ERAY KARAGÖZ

Dr. ERAY KARAGÖZ

orcid

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

2Years (2025-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
10 June 2025 in Sosyal Guvence
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
EKERAY KARAGÖZ
ERAY KARAGÖZ
Bu çalışma, Türkiye’de uygulanan sosyal güvenlik sisteminin reform arayışlarını, Bismarck ve Beveridge modelleri perspektifiyle değerlendirerek; bu iki modelin prensipleri, finansman yapıları ve uygulama biçimlerinin yarattığı farklılıkları ortaya koymayı hedeflemektedir. Literatürde yer alan teorik yaklaşımların yanı sıra, Türkiye örneği üzerinden yürütülen ampirik analizlerle, mevcut sosyal güvenlik sistemine dair toplumsal memnuniyete bilimsel bir temel oluşturulması amaçlanmaktadır. Araştırma kapsamında, 2006–2024 dönemine ait SGK faaliyet raporları, TÜİK Yaşam Memnuniyeti Araştırması sonuçları ve kamuya açık bütçe verileri kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Çalışmada birincil veri toplanmamış, tamamı ikincil nitelikteki kurumsal ve kamuya açık kaynaklardan elde edilen sayısal veriler kullanılmıştır. Araştırmanın kuramsal temeli, sosyal güvenlik sistemlerinin Bismarck ve Beveridge modellerine dayalı olarak yapılandırılmış; Türkiye’deki uygulamalar, bu model ayrımına göre yıllık sosyal güvenlik gider kalemleri bazında sınıflandırılmıştır. Gider verileri üzerinden yıllar itibarıyla model yönelimi hesaplanmış, bu yönelim ile TÜİK tarafından yayımlanan memnuniyet, mutluluk ve umut düzeyleri arasındaki ilişki istatistiksel olarak test edilmiştir. Veri analizi sürecinde parametrik ve non-parametrik korelasyon testleri, basit doğrusal regresyon analizleri kullanılmıştır. SPSS 23.0 yazılımı aracılığıyla gerçekleştirilen bu analizlerde %5 anlamlılık düzeyi esas alınmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular, Türkiye’deki sosyal güvenlik sisteminin biçimsel olarak Bismarck modeline dayalı gibi görünse de uygulamada Beveridge tipi kapsayıcı ve primsiz hizmet anlayışının giderek belirginleştiğini göstermektedir. Yapılan istatistiksel analizler, Bismarck modeline yönelimin artması durumunda memnuniyet ve mutluluk düzeylerinde artış eğilimi olduğunu, Beveridge modeline kayıldıkça bu göstergelerde anlamlı düşüşler yaşandığını ortaya koymuştur. Öte yandan, umut düzeyi ile model yönelimi arasında anlamlı bir ilişki kurulamamıştır. Bu bulgular, vatandaşların sosyal güvenlik sisteminden duyduğu tatminin, yalnızca hizmet sunumu değil, sistemin dayandığı finansman ve karşılıklılık ilkesinden de etkilendiğini göstermektedir. Bu yönüyle sosyal güvenlik politikalarının yeniden yapılandırılmasında sadece mali sürdürülebilirlik değil; aynı zamanda kapsam genişliği, vatandaş algısı ve memnuniyet gibi psikososyal göstergelerin de birlikte ele alınması gerektiğine işaret etmektedir.

19 October 2025 in Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
EKERAY KARAGÖZ
ERAY KARAGÖZ
Bu çalışma, devletlerin ebeveyn izni uygulamaları, aileye yönelik kamu harcamaları (çocuk bakımı, nakdi yardımlar vb.) ve anne istihdam oranları gibi yapısal göstergeler üzerinden, farklı refah devleti tipolojileri içindeki konumlarını incelemektedir. Klasik refah rejimlerine dair literatürün tartışıldığı çalışmada, temel kuramsal çerçeve olarak Misra, Budig ve Moller (2006) tarafından önerilen refah devleti stratejisi sınıflaması benimsenmiştir. Her biri bir strateji tipini temsil eden üçer OECD ülkesi ile Türkiye dahil olmak üzere toplam 13 ülke, dört temel refah rejimi altında gruplandırılmıştır. Bu ülkelere ait veriler, OECD Family Database temel alınarak analiz edilmiş; başlıca göstergeler olarak ücretli doğum izni süresi, ebeveyn izni süresi, aile harcamalarının GSYİH içindeki oranı ve anne istihdam oranı ele alınmıştır. Elde edilen bulgular, İsveç, Norveç ve Danimarka gibi “çift kazanç sağlayıcı/çift bakıcı” modelini benimseyen ülkelerin, toplumsal cinsiyet eşitliğini önceleyen, daha kapsayıcı bir politika mimarisi sunduğunu; muhafazakâr ve liberal rejimlerin ise daha çok parçalı veya piyasa temelli çözümlerle sınırlı kaldığını göstermektedir. Türkiye ise düşük düzeyli kamusal destek ve aile temelli politika yapısıyla, kadınların ücretli emek ve bakım yükü arasında denge kurmasını zorlaştıran melez bir model sergilemektedir. Çalışma, Türkiye’nin daha adil ve cinsiyet eşitliğine duyarlı bir refah mimarisi geliştirmesine katkı sunabilecek kısa ve uzun vadeli politika önerileriyle sonlandırılmaktadır.

30 September 2025 in Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
EKERAY KARAGÖZ
ERAY KARAGÖZ
Öz Bu çalışma, Türkiye’de ücretlendirme sisteminin yapısal zayıflıklarını Maslow’un İhtiyaçlar Hiyerarşisi Kuramı çerçevesinde değerlendirerek, insan odaklı, aile dostu ve normatif temelli bir bordro modeli önermeyi amaçlamaktadır. Günümüz çalışma yaşamında iş ve aile yaşamının uyumlaştırılması giderek daha fazla önem kazanmaktadır. Bu bağlamda, aile yaşamı ile iş yaşamını uzlaştırmayı hedefleyen politikalar kritik bir gereksinim hâline gelmiştir. Söz konusu politikaların etkili biçimde hayata geçirilebilmesi ise, gerekli yasal ve kurumsal düzenlemelerin oluşturulmasına bağlıdır. Bu politikalar içerisinde konumlanabilecek Türk bordro sistemi, mevcut uygulamalarıyla karmaşık mevzuatı ve parçalı istisna-muafiyet yapısıyla, çalışanların temel ihtiyaçlarını karşılamada yetersiz kalmakta; özellikle fizyolojik ve güvenlik düzeyindeki ihtiyaçların güvence altına alınamaması, üst düzey motivasyon unsurlarının (saygınlık, aidiyet, kendini gerçekleştirme) devreye girmesini engellemektedir. Bu bağlamda geliştirilen "Maslow Temelli Aile Dostu Ücretlendirme Modeli", ücret ve yan hakların beş ihtiyaç düzeyine göre yeniden yapılandırılmasını ve istisna/muafiyet sistematiğinin bu çerçevede şekillendirilmesini önermektedir. Modelin temel ilkeleri; ihtiyaç odaklılık, temel güvence, adalet ve şeffaflık, gelişim desteği ve sürdürülebilirliktir. Her bir ihtiyaç düzeyi için ayrı ayrı oluşturulan bordro/vergilendirme mekanizmaları, çalışan refahını artırmayı, gelir adaletini güçlendirmeyi ve işletmeler açısından daha verimli bir insan kaynakları yapısı kurmayı hedeflemektedir. Çalışma, aynı zamanda Maslow kuramına yöneltilen hiyerarşik katılık eleştirilerini de göz önünde bulundurarak, ihtiyaçlar arası geçişkenliği esas alan esnek ve dinamik bir sistem önerisi geliştirmektedir. Bu yönüyle model, sadece bireysel mutluluk ya da ücret adaleti değil, aynı zamanda sosyal sürdürülebilirlik ve kamu politikası düzeyinde de reform niteliğinde katkılar sunmaktadır.

2 January 2026 in Symmetry
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
EKERAY KARAGÖZ
ERAY KARAGÖZ
MGMehmet GÜLER
Mehmet GÜLER
GSGamze Sart
Gamze Sart
MGMustafa Güler
Mustafa Güler
Youth unemployment remains one of the most persistent and structurally sensitive challenges in emerging economies, particularly in environments characterized by macroeconomic volatility and frequent shocks. This study investigates the dynamics and forecasting performance of youth unemployment in Turkey by adopting a symmetry-based multivariate framework that explicitly contrasts equilibrium-oriented and asymmetric temporal behaviors. Using monthly data covering the period 2009–2024, youth unemployment is modeled jointly with key macroeconomic indicators, including economic growth, inflation, overall unemployment, labor force participation, migration, exchange rates, and consumer confidence. The empirical strategy integrates traditional econometric models and modern machine learning approaches under a unified and leakage-free evaluation protocol. Stationarity and long-run properties of the series are examined using unit root tests and the Bayer–Hanck cointegration approach, followed by long-run coefficient estimation via FMOLS and DOLS. Forecasting performance is then compared across VARIMA, Prophet, and deep learning models (RNN, LSTM, and GRU), including both vanilla and hyperparameter-tuned specifications. The results reveal a clear performance hierarchy. VARIMA models, particularly the VARIMA (p = 2, q = 0) specification, consistently outperform all alternatives by a wide margin, achieving exceptionally low forecast errors. This finding indicates that youth unemployment in Türkiye is predominantly governed by symmetric co-movements and long-run equilibrium relationships among macroeconomic variables. Prophet and GRU models capture short-term and regime-sensitive fluctuations more flexibly, reflecting asymmetric temporal responses, but at the cost of higher forecast dispersion. In contrast, RNN and LSTM models exhibit limited generalization capability and are prone to overfitting in the small-sample macroeconomic context. As a result, this study positions the estimation of youth unemployment as both an econometric challenge and a symmetry-based analytical problem, offering new methodological and conceptual insights consistent with a fresh perspective.

30 September 2025 in International Journal of Management and Administration
Verified
Journal Article
Open access
EKERAY KARAGÖZ
ERAY KARAGÖZ
Bu çalışma, 6552 sayılı Kanun’un Türkiye’de ev hizmetlerinde çalışanların sigortalılık durumuna etkisini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Kanunun 2015 yılında yürürlüğe girmesiyle birlikte ev hizmetlerinde kayıtlı çalışan sayısında ilk yıllarda belirgin bir artış gözlenmiştir. Ancak bu artış sürdürülebilir olmamış ve sigortalılık oranı yeniden düşüş eğilimine girmiştir. SGK ve EUROSTAT verileri kullanılarak 2012–2023 dönemi analiz edilmiş, kayıtlılık oranı yıllar itibarıyla hesaplanmıştır. Ayrıca, kayıtlılık oranının yalnızca mevzuatla değil; asgari ücret, enflasyon gibi yapısal değişkenlerden de etkilenip etkilenmediği tartışılmıştır. DID yöntemiyle, farkların farkı analizi yapılmış, tedavi ve kontrol grupları aracılığıyla analiz yapılmıştır. Bulgular, mevzuat değişikliğinin kısa vadeli pozitif etki yarattığını ancak kayıtlılığın ekonomik koşullara duyarlı olduğunu göstermektedir.

27 June 2026 in Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
EKERAY KARAGÖZ
ERAY KARAGÖZ
Ö Z E T Bu çalışma, Türkiye işgücü piyasasının istihdam koruma yapısını, OECD İstihdam Koruma Mevzuatı (EPL) endeksleri üzerinden karşılaştırmalı bir perspektifle analiz etmektedir. Çalışma, Türkiye’nin hem düzenli çalışanlar (EPR) hem de geçici çalışanlar (EPT) için yasal koruma katılığı bakımından OECD ortalamasının oldukça üzerinde bir konumda olduğunu göstermektedir. Özellikle kıdem tazminatı yükümlülükleri ve iş güvencesi tazminatı gibi maliyet kalemlerinin yüksekliği dikkat çekerken, deneme süresinin kısa süreli olması işçinin koruma şemsiyesine çok erken dahil olmasına neden olmaktadır. Bu durum, piyasa esnekliği ve ekonomik verimlilik tartışmalarıyla ilişkilendirilmektedir. Türkiye’de sosyal diyalog ve çalışan katılımı mekanizmalarındaki yapısal eksiklikler, sistemin zayıf yönü olarak tanımlanmaktadır. Çalışmada kullanılan senaryo analizi yöntemiyle, mevcut yasal katılıkları "güvenceli esneklik" (flexicurity) modeline geçişin potansiyel çıktıları üzerinden tartışılmaktadır. Sonuç olarak, Türkiye için sadece yasal korumayı değil, aktif işgücü piyasası politikaları ve güçlendirilmiş işsizlik sigortası mekanizmalarını içeren bir kurumsal tamamlayıcılık modeli önerilmektedir.