Cem Gençoğlu

Dr. Cem Gençoğlu

orcid

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

8Years (2019-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
12 November 2020 in Milli Eğitim Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
DADilek Avci
Dilek Avci
ŞPŞenel Poyrazli
Şenel Poyrazli
CGCem Gençoğlu
Cem Gençoğlu
Bu araştırma Psikolojik Danışma ve Rehberlik (PDR) alanında lisansüstü eğitim gören öğrencilerin PDR lisansüstü eğitimine ilişkin görüşlerini belirlemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Psikolojik Danışma ve İlişkili Alanlar Akreditasyon Kurulu (Council for Accreditation of Counseling and Related Educational Programs) (CACREP 2016) tarafından psikolojik danışmanların istihdam alanı gereksinimlerine uygun yeterlilikte yetiştirilmesi için üç boyutun gözönünde bulundurulması gerektiği ifade edilmektedir. Bunlar; 1. Lisansüstü öğrencilerinin program ile ilgili beklentileri, ihtiyaçları, öğrencilerin karakteristik özellikleri ve kişisel eğilimleri gibi bireysel faktörler, 2. Lisansüstü programların akreditasyonu 3. Mesleki denetim’dir. Bu araştırmada CACREP’de (2016) ifade edilen lisansüstü öğrencilerin program ile ilgili beklentileri, ihtiyaçları, öğrencilerin karakteristik özellikleri ve kişisel eğilimleri boyutu kapsamında lisansüstü eğitim gören öğrencilerin yaşadıkları zorluklar, ihtiyaçlar ve önerilerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Katılımcılara yarı yapılandırılmış görüşme formu ile 11 açık uçlu soru yöneltilmiştir. Görüşmelerden elde edilen verilere ilişkin temalar ve kodlar oluşturularak nitel veri analizi yolu olan içerik analizi gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonucunda genel olarak derslerin yayın odaklı yapılması, uygulama derslerinin nitel ve nicel açıdan geliştirilmesi ve etkili süpervizyona ilişkin görüşler ihtiyaçlar ve beklentiler kapsamında ön plana çıkarken; akademi dışında farklı bir işte çalışmak, ders içeriklerinin yetersiz bulunması ve akademik ortama dair sorunların ön plana çıktığı görülmüştür. Araştırma sonucunda elde edilen tüm bulgular alanyazın çerçevesinde tartışılmıştır.

22 December 2021 in Milli Eğitim Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
GDGizem Yağmur DEĞİRMENCİ
Gizem Yağmur DEĞİRMENCİ
BSBerrin Somer
Berrin Somer
HDHaktan Demi̇rCi̇oĞlu
Haktan Demi̇rCi̇oĞlu
CGCem Gençoğlu
Cem Gençoğlu
Bu araştırmanın amacı geçici koruma altındaki Suriyeli çocukların uyum süreçleri ve eğitime katılımlarına ilişkin sınıf öğretmenlerinin bilgi ve deneyimlerinin görünür kılınmasıdır. Suriye’deki iç savaş nedeniyle Türkiye’ye sığınan Suriyelilerin çocuklarına yönelik gerçekleştirilen eğitsel uygulamalara uyum sağlama ve dahil olma noktasında çocukların hangi durumlar karşısında nasıl bir yaklaşım sergilediklerini ve bu süreçten nasıl etkilendiklerini ortaya koymanın öneminin daha da belirginleştiği öngörülmüştür. Bu öngörüden hareketle Ankara ilinde görev yapan ve geçici koruma statüsündeki çocuklarla en az üç ve daha üzeri yıldır çalışan 5’i erkek, 11’i kadın toplam 16 öğretmenle araştırmanın çalışma grubu oluşturulmuştur. Araştırma, nitel araştırma yöntemine ve durum çalışması modeline göre tasarlanmış, derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilerek veriler elde edilmiştir. Veri toplama aşamasında yarı yapılandırılmış bireysel görüşme formu ve bilgi formundan faydalanılmıştır. Verilerin içerik analizi ile çözümlenmesi sonucunda 6 tema ve 18 kategori oluşturulmuştur. Oluşturulan temalar “uyum süreci, eğitsel ihtiyaçlar, sosyal-duygusal gelişim açısından ihtiyaçlar, öğretmen ve yönetici yaklaşımları, aile katılımı ve eğitim politikası” şeklindedir. İlgili temalar güncel literatür ile tartışılmıştır.

29 April 2022 in Education and Science
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
AÖArif Özer
Arif Özer
TETuncay Ergene
Tuncay Ergene
SZSelen Demirtaş Zorbaz
Selen Demirtaş Zorbaz
DKDilek Gençtanırım Kurt
Dilek Gençtanırım Kurt
CGCem Gençoğlu
Cem Gençoğlu
Öğrencilerin gerek akademik başarılarını gerekse sağlıklı gelişimlerini desteklemek için ilkokula geçişlerini kolaylaştırıcı programların önemi yadsınamaz. Türkiye'de bu amaçla ilkokul birinci sınıf öğrencilerine yönelik Okula Uyum Programı geliştirilmiş ve tüm ilkokullarda uygulanmaya başlanmıştır. Bu araştırmanın amacı uygulanan bu programın ilkokul birinci sınıf öğrencilerinin okula uyum, öğretmen - öğrenci ilişkileri, akran ilişkileri ve çeşitli davranışlarına olan katkısını incelemektir. Bu amaç doğrultusunda, ex-post facto desene dayalı yapılan bu araştırmanın katılımcıları, 2015-2016 ve 2016 - 2017 eğitim öğretim yıllarında Ankara ilinde aynı okullarda çalışan 110 ilkokul öğretmendir. Bu öğretmenlerden 48’i 2015 yılında uyum programında yer alan etkinlikleri sınıflarında uygularken; diğerleri 2016 yılında bu etkinlikleri sınıflarında uygulamamışlardır. Öğretmenlerin tümü öğrencilerinin uyumlarını değerlendirmek üzere Okula Uyum Öğretmen Derecelendirme Ölçeği, Öğrenci-Öğretmen İlişkileri Ölçeği ve Çocuk Davranışı Ölçeğini (etkinlik uygulanan grupta 683 öğrenci, uygulanmayan grupta 520 öğrenci) derecelendirmişlerdir. Tek yönlü MANOVA analizi, programa katılanların işbirlikçi katılım, okulu sevme, kendi kendini yönetme ve öğretmene yakınlık puan ortalamalarının karşılaştırma grubundan daha yüksek olduğunu göstermiştir. Çalışma grubunda akranlara yönelik saldırgan ve prososyal davranış puanları, karşılaştırma grubundan daha yüksek olmasına rağmen kısmi etki büyüklükleri önemsiz bulunmuştur. Çalışma grubunda okuldan kaçınma ve öğretmenlerle çatışma puanları karşılaştırma grubundan daha düşükken; akranlara yönelik asosyal davranışlar, hiperaktivite dikkat dağınıklığı, kaygı/korku duyma ve akranların dışlaması puanlarında gruplar arasında bir fark bulunmamıştır. Programın seçilen okullarda yakın öğretmen-öğrenci ilişkilerinin kurulmasına ve öğrencilerin okula uyum sağlamasına katkı sağladığı sonucuna varılmıştır.

30 March 2021 in Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
MÖMahmut Özer
Mahmut Özer
CGCem Gençoğlu
Cem Gençoğlu
ESEren Suna
Eren Suna
Çocuklar okul yılları öncesinde farklı ev ortamlarında bulunmakta ve bu ortamlar gelişimlerini etkilemektedir. Okul öncesi eğitim, özellikle okul öncesi yıllarda öğrenciler arasındaki farkları azaltmak ve öğrencileri eğitime hazırlamak için önemli bir imkân sağlamaktadır. Özellikle sosyoekonomik açıdan dezavantajlı öğrencilerin sahip oldukları dezavantajları büyümeden telafi etmek ve eğitimin başlangıç yıllarında daha eşit koşullar sağlamak için okul öncesi eğitimin önemi birçok çalışmada gösterilmektedir. Bu çalışmada da okul öncesi eğitimin eşitsizlikleri azaltmadaki rolü ile birlikte Türkiye’deki gelişimi incelemiş, mevcut durum ve son yıllarda yapılan iyileştirmeler ele alınmıştır. Okul öncesi eğitimin Türkiye’deki gelişiminin Cumhuriyetin ilk yıllarından itibaren çalışan kadınların çocuklarının bakımını önceleyecek şekilde başladığı ve okul öncesi eğitim veren okulların ilk kez 1961 yılında bir eğitim kurumu olarak tanımlandığı görülmektedir. Kurumsal yapı bağlamında Türkiye’de görülen dönüşüm ile Avrupa ülkelerinde bulunan okul öncesi eğitim kurumlardaki dönüşümler genel bir benzerlik göstermektedir. Türkiye’de bu kurumların fiziki kapasitelerinin ve yaygınlığının artırılması, işbirliği ile oluşturulmuş güncel eğitim programlarına sahip olması ise 2014 yılında olmuştur. Bu yıldan itibaren “Gezici Öğretmen Sınıfı”, “Gezici Sınıf” ve “Taşıma Merkezi Ana Sınıfı” gibi projelerle dezavantajlı öğrencilerin erişimini artıracak projeler ve işbirliklerinin sayısı da artırılmıştır. Tüm bu çabalarla 1992 yılında %5,1 olan okul öncesi okullaşma oranı 2020 itibarıyla beş yaş grubu için %71’e ulaşmıştır. Gerçekleştirilen projeler ve okul öncesi eğitimin önemine yapılan vurgular, 2023 Eğitim Vizyonunun hedeflerinden “5 yaşın zorunlu eğitim kapsamına alınması”na yönelik atılan önemli adımlardır.

25 May 2021 in Kastamonu Eğitim Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
MÖMahmut Özer
Mahmut Özer
ESEren Suna
Eren Suna
SŞSadri Şensoy
Sadri Şensoy
MCMete Cengi̇z
Mete Cengi̇z
CGCem Gençoğlu
Cem Gençoğlu
MGMehmet Nezir Gül
Mehmet Nezir Gül
The Covid-19 pandemic has led unique negative consequences in education. Due to the closure of schools, educational services have been carried out through distance education in many countries. Physical restrictions and staying away from the schools have negative consequences both on the physiological and psychological attributes of the students. Therefore, international institutions such as UNESCO and OECD advise countries to reopen schools as soon as possible and implement remedial programs. Due to the school closures, all educational services have been provided by distance education for nearly a year in Turkey. After the reopening of schools as of March 2021, Ministry of National Education (MoNE) has initiated Turkish National Remedial Program (TNRP) to support the students' academic skills as a two-stage program. The first phase of the project is designed as an emergency action plan, and the students in regions with the lowest participation in distance education were prioritized. The second phase of the project is designed as a large-scale support program that will cover all students and will be implemented during the summer months. The purpose of this study is to evaluate the second stage of TNRP by taking into consideration the international criteria for remedial programs and best practices around the world. It is concluded that the second phase of TNRP is in coherence with international standards in terms of targeting all students from primary school to the end of secondary education, providing academic support with compressed content with critical outcomes, assessing the level of student achievement, prioritizing students who need special education, and making flexible programming to maximize participation.

30 August 2019 in Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
NTNursel Topkaya
Nursel Topkaya
EŞErtuğrul Şahin
Ertuğrul Şahin
CGCem Gençoğlu
Cem Gençoğlu
Bu kesitsel araştırmanın amacı üniversite öğrencilerinde saygınlığını yitirme kaygısının cinsiyet, psikolojik yardım alma deneyimi ve cinsiyet rolleriyle ilişkisini incelemektedir. Araştırmanın çalışma grubunu, Orta Karadeniz Bölgesi’ndeki bir üniversitenin farklı fakülte ve bölümlerine devam etmekte olan 266 (141 kadın, 125 erkek) katılımcı oluşturmuştur. Gerçekleştirilen bağımsız örneklemler için t-testi sonucunda, kadınların saygınlığını yitirme kaygısının erkeklerden anlamlı bir şeklide daha yüksek olduğu bulunmuştur. Ancak, daha önce psikolojik yardım alan ve daha önce psikolojik yardım almayan bireylerin saygınlığını yitirme kaygısı puanları anlamlı bir farklılık göstermemektedir. Gerçekleştirilen hiyerarşik regresyon analizi sonucunda ise katılımcıların cinsiyetleri ve daha önce psikolojik yardım alma deneyimleri kontrol edildiğinde, kadınsı cinsiyet rollerine yüksek düzeyde sahip bireylerin saygınlığını yitirme kaygısının da yüksek düzeyde olduğu bulunmuştur. Ancak, erkeksi cinsiyet rolleri saygınlığını yitirme kaygısıyla ilişkili değildir. Saygınlığını yitirme kaygısının, bir dizi olumsuz ruh sağlığı göstergesiyle pozitif yönde ilişkili olduğu düşünüldüğünde kadınların ve kadınsı cinsiyet rolüne sahip olan bireylerin ruh sağlıkları açısından desteklenmeye ihtiyaçları olduğu söylenebilir.