cinsiyet, eğitim ve gelir düzeyi değişkenleri açısından anlamlı düzeyde farklılaştığı görülmüştür. Sonuç olarak Neulinger’in (1974) kuramsal yaklaşımına göre yaşam becerilerinin geliştirilebildiği anlaşılmıştır. Yaşam becerilerinin diğer spor ve rekreatif çalışmalarda da araştırılması daha belirleyici sonuçlar elde etmemizi sağlayabilir.
1 January 2023 in Eurasian Research in Sport Science
Bu çalışmada, spor yönetiminde yer alan yönetici, spor eğitimi veren beden eğitimi öğretmeni ve sporda başarı hedefleyen antrenörlerin iş becerikliliği ve spora özel merak durumlarının incelenmesi amaçlanmaktadır. Araştırmanın verileri; Kilis ilinde özel, resmi kurum ve kuruluşların spor yöneticileri, okullardaki beden eğitimi öğretmenleri ve antrenörleri olarak çalışan bireylerden elde edilmiştir. Veri toplama araçlarında Kerse (2017) tarafından Türkçeye uyarlanan “İş Becerikliliği Ölçeği” (İBÖ), Korur ve Dever (2018) tarafından geliştirilen “Spora Özel Merak Ölçeği” (SÖMÖ) kullanılmıştır. Verilerin analizinde; demografik bilgiler ve veri setinin toplam puanları arasında ilişkisel anlamlılık düzeyi incelenmiştir (p>0.05). Verilerin analizi JASP (t.y.) A Fresh Way to Do Statistics programı ile parametrik ve non-parametrik testler kullanılarak yapılmıştır. Yapılan analiz sonuçlarında; spora özel merak ve iş becerikliliği arasında özellikle genel merak ve iş becerikliliği alt boyutları arasında yüksek derecede pozitif yönlü ilişki olduğu anlaşılmıştır. Bununla birlikte iş becerikliliği ile demografik yapı arasında farklılaşma bulunmazken spora özel merak ölçeği ile demografik yapı arasında sadece yaş gruplarında istatistiksel anlamda farklılaşma olduğu görülmüştür. Sonuç olarak; başarılı kişilerin özellikleri başkalarına transfer edilebilir, bireyde içsel ve dışsal refah düzeyi geliştirilebilir, insan kaynakları ile spor alanlarında yeniden değerlendirmeler yapılabilir.