Meltem Günbeği

Meltem Günbeği

Auto-generated profile, based on publicly available information

Meltem Günbeği

Göztepe Prof. Dr. Süleyman Yalçın Şehir Hastanesi

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

6Years (2021-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
1 December 2021 in The Bulletin of Legal Medicine
Verified
Journal Article
Open access
GEGokhan Ersoy
Gokhan Ersoy
EUElif Sazak Uygul
Elif Sazak Uygul
MGMeltem Günbeği
Meltem Günbeği
MÖMert Onur Özdemir
Mert Onur Özdemir
AEAkça Toprak Ergönen
Akça Toprak Ergönen
BABerna Aydın
Berna Aydın
Objective COVID pandemic has caused changes in the work and daily life of forensic medicine physicians. The present study examines the pandemic's risks on forensic medicine physicians' health, changes in forensic medicine service, and physicians' opinions about the non-forensic medical duties. Methods: We applied a survey with 31 questions to 220 physicians, including specialist and assistant positions in the field of forensic medicine. We surveyed changes in daily and working life conditions. Results: 52% of physicians stated that their occupation increased their worries about COVID-19. The rate of the participants, who changed their accommodation sites during the pandemic, was 19%. They also declared a diminishing number of weekly working days. Of 154 people performing a forensic clinical examination, 87% stated that the number of cases decreased, and 23% specified that family violence cases increased. One hundred twenty-eight physicians (58%) were redeployed to non-forensic medicine services. COVID examination room and COVID clinic were the most assigned departments (60 and 26 participants, respectively). The rate of those who did not consider themselves sufficient for these tasks was 27%. Conclusion: The Lockdown period has reduced the workload of forensic medicine for a while. In this period, forensic medicine physicians have highly employed in COVID services, especially residents. As there were notable changes in examination and living environments, the rate of feeling inadequate for non-forensic medical duties has approached one fifth. Structuring postgraduate or on-site education of the physicians will keep these skills alive.

16 May 2023 in STED / Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
MGMeltem Günbeği̇
Meltem Günbeği̇
EUElif Sazak Uygul
Elif Sazak Uygul
ATAhmet Turla
Ahmet Turla
BABerna Aydin
Berna Aydin
Amaç: Sağlık hizmetine erişiminin en önemli komponentlerinden biri olan sağlık hizmeti yürütücüsü hekimlerin mültecilere verilen sağlık hizmeti hakkında görüş ve tutumlarının belirlenmesi ve elde edilen sonuçların sağlığa erişim hakkı çerçevesinde tartışılması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Kesitsel nitelikteki çalışmada, çalışmanın amacına yönelik 32 sorudan oluşan bir anket formu hazırlandı ve 22.10.2018-22.01.2019 tarihleri arasında erişime açık olan ankete 571 hekim yanıt verdi. Verilerin analizi SPSS 21.0 paket programı ile yapıldı. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistiksel analiz kullanıldı. Bulgular: Mültecilerin tüm sağlık hizmetlerine ücretsiz erişememesi gerektiğini düşünenlerin oranı %43,5 (n:248)’ti. Katılımcı hekimlerin %26,4 (n:151)’ü aynı klinik duruma sahip Türk vatandaşlarına mültecilere göre öncelik tanınması gerektiğini, %85,4 (n:485)’ü tıp eğitimi sırasında mülteci sağlığına yönelik eğitim almadığını, %40,2 (n:225)’si mülteci hastalardan hiçbir zaman ayrıntılı anamnez alamadığını ya da nadiren alabildiğini, %59,9 (n:343)’u mülteci hastaların vereceği tedaviyi düzgün kullanacağına inanmadığını, %14,6 (n:81)’sı mülteci hastalar ile diğer hastalarına aynı şekilde yaklaşmadığını belirtmiştir. Sonuç: Hekimlerin mültecilerin sağlığa erişimlerine yönelik eksik bilgileri, iletişim sorunları ve ön yargıları uygulamada meslek etiğine aykırı yaklaşımlara sebep olabilmektedir. Hekimlerin, meslek etik kurallarına yönelik farkındalığı arttırılmalı, tıp eğitimleri müfredatlarına mülteci sağlığına yönelik daha fazla eğitim içeriği konulmalı ve sağlık sisteminde dezavantajlı gruplara yönelik planlı, uzun vadeli programlar yapılmalıdır.

30 January 2024 in Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Lokman Hekim Tıp Tarihi ve Folklorik Tıp Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
MGMeltem Günbeği̇
Meltem Günbeği̇
Yaşayan ya da ölü bir kimsenin tanımlanması ve diğer kişilerden ayırt edilmesini sağlayacak özelliklerin ortaya konulmasına kimlik belirtimi veya kimliklendirme denir. Bu yazı ile 2023 Şubat ayı Kahramanmaraş ili merkezinde meydana gelen ve 11 ili etkileyen deprem deneyimi sonrası afette kimliklendirmenin önemine vurgu yapılmak amaçlanmıştır. Felaket kurbanlarının kimliklendirmesi hukuki öneminin yanı sıra ruhsal ve sosyal iyilik hali için de önem taşımaktadır. Travma sonrası iyileşme, ruhsal iyilik halinin sağlanabilmesi için kimliklendirmenin en az hata ile yapılması gereklidir. Cenazenin hiç ya da uzun süre bulunamaması, yanlış teşhis, tekrarlayan örnekleme, fethi kabir deneyimlerinin yeni travmalar yaratacağı gibi hukuken hatalara da sebep olabileceği söylenebilir. 2023 Şubat ayında 11 ili etkileyen depremde kimliklendirme çalışmalarında eksiklikler yaşanmıştır. Deprem coğrafyasında yaşama gerçekliğimiz göz önüne alınarak yaşanan eksikliklerin tekrar yaşanmaması için kimliklendirme çalışmalarının geliştirilmesi gereklidir. Bu amaçla Türkiye Afet Müdahale Planı’nda yer alan afet kimliklendirme ve defin çalışma grubu konunun uzmanları ile oluşturulmalı, Türkiye Afet Müdahale Planı kimliklendirme ve defin bölümü geliştirilmelidir.

1 April 2024 in The Bulletin of Legal Medicine
Verified
Journal Article
Open access
MGMeltem Günbeği
Meltem Günbeği
ATAhmet Turla
Ahmet Turla
Objective: This study aims to discuss the medicolegal significance of psychological examinations in the documentation of repetitive partner violence by evaluating the results of forensic reports prepared for such cases in detail. Methods: Case files those indictments were completed by the Public Prosecutor responsible for the Domestic Violence and Violence Against Women Bureaus in Samsun, were examined retrospectively between June 1, 2020, and December 1, 2020. The forensic reports of 141 women aged 18 and above who had previously reported violence by the same partner were selected and examined. Results: The psychiatric examination section of the reports revealed that psychiatric examination was not conducted in 74.5% (n=102) of cases, was recorded only as “normal or N” in 19% (n=26), and was recorded as no psychopathology was found in 2.9% (n=4). Psychiatric examinations were not performed in 72.4% (n=63) of cases with mild injuries that could be treated with simple medical interventions. In cases where the report stated no signs of physical violence, 72.2% (n=13) did not undergo a psychological examination. Conclusion: In medico-legal assessment of women subjected to repeated partner violence who represent a particular group with a high incidence of psychopathologies, appropriate examination conditions are often not provided, and psychiatric examinations are not conducted. A detailed psychological examination can more clearly establish the severity of injuries, and establishing the causality between trauma and psychological findings in the conclusion section of forensic reports will guide the judicial authorities in showing the presence of trauma in case of no physical finding.