29 October 2023 in ESTÜDAM Halk Sağlığı Dergisi
The aim of the study is to determine the attitude of the public towards the COVID-19 vaccine and the factors affecting the vaccination decision shortly before the start of the vaccination program in Turkey. The study was a descriptive study conducted with the participation of 1098 people aged ≥18 years living in Turkey in December 2020, when COVID-19 vaccination practices had not yet started in Turkey. The sociodemographic characteristics, chronic disease and vaccination history, COVID-19 disease history, COVID-19 vaccination decision, and fear of COVID-19 were assessed with an online questionnaire. Logistic regression analysis was performed to determine the factors affecting the vaccination decision. 42.9% (n=471) of the participants were undecided the COVID-19 vaccine. The "concerns about the side effects of COVID-19 vaccine" had the most negative impact (42.6%, n=468), on vaccination decisions. The likelihood of vaccine hesitation/rejection reduced as the "COVID-19 Fear" scale score grew (OR=0.95, %95 CI:0.93-0.97; p<0.001). Vaccine hesitation/rejection was 1.6 times higher in women (OR=1.65, %95 CI:1.24-2.20; p=0.001), 1.7 times higher among those who had not gotten an H1N1 vaccine in 2009 (OR=1.76, %95 CI:1.17-2.64; p<0.05) and 1.4 times higher (OR=1.45, %95 CI:1.06-1.98; p<0.05) in those who had never received a seasonal influenza vaccine. This study showed that there is significant vaccine hesitancy before widespread vaccination. Immunization history is one of the factors determining attitude towards a vaccine in development. The key factors influencing vaccine decisions appeared to be concerns about vaccine efficacy and safety.
25 September 2025 in Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi
Dünyada çeşitli nedenlere bağlı ülkeden ülkeye insan hareketliliğinin artmasının sonucu olarak kültürel farklılığa sahip topluluklar oluşmuştur. Bunun sonucu olarak da toplumsal hizmet anlayışı doğrultusunda ‘kültürel yeterlilik’ kavramı doğmuştur. ‘Kültürel yeterlilik’ bireylerin/grupların kendine özgü ihtiyaçlarına, onların kültürüne uygun cevap verebilme kapasitesidir. Hemşirelikte kültürel yeterlilik, verilen hizmette eşitsizliklerin azaltılmasında ve azınlıkların kendilerini ifade etmelerinde kolaylık sağlamaktadır. Kültürel yeterliliğin 1970’lerde Leininger tarafından kavramsallaştırılmasından sonra hemşirelikte kültürel yeterli bakımın geliştirilip uygulanabilmesi için birçok model ve rehber geliştirilmiştir. Bugün tüm dünyada hemşirelikte kültürel yeterliliği geliştirmeye yönelik hemşirelik müfredatına çeşitli kültür dersleri dahil edilmektedir. Bu literatür incelemesinde son yirmi yılda Türkiye, Japonya, Amerika Birleşik Devletleri ve Norveç’te hemşirelik eğitimi verilen üniversitelerin kültür dersi müfredatından örnekler sunulacaktır. İncelemenin amacı Türkiye’deki üniversitelerde hemşirelikte kültürel yeterliliği geliştirmek için verilen kültür derslerinin farklı ülkelerdeki kültür dersi müfredatı ile karşılaştırılmasıdır. Ayrıca Türkiye’deki hemşirelik eğitiminde kültür derslerinin geliştirilebilmesi için öneriler sunabilmek amaçlanmaktadır