Keywords: Spatiotemporal change, Land use/Land cover, Protected areas, Karacabey flooded forest This short paper aims to detect spatiotemporal detection of land use/land cover change within Karacabey Flooded Forest region. Change detection analysis applied to Landsat 5 TM images representing July 2000 and a Landsat 8 OLI representing June 2017. Various image processing tools were implemented using ERDAS 9.2, ArcGIS 10.4.1, and ENVI programs to conduct spatiotemporal change detection over these two images such as band selection, corrections, subset, classification, recoding, accuracy assessment, and change detection analysis. Image classification revealed that there are five significant land use/land cover types, including forest, flooded forest, swamp, water, and other lands (i.e. agriculture, sand, roads, settlement, and open areas). The results indicated that there was increase in flooded forest, water, and other lands, while the cover of forest and swamp decreased.

Topografik yükselti ve bakının, Uludağ göknarının ölü örtü, toprak özellikleri, toprak organik karbon (TOK), toplam azot (TA) ve diğer toprak besin elementi (C, N Ca, Mg, P, K, S, Fe, Mn, Na, Cu, Zn, Cl, Ni ve Co) konsantrasyonları ve stoklarına etkilerini belirlemek amaçlı Bursa Uludağ Milli Parkı’nda bir çalışma gerçekleştirilmiştir. Bu amaçla, Uludağ göknarının yayılış yaptığı kuzey (K) ve güney (G) bakıların, beş yükselti kuşağından (Z1: 1400–1500 m, Z2: 1500-1600 m, Z3: 1600–1700 m, Z4: 1700-1800 m, Z5: 1800-1900 m) ve dört toprak derinlik kademesinden (D1: 0–10 cm, D2: 10–20 cm, D3: 20-30 cm, D4: 30-40 cm) ölü örtü ve toprak örnekleri alınmıştır. Sonuçlar genel olarak değerlendirildiğinde, Uludağ göknarı toprak organik karbon ve toplam azot konsantrasyonunun ve stokunun yükseltiye bağlı olarak arttığı ve her bir yükselti kuşağının K bakısında G bakıya göre daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Örneğin, TOK stoku, K bakıda yükseltiye bağlı olarak hektarda162 tondan 182 tona, G bakıda ise 116 tonda 176 tona doğru bir artış göstermiştir. TOK stoku, K bakıda G bakıdan %19.7 daha fazla bulunmuştur. Benzer şekilde, TA stokuda, K bakıda yükseltiye bağlı olarak hektarda 9.77 tondan 10.9 tona, G bakıda ise 7.64 tondan 10.1 tona doğru bir artış göstermiştir. Diğer yandan, makro besin elementlerinden Ca, Mg ve P konsantrasyonları ve stoklarında yükseltiye bağlı olarak azalırken, K ve S ise yükselti ile önce bir azalma daha sonra ise bir artış gösterme eğiliminde olduğu belirlenmiştir. Yükseltiye bağlı benzer eğilim mikro besin elementleri içinde tespit edilmiştir. Bununla beraber, genel olarak makro ve mikro besin elementleri her bir yükselti kuşağında, kuzey bakılarda güney bakılardan daha yüksek bulunmuştur. Uludağ göknarının yükselti ve bakıya bağlı değişen ölü örtü ve toprak özelliklerinin (özellikle hacim ağırlığı) yanında mikroiklime bağlı ölü örtü miktarının ve ayrışmasının toprak organik karbon, toplam azot ve diğer makro ve mikro besin elementlerinin konsantrasyon ve stoklarında etkili olabileceği sonucuna varılmıştır.

Orman ekosistemleri ve ekosistemdeki değişimin hızı dünyanın ekolojik yapısında meydana gelen değişiklikler ile gün geçtikçe artmaktadır. Dünyadaki artan nüfusun hızı ve endüstrideki gelişmeler sonucunda ortaya çıkan kirleticiler ve onların yıkıcı etkileri orman ekosistemlerinin zarar görmelerine sebep olmaktadır. Bu zararların ortaya konulması için genel olarak zamansal değişimler ve etki eden faktörlerin bilinmesi önemlidir. Faktörlerin ve değişimlerin anlaşılması için ise planlar kullanılması önemlidir. Mevcut orman yapısını ortaya koymak için uzaktan algılama ve coğrafi bilgi sistemi teknolojisinin kullanımı , orman alanlarında çok amaçlı planlarının yapılması için her geçen gün artmaktadır. Bu amaçla oluşturulan çalışma kapsamında Bursa Orman Müdürlüğü'ndeki orman kaynaklarındaki zamansal ve mekânsal değişimleri Coğrafi Bilgi Sistemleri kullanılarak analiz edilmiştir. Çalışma alanında 1972, 2004-2006 ve 2017 yılları arasında amenajman planı verileri kullanılmıştır. Yapılan değerlendirmeler neticesinde 45 yılda Bursa Orman İşletme Müdürlüğünün orman alanlarının %4,5 oranında arttığı belirlenmiştir. Verimli oman alanları ise 24.127 hektardan 60.849 hektara yükselmiştir. Verimli orman alanında ise %252 oranında artış görülmüştür. Bu belirgin artış yapılan silvikültürel müdahalelerin ve teknik uygulamaların ne derece etkili olduğunu gözler önüne sermektedir. Sonuç olarak; yoğun şehirleşmenin olduğu Bursa özelinde bu olumsuz yapıya rağmen toplumun refah düzeyinin artması, baltalık işletme şeklinden vazgeçilmesi, orman işletme yönetimlerinin daha küçük alanlarda ve daha fazla personel ile yapılabilmesi gibi nedenlerle orman alanlarında hem kalite hem de alansal olarak büyük bir artış görülmüştür.

Tree volume estimates are the essential databank used in estimates of forest growth and revenue. In various workshops, symposiums, and general assemblies, it is emphasized that oaks with 18 species in Turkey should be handled on a species basis. For this purpose, in our study, equations were determined for the volume estimates of the Turkey oak (Quercus cerris L.) stands, which were distributed within the scope of the Bursa Regional Directorate of Forestry. Sample areas of all ages and site classes were selected through the data obtained from the management plans, and the required sampling distribution was made. Five single-entry tree volume equations and 40 double-entry tree volume equations proposed by different sources were tried. The most appropriate volume equations were determined according to their relative rankings created using seven different eligibility criteria (coefficient of determination, mean squared error, mean absolute percentage error, root mean square error, average absolute error, Akaike information criterion, and Schwarz’s Bayesian information criterion). As a result of the ranking, equation 5 was selected for single-entry tree volume equations and equation 34 was selected for double-entry tree volume equations. The results are R2 = .9586 for 34th equation and R2 = .9016 for 5th equation, respectively. The equations were compared with the test data, and it was seen that they could be used by the Regional Forest Directorate of Bursa. At the same time, it was compared with the ready-made double-entry volume tables developed and published earlier. As a result, it was determined that there were statistical differences in the volume tables.

Ormanlar, dünya ekosistemlerindeki bitkisel biokütlenin yaklaşık %80'ini oluştururlar. Türkiye'de en yaygın ve yayılış alanı en geniş türlerden biri olan meşeler, yaklaşık 450 tür, birçok alt tür, çeşit ve doğal hibrite sahiptir. Bu türler, değerli yapım ve yakma odunlarının yanı sıra hayvanlar için besin kaynağı olan meyve ve yaprakları, yüksek oranda uçucu bileşik içeren kabukları ve meyve kabukları ile değerli yan ürünler sağlamaktadır. Bu nedenle, meşe ormanlarının mevcut ve gelecekteki planlama ve yönetim stratejilerinin düzenlenmesi ve geliştirilmesi için türün artışı, büyümesi ve verimine ilişkin bilgilere ihtiyaç duyulmaktadır. Farklı çalıştaylar, sempozyumlar ve genel kurullarda, Türkiye'de 17 farklı türü bulunan meşelerin tür bazında ele alınması gerekliliği vurgulanmaktadır. Bu nedenle, bu çalışmada Bursa Orman Bölge Müdürlüğü sınırları içinde yayılış gösteren Saçlı Meşe (Quercus cerris L.) meşcerelerinde tek ağaç ve meşcere parametreleri arasındaki ilişkiler araştırılmıştır. Tek ağaç ilişkileri incelendiğinde, göğüs yüksekliğindeki çapın dip çapına (d1.30 - d0.30) en yüksek belirtme katsayısı (R2: 0.972) ile ilişkili olduğu, bunu sırasıyla çift kabuk kalınlığı ile göğüs yüksekliğindeki çap (Çkk - d1.30), ağaç boyu ile göğüs yüksekliğindeki çap (h - d1.30) ve ağaç yaşının göğüs yüksekliğindeki çapla (t - d1.30) takip ettiği görülmüştür. Meşcere bazlı ilişkilerde ise meşcere yaşı ile meşcere ağaç sayısı (T-N) arasındaki ilişkinin en yüksek belirtme katsayısına (R2: 0.776) sahip olduğu, bunu sırasıyla meşcere ağaç sayısı ile göğüs yüzeyindeki aritmetik orta ağaç çapı (N - dq), meşcere yaşı ile meşcere orta boyu (T - hg) ve meşcere üst boyu ile meşcere yaşı (hüst - T) takip ettiği görülmüştür. İlişkiler daha sonra literatür incelenerek karşılaştırmalar yapılmıştır.

Ülkemiz; zengin bitki örtüsü, farklı iklim ve coğrafik özellikleri ile arıcılığa son derece elverişli bir ortam oluşturmaktadır. Türkiye bulunduğu coğrafya, iklim koşulları ve bitki örtüsü ile ideal bir arıcılık bölgesidir. İstatistiklere bakıldığında ise Türkiye gerek arıcılıkla uğraşanlar gerekse kovan varlığı bakımından üst sıralarda olmasına rağmen bal, propolis, arı sütü gibi üretilen arı ürünleri bakımından birçok ülkeden geride bulunmaktadır. Bursa ili içerisinde 2013-2016 yılları arasında toplamda 725,3 hektar alanda 5 adet Bal Ormanı kurulmuş olup yapılan çalışmalar sonucunda 2016 yılından itibaren bu sayı 17 olmuştur. Bu çalışmamızda, Bursa Orman Bölge Müdürlüğü sınırları içerisinde bulunan bazı odunsu türlerle kurulabilecek Bal Ormanlarının, Coğrafi Bilgi Sistemleri (CBS) ve Uzaktan Algılama (UA) teknolojileri kullanılarak belirlenmesi ve yörede kurulacak bal ormanları ile bölgesel ve ulusal bağlamda elde edilecek gelirin tahmin edilmesi amaçlanmıştır. Alanların belirlenmesinde gerekli olan kriterlere Bal Ormanı Eylem Planından erişilmiştir. Yapılan analizler sonucunda odunsu türler bazında Bursa Orman Bölge Müdürlüğü sınırları içerisinde bal ormanına konu olabilecek alanlar belirlenmiştir.