En tr In many countries of the world like Turkey there are extensive civil engineering constructions in the forms of buildings, skyscrapers, dams, bridges, canals, culverts, pipes and roads. Each one of these activities lead to wastages that need to be dealt with ecosystem friendly coupled with economic, social and environmental sustainability purposes. Construction materials from the resources through their usages and demolishment need special attention for end-product as minimum as wastage generation after reuse possibilities. The linear process of successive resources, usages and landfill end planning is the simplest alternative, which has been applied so far in any country or society, especially, by local governments and companies. Although, between usage and the landfill are interstate reuse benefits, but they are marginal, because the landfills bury large amounts of reuse benefits. Since almost ten years, circular waste treatment programs came into view with extensive consideration, which prior to landfill extracts demolishment materials as much as possible for reuse with the aim of zero waste (ZW). The application sources and possibilities of this trend is exposed for Turkish construction circles with the commercialization of more demolished materials for extra economic return. Thus, this study can be useful to policy and decision makers in developing the ZW guidelines in construction sector by using Site Waste Management Plans (SWMP)s. Dünyanın birçok ülkesinde mesela Türkiye’de, binalar, gökdelenler, barajlar, köprüler, kanallar, boru hatları, su kanalları ve yollar gibi devasa inşaat mühendisliği yapıları bulunmaktadır. Bu yapıların hepsinin inşaatlarından çıkan atıkları çevre dostu yöntemlerle sürdürülebilirlik adına ekonomik, sosyal ve çevresel parametreleri gözönüne alarak bertaraf etmek gerekmektedir. Yapı malzemelerinin ham maddelerinin ne olduğu, kullanımları ve yıkımlarında, minimum atık çıkarma adına son ürünlerin tekrar kullanılma potansiyeli olması gerektiğinden özel bir dikkat gerektirir. Ardışık kaynakların lineer süreçleri, kullanımları ve katı atık sahalarının planlanması mahalleler ve ülkeler ölçeğinde özellikle yerel belediyeler ve şirketler tarafından uygulanan en kolay çözüm alternatifidir. Atığın kullanımı ve katı atık arazilerine gömülmesi arasında marjinal bir fark vardır, bu da katı atık sahalarına tekrar kullanılma potansiyeli olan atık gömülmüştür. Son on yılda, katı atık sahalarına gönderilecek ve tekrar kullanılma potansiyeli olan malzemeleri sıfır atık (SA) hedefi kapsamında değerlendirmek için, geniş çapta görünürlüğü olan döngüsel atık kullanma programları ortaya konmaktadır. Ekstra ekonomik dönüşüm için uygulama kaynakları ve olanakları ile yıkım atıklarının ticarileştirilmesi trendi, Türkiye inşaat sektöründe de yerini bulması için ortaya konmuştur. Bu araştırma, inşaat sektöründe İnşaat Atık ve Yönetim Planları kullanarak, SA yol haritaları çıkarmak isteyen politika yapıcılar ve karar vericiler için faydalı olabilir.

This paper aims at presenting an innovative methodological approach to identify the heat storage and heat conductivity coefficients of a smart house. For this purpose, an experimental room is selected and heated to a high degree and then left for cooling, during which the reduction in the room temperature is measured with time. The time–temperature record provides the basis for determining the heat storage and heat conductivity coefficients through an objective standard curve matching procedure as the main context. These coefficients help to calculate the heat performance of a single room and, accordingly, the whole building, depending on its surrounding environment, construction material, volume and meteorological conditions. The proposed methodology depends on the one-dimensional heat flow event assuming that the construction material is homogeneous and isotropic and that the heat scatters uniformly in the room. The novelty in the paper is the standard curve for time–temperature decrease record evaluation, which can be used in a smart building planning procedure for decisions on heat storage and transfer.

This paper discusses the approach and implementation strategy of the Green Homes/Green Mortgages (GH/GM) programme being developed by the H2020 funded project SMARTER Finance for Families. We analyse the potential of this project for making step-change in the mainstream market of housing construction for it to adopt consistent environmental friendly practices at a large scale and involving all the value chain and stakeholders involved. One key feature of the project being analysed is the task to align the Green Certification requirements of the programme to the institutional initiative of the European Commission’s Directorate for Environment of an environmental performance reporting framework: The Level(s) framework.