Meriç Çakır

Meriç Çakır

Auto-generated profile, based on publicly available information

Meriç Çakır

Çankırı Karatekin Üniversitesi, Orman Fakültesi

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

6Years (2021-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
15 December 2021 in Bartın Orman Fakültesi Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
MÇMeriç Çakir
Meriç Çakir
Kuzey yarım kürede yaygın olarak bulunan orman karıncaları (Formica rufa grubu) ibre, dal, ağaç kabuğu, reçine ve otsu türler kullanarak toprak üzerinde tepecik halinde yuva yaparlar. Yuva yapımında kullanılan organik madde, yuva etrafındaki toprakların özelliklerini değiştirir. Ayrıca orman karıncaları yiyecek arama faaliyetleriyle de yuva etrafındaki toprakların özelliklerini ve diğer canlıları etkilerler. Orman karıncalarının, mikroeklembacaklılar üzerindeki etkisini belirlemek için yürütülen bu çalışma, Çankırı Karatekin Üniversitesi Araştırma Ormanında gerçekleştirilmiştir. Karaçam (Pinus nigra) ormanında seçilen dört adet benzer hacimdeki (0,54±0,05 m3) kırmızı orman karıncası yuvasının yanından (0,5 m) ve 10 m uzağından çelik silindirler ile mikroeklembacaklılar örneklenmiştir. Teşhisleri ve sayımları yapılan mikroeklembacaklıların komünite yapıları ve çeşitlilik indeks değerlerine tekrarlı ölçümlerde varyans analizi ile uygulanarak değerlendirilmiştir. Sonuç olarak mikroeklembacaklıların miktarı ile farklı beslenme seviyelerindeki (çürükçül, yırtıcı ve otçul) canlıların miktarları yuvadan uzaklaştıkça artmıştır. Bununla birlikte karınca yuvalarının mikroeklembacaklı çeşitliliğini düşürdüğü belirlenmiştir.

1 January 2024 in Anadolu Orman Araştırmaları Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
IEIlker Ercanli
Ilker Ercanli
MŞMuammer Şenyurt
Muammer Şenyurt
AGAlkan Günlü
Alkan Günlü
MÇMeriç Çakir
Meriç Çakir
FBFerhat Bolat
Ferhat Bolat
SBSinan Bulut
Sinan Bulut
Bu çalışmada, Çankırı Orman İşletme Müdürlüğü sınırları içerisinde yer alan Çankırı Karatekin Üniversitesi Orman Fakültesi Araştırma ve Uygulama Ormanı içerisinde bulunan saf ve aynı yaşlı Anadolu Karaçamı meşcerelerinden seçilen 50 adet örnek ağaç kullanılarak tek ve çift girişli gövde, kabuk, ibre, dal ve toplam toprak üstü biyokütle denklemleri geliştirilmiştir. Geliştirilen bu denklemlerden, tek girişli gövde biyokütle denkleminin belirtme katsayısı (R2), toplam hata yüzdesi (THY), ortalama mutlak hata yüzdesi (OMHY) değerleri sırasıyla 0,911, -4,7763 ve 16,9823 olarak hesaplanmıştır. Bu değerler çift girişli gövde biyokütle denklemi için sırasıyla 0,951, 0,0000 ve 12,2506 olarak bulunmuştur. Tek ve çift girişli kabuk biyokütle denklemlerinin R2, THY ve OMHY değerleri (devam eden cümlelerde köşeli parantez içerisinde verilen değerler çift girişli denklemlere ait, []) sırasıyla 0,885 [0,926], -4,2410 [0,0000] ve 20,3853 [17,6638]’tür. Tek ve çift girişli ibre biyokütle denklemi için benzer şekilde R2, THY ve OMHY değerleri sırasıyla 0,547 [0,637], ve 31,4892 [0,0000] ve 55,3247 [57,1074] olarak elde edilmiştir. Tek ve çift girişli dal biyokütle denklemlerinin R2, THY ve OMHY değerleri sırasıyla 0,781 [0,793], 0,5932 [6,2919] ve 33,5256 [34,7849] olarak hesaplanmıştır. Tek ve çift girişli toplam toprak üstü biyokütle denklemlerinin R2, THY ve OMHY değerleri ise sırasıyla 0,913 [0,954], 2,3304 [7,5169] ve 17,5011 [14,5473] olarak elde edilmiştir. Tüm bu denklemlere ilişkin bütün parametreler, istatistiksel olarak p

29 December 2023 in Düzce Üniversitesi Orman Fakültesi Ormancılık Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
MÇMeriç Çakir
Meriç Çakir
MSMurat SARGINCI
Murat SARGINCI
SASerdar Akburak
Serdar Akburak
Orman ekosistemlerinde, ibre döküm miktarı; ekosistem fonksiyonlarından birincil üretim, karbon ve besin maddelerinin döngüleri ile küresel iklim değişikliğini de kapsayan önemli süreçler hakkında bilgiler sunmaktadır. Araştırma Ormanı’nda (Çankırı) yürütülen bu çalışmanın amacı yarı kurak bölgede yer alan bazı karaçam meşcerelerinde ibre dökümü ve bu yol ile ekosisteme geri dönen karbon (C) ve azot (N) miktarlarının belirlenmesidir. Farklı gelişim çağlarındaki karaçam meşcerelerinde ortalama ibre döküm miktarları Çkab: Çkb ve Çkc meşcereleri için sırasıyla 474,72 g.m-2, 245,51 g.m-2 ve 248,42 g.m-2 olarak bulunmuştur. Dökülen bu ibrelerdeki karbon, Çkab, Çkb ve Çkc meşcereleri için sırasıyla 251 g.m-2, 129 g.m-2 ve 130 g.m-2 olarak belirlenirken, ibrelerdeki azot sırasıyla 8,15 g.m-2, 4,85 g.m-2 ve 4,73 g.m-2 olarak belirlenmiştir. Tekrarlanan ölçümlerdeki varyans analizi sonuçlarına göre Çkb ve Çkc meşcereleri arasında fark bulunmazken (P>0,05), ibre dökümü, karbon ve azot miktarları (g.m-2) Çka meşceresinde diğer iki meşcereye kıyasla yüksek bulunmuştur (P

30 September 2025 in Turkish Journal of Forestry | Türkiye Ormancılık Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
MÇMeriç Çakır
Meriç Çakır
Bu çalışma, kırmızı orman karıncalarının (Formica rufa) farklı yuva hacimlerine göre ısıl düzenleme stratejileri ile besin arama davranışlarındaki değişimleri incelemektedir. Isıl düzenleme ve besin arama davranışlarının yuva mikrokliması ve koloni organizasyonu üzerindeki etkileri, yarı kurak bir ormanlık alanda karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Çalışma, Çankırı Karatekin Üniversitesi Orman Fakültesi Araştırma Ormanı’nda yer alan dört farklı hacimdeki karınca yuvasında yürütülmüştür. Her yuvaya yerleştirilen sıcaklık sensörleri ile yuva üstü, içi ve çevre toprak sıcaklıkları bir yıl boyunca saatlik olarak kaydedilmiştir. İlkbahar döneminde termal kamera ile yüzey sıcaklıkları görüntülenmiş, besin arama yolları haritalanmıştır. Veriler varyans analizi (ANOVA) ve Tukey HSD testi ile değerlendirilmiştir. Bulgular, büyük hacimli yuvalarda iç sıcaklığın daha stabil olduğunu, güneşlenme davranışlarının yuva yüzey sıcaklığını artırarak termoregülasyona katkı sağladığını göstermiştir. Ayrıca, yuva hacmi ile besin arama alanı ve yol uzunluğu arasında pozitif ilişki bulunmuştur. Karıncaların yalnızca belirli ağaçlara yönelerek stratejik kaynak kullanımında bulunduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak, F. rufa türü çevresel streslere karşı hem fizyolojik hem davranışsal uyum stratejileri geliştirmekte ve yuva hacmi bu süreçlerde belirleyici bir rol oynamaktadır. Bu adaptasyonlar, koloninin hayatta kalma başarısını ve orman ekosistemine katkı düzeyini artırmaktadır.

31 December 2025 in Anadolu Orman Araştırmaları Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
MÇMeriç Çakır
Meriç Çakır
AGAlkan Günlü
Alkan Günlü
Giriş ve Hedefler Kırmızı orman karıncalarının (Formica rufa) orman süreçlerindeki kilit rolü dikkate alınarak, Çankırı Karatekin Üniversitesi (ÇAKÜ) Orman Fakültesi Araştırma ve Uygulama Ormanı’nda yuva dağılımının Coğrafi Bilgi Sistemi (CBS) ile haritalanması, topoğrafik–meşcere–edafik belirleyicilerin test edilmesi ve tepecik hacmini açıklayan başlıca etmenlerin ortaya konması amaçlanmıştır. Yöntemler 2021–2022 yıllarında 367 ha’lık alanda 200 m aralıklı 90 noktalı karelaj kurulmuş ve her noktada 100 m yarıçaplı sistematik taramalar yapılarak yuva konumu ve boyutları kaydedilmiştir. Yuvaların etrafındaki 0–15 cm üst toprakta tekstür, pH, EC/tuz, CaCO₃, C ve N analizleri yapılmıştır. Sayısal arazi modelinden türetilen yükselti, eğim ve bakı katmanları ile meşcere tipleri, yaş, gelişim çağı, kapalılık ve bonitet haritaları CBS’de çakıştırılmıştır. Gruplar arası farklar Mann–Whitney U ile, çevresel gradiyentler bolluk analizi (RDA- Redundancy Analysis) ve anlamlılık testi (999 permütasyon) ile değerlendirilmiştir. Bulgular Çalışma alanında 63 aktif yuva saptanmış, yuvalar 1300–1450 m’de yoğunlaştığı, kuzey bakıyı (%70), 15–30° eğimi (%81) ve yüksek kapalılığı (%95, sınıf 3) tercih ettiği belirlenmiştir. Yuvaların çoğu saf karaçamda, c gelişim çağında ve IV., V. ve VI. yaş sınıflarında yer almaktadır. Yuva alanlarında toprak daha kaba tekstürlü (kumca zengin), pH daha düşük ve C, N ile C/N daha yüksek bulunmuş, fakat EC/tuz ve CaCO₃ ayırt edici bulunmamıştır. RDA sonuçlarında C, N ile C/N ve tekstür F. rufa varlığı ile pH ve yükselti ise türün yokluğu ile eşleşmiştir (toplam açıklanan varyans %47). Sonuçlar F. rufa, ÇAKÜ Araştırma Ormanı’nda 1300–1450 m bandında, kuzey bakılı, 15–30° eğimli ve tam kapalı saf karaçam meşcerelerinde yoğunlaşmaktadır. Edafik olarak, yuvaların yayılış gösterdiği alanlar kaba tekstürlü, hafif asidik ve organik madde ile azotça zengin topraklarla eşleşmiş fakat EC–tuz ve CaCO₃ ayırt edici olmamıştır. Bulgular, F. rufa için iyi drene olan, gölgeli ve organik madde birikimi yüksek mikro‑ortamların çekirdek habitat niteliği taşıdığını ortaya koymaktadır.

30 April 2026 in Bartın Orman Fakültesi Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
BKBülent Kayar
Bülent Kayar
MÇMeriç Çakır
Meriç Çakır
Kırmızı orman karıncaları (Formica rufa grubu), Holarktik bölgede yayılış gösteren, özellikle boreal ve ılıman kuşaklarda yaşayan türlerdir. Avrasya ve Kuzey Amerika’ya geniş ölçekte dağılmış olup farklı çevresel koşullara yüksek uyum gösterirler. Kuzey orman ekosistemlerinde kilit türlerden biri olarak flora ve fauna ile güçlü etkileşim içindedirler. İğne yapraklı ve karışık ormanlarda yoğunlaşan bu karıncalar, Avrupa’da İskandinavya’dan Akdeniz’e, ayrıca Rusya, Almanya, Polonya, Fransa ve İngiltere’de yaygın popülasyonlara sahiptir. Bu araştırma, Ankara ili Çamlıdere ilçesi Çamkoru Dr. Fuat Adalı Araştırma Ormanı’nda Formica rufa L.’nın yuva envanteri, ekolojisi ve habitat özelliklerini incelemektedir. Amaç; yuva dağılımını etkileyen meşcere yapısı ile topoğrafik ve çevresel değişkenleri belirlemek, yuva hacimlerini hesaplayarak belirleyicilerini ortaya koymak ve türün ekosistem rolünü değerlendirmektir. 2023–2024 tam sayım envanterinde 612,1 ha alanda 359 yuva saptanmış; %42,6’sı aktif, %40,4’ü sönük, %17’si sönen olarak sınıflandırılmıştır. Tek değişkenli analizlerde bakı, yükselti, kapalılık, meşcere tipi ve yaş sınıfı anlamlıdır (p