Purpose: The differences between the criteria affecting the logistics performance of countries and their importance levels are meaningful in terms of policy development processes. It has been determined that the criteria are weighted equally in the emerging markets logistics index. For this reason, the study reweighted the criteria of the Emerging Markets Logistics Index and investigated the effects of weighting on the ranking. In this respect, the study aims to make the index more objective. Methodology: In the study, Multi-Criteria Decision Making methods were utilized. Within this context, MEREC (Method Based on the Removal Effects of Criteria) was used to determine the criteria weights, while MABAC (Multi Attributive Border Approximation Area Comparison) and MAIRCA (Multi Attributive Ideal Real Comparative Analysis) methods were preferred to rank the alternatives. Findings: In the study, it was concluded that the weighted values of the criteria are more consistent with the literature. Additionally, the new weights obtained have an effect on the ranking values of the countries. Orginality: It is important that emerging markets provide an opportunity to develop infrastructure to increase logistics productivity and provide a platform for the implementation of new technologies in logistics operations. Furthermore, these markets enable the diversification and development of logistics services through the expanding consumer demand. This study differs from other studies in the literature because it preferred the Agility Emerging Markets Logistics Index (AEMLI) instead of the Logistic Performance Index (LPI) and used MEREC-based MABAC-MAIRCA methods.

Ülkelerin sanayileşme süreçlerinde lokomotif güç kabul edilen demir çelik sektörünün sergilediği performans ekonomik gelişme açısından önemli göstergeler arasında yer almaktadır. Demir çelik sektörü ticarette uluslararasılaşma, pazar ekonomisi ve küreselleşme kavramlarıyla yoğun ilişki içerisindedir. Bu yoğun ilişki sektörü fiyat dalgalanmaları, iktisadi şoklar ve ekonomik krizler karşısında daha duyarlı hale getirmektedir. Ülke ekonomileri içerisinde faaliyet gösteren anonim şirketlerin sağladığı finansal ve ticarî üstünlükler ve bu üstünlüğün nedenleri başlıca incelenmesi gereken konular arasında yer almaktadır. Bu nedenle çalışmada fabrikalar kuran fabrika unvanına sahip demir çelik işletmesi 2018-2022 finansal bulaşma etkisi döneminde incelemeye alınmıştır. İşletme, finansal performans ve işletme performansı olarak ayrı ayrı değerlendirilmiştir. Çalışmada çok kriterli karar verme tekniklerinden MEREC ve COBRA yöntemlerinden faydalanılmıştır. Her iki performans araştırmasına göre işletmenin 2021 yılında en iyi performansa sahip olduğu bulgusu elde edilmiştir. İşletme performansı ve finansal performans kavramlarının birbiri ile ilişkisi ve paralellik göstermesi dikkate alındığında elde edilen sonuçların da bu durumu desteklediği görülmüştür. Çalışmada işletmenin finansal bulaşma etkisi altında operasyonel ve ekonomik verimliliğini koruyabildiği sonucuna ulaşılmıştır.

Amaç: Bu araştırmanın amacı, başlıca çelik üretimi gerçekleştiren 46 ülkenin küresel iklim krizi tedbirlerine uyum süreçlerindeki performanslarını 2018-2021 dönemi için ortaya çıkarmaktır. Yöntem: Bu araştırmada çok kriterli karar verme yöntemlerinden olan CRITIC ve CoCoSo yöntemleri tercih edilmiştir. Kriter ağırlıklandırma problemi CRITIC yöntemiyle, karar alternatiflerinin sıralanması ise CoCoSo yöntemiyle gerçekleştirilmiştir. Analize tabi tutulan ülkeler GSYİH oranı olarak Ar-Ge harcamaları ortalamalarına göre iki grupta sınıflandırılmış ve bulgular tüm yıllar için ayrı ayrı elde edilmiştir. Bulgular: Birinci grupta yer alan ülkeler içerisinde en yüksek performansın Güney Kore’ye ve en düşük performansın ise ABD’ye ait olduğu bulgusuna ulaşılmıştır. İkinci gruptan elde edilen bulgular ise en yüksek performansın Türkiye’ye, en düşük performansın ise Rusya’ya ait olduğu şeklindedir. Endonezya’nın küresel iklim krizi tedbirlerine uyum sürecindeki gelişim ivmesi de çalışmanın dikkat çekici sonuçları arasında yer almaktadır. Özgünlük: Çok kriterli karar verme yöntemlerinden CRITIC ve CoCoSo’nun eşanlı olarak kullanıldığı çalışmalar hem demir çelik sektörü özelinde hem de iklim krizi ile yeşil ekonomi konularında oldukça sınırlıdır. Elde edilen sonuçların ülkelerin konjonktürel durumları ve literatür ile uyumu, çalışmada tercih edilen yöntemin uygunluğuna işaret etmektedir.

Gelişmiş veya gelişmekte olan ülkelerde sanayinin temel dayanağı olan demir çelik sektörü, ülkeler tarafından kurulması veya geliştirilmesi gerekli öncelikli alanlar arasında yer almaktadır. Bu durum, ekonomik kalkınmasının hedefine sanayileşmeyi yerleştiren Türkiye için de geçerlidir. Bu nedenle çalışma, Türkiye’nin demir çelik sektöründe öncelikli ithalat ürünleri nelerdir ve Türkiye’nin demir çelik sektörü üretim yapısına göre demir çelik ithalatı nasıl şekillenmektedir, sorularına yanıt aramaktadır. Çalışma, Türkiye’nin demir çelik ithalatına konu olan Standart Uluslararası Ticaret Sınıflandırması kodlarına göre sınıflandırılmış on bir ürünün 1980-2022 dönemi ithalat değerlerini dikkate almaktadır. Ele alınan dönem içerisinde derlenen veriler çok kriterli karar verme yöntemlerinden olan kümeleme analizine dahil edilerek gruplandırılmıştır. Türkiye’nin demir çelik ithalatında yüksek ithalat değeri demir çelik döküntü ve hurdaları, bunların külçeleri ürünlerine ait olduğu bulgusuna ulaşılmıştır. Endüstri öncesi faydasız olarak değerlendirilen hurda ve atıkların da artan tüketim ve üretim ile ekonomik katma değere sahip oldukları değerlendirilmektedir.

Küreselleşme, artan talep ve çelik üretim teknolojilerinin gelişiminin bir sonucu olarak azalan demir cevheri kaynakları ve hurda malzeme bulunabilirliğinin sınırlı olması sektörün hammadde temininde dış ticaret, üretim ve maliyet kriterlerini öne çıkarmaktadır. Türkiye’nin demir çelik endüstrisinde hammadde bağımlılığını ve dış ticaret verimliliğini ortaya çıkarmak çalışmanın ana amacı olarak ifade edilmektedir. Bu amaç doğrultusunda Türkiye’nin en iyi performans gösterdiği ülkelerin ve yılların belirlenmesi hedeflenmektedir. Bu bağlamda çalışmada 2008 finansal krizinin de etkilerini değerlendirebilmek adına 2008-2022 dönemi incelemeye alınmıştır. Çalışmada çok kriterli karar verme (ÇKKV) yöntemlerinden faydalanılmıştır. Çalışmada kriter ağırlıklarının belirlenmesinde “CRiteria Importance Through Intercriteria Correlation” (CRITIC) ve alternatiflerin sıralanmasında ise ”Compherensive Distance Based Ranking” (COBRA) yöntemi tercih edilmiştir. Türkiye demir çelik endüstrisinin demir cevherinden üretim yöntemine göre en iyi performans gösterdiği yılların sırasıyla 2021, 2008 ve 2022; hurda malzemeden üretim yöntemine göre ise 2021, 2019 ve 2008 olduğu bulgusu elde edilmiştir. 2009 ve 2015 yıllarının her iki üretim yönteminde de en düşük performansa sahip oldukları görülmüştür. Ülkeler özelinde gerçekleştirilen uygulamada İtalya’nın en yüksek Rusya’nın ise en düşük performans değerine sahip olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Çalışma, demir çelik endüstrisinde hammadde bağımlılığı konusunu üretim yöntemlerine göre sınıflandırması, ihracat ile ilişkilendirerek ticaret verimliliğini dikkate alması ve Türkiye özelinde hem yılları hem de ülkeleri incelemesi bakımından literatürdeki diğer çalışmalardan farklılaşmaktadır.