Ebru Sevinç

Ebru Sevinç

Auto-generated profile, based on publicly available information

Ebru Sevinç

Faculty of Health Science, Altınbaş Üniversity, Zuhuratbaba, İncirli Cd. No:11-A, Bakırköy/ İstanbul, 34147 , Türkiye

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

9Years (2018-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
30 December 2018 in İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
ESEbru Sevi̇nÇ
Ebru Sevi̇nÇ
NSNecmiye Sabuncu
Necmiye Sabuncu
Amaç: Bu çalışma, özel sektörde hizmet veren bir hastanedeki kariyer planlama ve geliştirme uygulamaları ile bu kurumda çalışan hemşirelerin kariyer planlama ve geliştirmeye ilişkin görüşlerinin belirlenmesi amacıyla planlanmıştır. Yöntem: Araştırma tanımlayıcı bir araştırma olup, İstanbul ilinde bulunan özel bir hastanenin Avrupa ve Anadolu yakasında ki şubelerinde Aralık 2008 - Şubat 2009 tarihleri arasında 237 hemşire üzerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın verileri, araştırmacı tarafından literatür doğrultusunda hazırlanan ve toplam 30 maddeden oluşan anket formu ile toplanmış, verilerin analizi SPSS paket programında yapılmıştır. Bulgular: Elde edilen bulgulara göre; hemşirelerin %50.2’si kurumlarında kariyer planlama ve geliştirme uygulamasının olmadığını, %40.9’u kurumlarındaki açık pozisyonlar için bilgilendirme yapılmadığını, %67.1’i üst pozisyona getirilmelerinde yetenek ve performansın dikkate alındığını, %48.1’i kurumlarında ve hemşirelik hizmetlerinde kariyer planlama ve geliştirmeye yönelik uygulamalardan kurs ve seminerlere katılımın sağlandığını belirtmişlerdir. Hemşirelerin kariyer planlama ve geliştirme ile ilgili kurumlarından beklentileri arasında %58.2’si sürekli eğitim programlarının düzenlenmesini ifade ederken, %56.1’i kariyer planlama ve geliştirmenin hemşirelik mesleğine katkı sağlayacağını belirtmişlerdir. Hemşirelerin kurumdaki kariyer faaliyetleri ile pozisyon, yaş, eğitim durumu, toplam çalışma süresi, kurumdaki çalışma süresi ve aynı pozisyonda çalışma süreleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar saptanmıştır (p< 0.05). Sonuç: Çalışmada, kurumda çalışanlara yönelik kariyer planlama ve geliştirme politikasının olmadığı, kariyer planlama ve geliştirmeye yönelik uygulamaların ise yetersiz olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

31 December 2019 in İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
ESEbru Sevi̇nÇ
Ebru Sevi̇nÇ
DKDerya Kavgaoğlu
Derya Kavgaoğlu
Sağlıkta yönetim ve eğitim çabalarından etkili ve verimli sonuçlar alınabilmesi için üzerinde durulması gereken önemli bir konu, hedef kitlenin bireysel farklılıklarının anlaşılmasıdır. Kuşak olgusu bu bireysel farklılıkların açıklanmasında, yönetsel ve eğitsel olarak etkileşim kurulacak kitlenin tanınmasında ve beklentilerinin anlaşılmasında yol gösterici bir faktör olarak değerlendirilebilir. Yaklaşık olarak yirmi beş, otuz yıllık yaş kümelerini oluşturan ve aynı çağın şartlarına maruz kaldığı için benzer davranış örüntülerine sahip bireyler öbeği olarak tanımlanan kuşak literatürde beş farklı formda yer almaktadır. Bunlar: Sessiz kuşak, bebek patlaması kuşağı, X kuşağı, Y kuşağı ve Z kuşağıdır. Sessiz kuşak hemşirelerinin yaşam boyu tek bir kurumda çok sıkı çalışma olanağına sahip olmaları iş doyumuna ulaşmaları için yeterlidir. Bebek patlaması kuşağı hemşirelerinin işleri yaşamlarının çok önemli bir bölümünü oluşturur ve iş doyum düzeyleri yüksektir. X kuşağı hemşireleri iş hayatında kendilerini zorlu, iyimser ve kendine güvenen bireyler olarak tanımlamaktadır. Bu üç kuşağı eğitsel pratikler açısından esasici ve gelenekçi stillerle, yönetsel açıdan duygusal bağlılığı pekiştirecek pratiklerle desteklemek mümkündür. Y kuşağı hemşireleri gruplar halinde çalışmakta ve teknolojiyi çok iyi kullanmaktadır. Z kuşağının ilk üyeleri önümüzdeki seneler içerisinde çalışma hayatına girmiş olacağından bu kuşakla ilgili çok fazla araştırma bulunmamakla birlikte teknoloji odaklı ve bağımsız çalışma eğilimi içinde olmaları beklenmektedir. Bu iki kuşağı eğitsel açıdan geleneksel öğretimden ziyade öğrenen merkezli ve teknoloji tabanlı etkinliklerle; yönetsel açıdan normatif bağlılığı duygusal bağlılığa dönüştürecek pratiklerle desteklemek mümkündür. Bu çalışmada, hemşireliğin kuşaklar arası bireysel, mesleki, teknolojik, örgütsel ve eğitsel olarak farklılıklarının literatür bilgileri doğrultusunda incelenmesi amaçlanmaktadır.

3 July 2025 in BMC Nursing
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
SÇSeyhan Çerçi
Seyhan Çerçi
ESEbru Sevinç
Ebru Sevinç
NUNermin Uyurdağ
Nermin Uyurdağ
EKEce Uysal Kasap
Ece Uysal Kasap
Patient advocacy, which is an integral part of patient care processes, envisages the defense of patients on issues such as patient rights and ethical values and is a concept directly related to the core values of the nursing profession. It is thought that nurses’ patient advocacy behaviors are linked to their perceptions of professional values. Therefore, this study aimed to determine the effect of nurses’ patient advocacy behaviors on professional values. The study is descriptive, correlational, and cross-sectional. It was conducted with 527 nurses working in a city hospital in Istanbul between August and September 2023. Data were collected using the Information Form, Patient Advocacy Scale for Nurses, and Professional Values Scale. Descriptive tests, correlation analysis, and simple linear regression analysis were used to analyze the data. A STROBE checklist was used to report the study. Nurses’ Patient Advocacy Behaviors score was 163.84 (SD = 22.88) and the Professional Values score was 110.26 (SD = 16.29). The study determined that there was a significant, positive, and moderate relationship between the total scores of patient advocacy behaviors and the perception of nurses’ professional values (r = 0.628). It was found that female nurses had more professional values than male nurses, nurse managers had more professional values than other nurses, and day shift nurses had more professional values than night shift nurses (p > 0.05). It was determined that the model created for the perception of professional values was significant and patient advocacy behaviors explained 51.4% of the variance of the perception of professional values. It was found that there was a moderate and positive relationship between patient advocacy behaviors and professional value perceptions of nurses. According to this result, it is recommended that more training on patient advocacy and professional values be included in the nursing education curriculum, the quality of the training should be improved, more studies should be conducted on these issues, and policymakers and hospital administrators should encourage nurses.


1 January 2025 in Etkili Hemşirelik Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
ESEbru Sevinç
Ebru Sevinç
SÇSeyhan Çerçi
Seyhan Çerçi
NUNermin Uyurdağ
Nermin Uyurdağ
MKMerve Kırmacı
Merve Kırmacı
BŞBuse Saygın Şahin
Buse Saygın Şahin
Giriş: Şefkat yorgunluğu, bireyin acı çeken bir kişiye yoğun fiziksel ve duygusal güç uygulaması sonrasında ortaya çıkan empati kaybı, duygusal geri çekilme, duygusal kapanma, çaresizlik ve öfke olarak tanımlanmaktadır. Ayrıca şefkat yorgunluğu hemşirelerin tükenmişliğini ve bakım verme becerisindeki kaybı tanımlamak için de kullanılmaktadır. Amaç: Bu çalışmanın amacı hemşirelerin yaşadıkları şefkat yorgunluğunun bakım davranışlarına etkisini belirlemektir. Yöntem: Tanımlayıcı tipte olan bu araştırmanın evrenini İstanbul şehir merkezindeki tüm hastanelerde görev yapan 42.410 hemşire, örneklemini ise güç analizi ile belirlenen 381 hemşire oluşturmuş olup, çalışma kartopu yöntemiyle gönüllü olarak katılan 403 hemşire ile gerçekleştirilmiştir. Veriler Tanıtıcı Bilgi Formu, Şefkat Yorgunluğu Ölçeği ve Bakım Davranışları Ölçeği-24 ile toplanmıştır. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler, normallik testi, bağımsız gruplarda t-testi, ANOVA, post hoc analizler ve Pearson korelasyon testleri ile çoklu doğrusal regresyon analizleri kullanılmaktadır. Bulgular: Hemşirelerin Şefkat Yorgunluğu Ölçeği puan ortalamasının 1,91±0,31, Bakım Davranışları Ölçeği puan ortalamasının ise 5,46±0,55 olduğu belirlendi. şefkat yorgunluğu ile bakım davranışları ölçeklerinin alt boyutları arasında anlamlı ve zayıf ilişkiler bulunmuştur. Sonuç: Hemşirelerin şefkat yorgunluğu algılarının orta düzeyde, bakım davranışları algılarının ise yüksek düzeyde olduğu belirlendi. Ayrıca şefkat yorgunluğu algısının bakım davranışlarını etkilediği tespit edilmiştir.

29 April 2023 in İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
ESEbru Sevi̇nÇ
Ebru Sevi̇nÇ
MKMerve Kirmaci
Merve Kirmaci
NZNeriman Zengi̇n
Neriman Zengi̇n
SSSibel Sezer
Sibel Sezer
Amaç: Araştırma hemşirelerin kendi kendine ilaç kullanma ve ilaç önerme durumlarını belirlemek amacı ile planlanmıştır. Yöntem: Araştırma tanımlayıcı tipte olup evreni İstanbul ilinde yaşayan devlet ve özel hastanede çalışan hemşireler, örneklemi ise araştırmaya gönüllü olarak katılmayı kabul eden 502 hemşire oluşturmuştur. Çalışmanın verileri araştırmacılar tarafından hazırlanan üç bölüm ve 28 sorudan oluşan Google form online anket formu ile toplanmıştır. Veriler SPSS 20.0 programında (Statistical Program for Social Sciences) değerlendirilmiştir. Niteliksel verilerin değerlendirilmesinde sıklık, yüzde, nicel verilerin değerlendirilmesinde standart sapma, medyan değerlerinden yararlanılmış ve gruplar arasındaki farklılıklar Ki kare testi ile incelenmiştir. Bulgular: Çalışmaya katılan hemşirelerin %77,1’inin kendi kendine ilaç kullandıklarını, en fazla analjezik (%78,5) ve vitamin (%34,9) ilaçlarını, baş ağrısı (%77,3), soğuk algınlığı (%42,2) yakınmaları durumunda aldıklarını belirtmişlerdir. Bu ilaçları alma nedeni olarak da benzer sorunları daha önce deneyimleme (%59,0); bilgi sahibi olma (%43,2); ilacı daha önceden kullanma (%27,9) olarak ifade etmişlerdir. İlaç önerme durumlarında hemşirelerin %44,9’u başkalarına ilaç önerisinde bulunduklarını, %55,1’i ilaç önerisinde bulunmadıklarını ifade etmiştir. Hemşirelerin sosyo-demografik değişkenlerine göre, sadece eğitim düzeylerinde anlamlı fark tespit edilmiştir (p<0,05). Lisansüstü eğitim düzeyine sahip hemşirelerin (%86,4); lise (%61,7), ön lisans (%72,4) ve lisans (%81,6) düzeyinde eğitim olan hemşirelerden daha yüksek oranda kendi kendilerine ilaç kullandıkları tespit edilmiştir (p<0,05). Lise mezunu hemşirelerin (%66) ön lisans (%60,2), lisans (49,8) ve lisansüstü (39,8) mezunu hemşirelerden istatistiksel olarak anlamlı oranda daha az ilaç önerdikleri bulunmuştur (p<0,05). Sonuç: Hemşirelerin kendi kendine ilaç kullanma ve önerme durumlarının yüksek olduğu ve hemşirelerin eğitim düzeyinin kendi kendine ilaç kullanma ve önerme durumunu etkilediği saptanmıştır.