The aim of the study was to determine the respiratory muscle strength of stroke patients and compare them with healthy individuals.

Purpose: To investigate the effect of assistive robotic technologies on quality of life, functional independence, and perceived fatigue level in individuals with spinal cord injury (SCI). Material and Methods: This research involved a cohort of 25 patients who had been diagnosed with SCI. To assess their progress, clinical assessments were administered both at the commencement and completion of a six-week robotic rehabilitation treatment regimen. The evaluations encompassed the use of the Spinal Cord Independence Measure (SCIM III) to measure their performance in daily living activities and mobility. Additionally, the quality of life was assessed using the World Health Organization Quality of Life Scale – Short Form (WHOQOL-BREF) scale, while the levels of fatigue experienced during rehabilitation were gauged using the Modified Borg Scale (RPE). Results: The participants' average age and BMI were 40.72±1.28 kg/m2 and 23.43±0.57 year. Statistically significant differences were found in self-care (p=0.006) and mobility (p=0.004) values of SCIM III scale compared to pretreatment values. WHOQOL-BREF General health status, Physical health, Psychological, Social relations and Environment sub-parameters all showed statistically significant differences compared to pre-treatment values (p

Background: The effect of core stabilization exercises (CSE) alone, or in combination with neuromuscular electrical stimulation (NMES) and Kinesio taping (KT) on lung function, respiratory muscle strength, and thickness in patients with stroke is not fully known. ObjectivesTo compare the efficacy of NMES and KT applied with CSE on lung functions, respiratory muscle strength, and thickness in stroke. Objective: The effect of core stabilization exercises (CSE) alone, or in combination with neuromuscular electrical stimulation (NMES) and Kinesio taping (KT) on lung function, respiratory muscle strength, and thickness in patients with stroke is not fully known. The aim of this study was to compare the efficacy of NMES and KT applied with CSE on lung functions, respiratory muscle strength, and thickness in stroke. Methods: A total of 45 stroke patients were randomly assigned to the core stabilization exercises (CSE) group, CSE+KT group or CSE+NMES group, respectively. All groups received the training protocol for 30-45 minutes, 3 days a week, for 6 weeks. Lung functions were measured using portable spirometry. Respiratory muscle strength was assessed using an analog manometer to measure maximal inspiratory pressure (MIP) and maximal expiratory pressure (MEP). Peak cough flow (PCF) was measured with a peak flow meter. Respiratory muscles thickness were determined using ultrasonography. Results: Except for FVC (%pred%) (F = 4.432, p = 0.018, eta p = 0.174), FEV1(%pred%) (F = 3.725, p = 0.032, eta p = 0.151), and MEP (F = 3.861, p = 0.029, eta p = 0.155), the overall group by time interaction for rmANOVA showed that there was no statistically significant difference between groups (p > 0.05). After post hoc analysis, it was determined that there was no statistically significant difference between the groups in terms of FVC (%pred%), FEV1(%pred%) and MEP (p > 0.025). Conclusions: The addition of NMES or KT to core stabilization exercises did not appear to provide additional benefit in improving lung function, respiratory muscle strength, and thickness in stroke patients.

Amaç: Spinal kord yaralanmalı hastalarda Fiziksel Engelliler için Fiziksel Aktivite Ölçeğinin geçerlik ve güvenilirliğini test etmektir. Yöntem: Çalışmaya spinal kord yaralanması olan 52 hasta dahil edildi. Hasta değerlendirme formu ile hastaların demografik ve klinik bilgileri sorgulandı. Fiziksel aktivite düzeyleri Fiziksel Engelliler için Fiziksel Aktivite Ölçeği ile değerlendirildi. Fiziksel Engelliler için Fiziksel Aktivite Ölçeği’nin geçerliğini ve güvenilirliğini test etmek için Fonksiyonel Bağımsızlık Ölçeği ve EuroQoL Yaşam Kalitesi Ölçeği kullanıldı. Bulgular: Katılımcıların yaş ortalamaları 43.49±18.31 yıl idi. Fiziksel Engelliler için Fiziksel Aktivite Ölçek puanının iç tutarlılığı yüksek (Cronbach's alpha=0.95) ve test-tekrar test güvenilirliği mükemmeldi (ICC=0.91). Fiziksel Engelliler için Fiziksel Aktivite Ölçeği toplam puanı ile Fonksiyonel Bağımsızlık Ölçeği puanı (r=0.74; p=0.001) ve EuroQoL Yaşam Kalitesi Ölçeği puanı (r=0.58; p=0.002) arasında orta seviyede ve pozitif yönde istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulundu. Sonuç: Fiziksel Engelliler İçin Fiziksel Aktivite Ölçeğinin spinal kord yaralanması olan bireylerde geçerli ve güvenilir bir ölçek olduğu görüldü. Bu ölçeğin fiziksel engeli olan hastaların fiziksel aktivite düzeylerini belirlemede kullanılabilir bir araç olduğunu düşünmekteyiz.

Objective: The aim of this study was to examine the relationship between the duration of technological device usage and the physical activity levels of secondary school students in Akyazı, a rural area in north-west Türkiye. Given the increasing integration of digital devices into daily life, understanding their impact on children’s health and activity levels is crucial. Methods: This cross-sectional study was conducted with 1,000 secondary school students. The Baecke Physical Activity Questionnaire was used to assess physical activity levels, and a structured survey was administered to collect data on technological device usage and health-related symptoms. The data were analyzed using Statistical Package for Social Sciences version 26.0 software, and associations between variables were determined with Spearman’s correlation analysis. Results: The most commonly used technological device was the mobile phone, with 44.2% of students using it for 1-2 hours per day. A significant relationship was found between mobile phone use and neck pain (r=0.094, P=.002), and between computer use and back pain (r=0.112, P=.002). Increased mobile phone usage was associated with a decrease in physical activity levels (r=0.043, P=.008). Excessive screen time was also linked to sleep disturbances, fatigue, and psychological effects such as stress. Conclusion: Excessive use of technological devices negatively affects secondary school students’ physical activity levels and overall health. Encouraging balanced screen time and promoting physical activity are essential to mitigate these adverse effects. Further research and public health interventions are needed to address this growing concern.Cite this article as: Yıldız A, Demiryürek SN, Çelikten İ, İnal P, Türk A, Taz B. The effect of technological device usage time on the physical activity level of secondary school children: A rural example. Arch Health Sci Res. 2025; 12, 0034, doi: 10.5152/ArcHealthSciRes.2025.25034.

Giriş ve Amaç: Amatör sporculardaki sigara kullanım süresinin ve miktarının sporcuların vücut fonksiyonları, fiziksel aktivite düzeyi, performans ve egzersiz seviyesine etkisini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntemler: Çalışma amatör futbol kulüplerindeki 18-30 yaş arasındaki 66 sporcu ile gerçekleştirildi. Çalışmada nikotin kullanım seviyesi Fagerstrom Tolerans Anketi (FTA) ve Sigara Bağımlılık Ölçeği; fiziksel aktivite düzeyi Baecke fiziksel aktivite anketi kullanılarak değerlendirildi. Ayrıca performans değerlendirmesi için 6 dakika yürüme testi (6DYT) ve tepe öksürük kuvvetini ölçmek içinde pik flow metre kullanıldı. Bulgular: Araştırmaya katılan amatör sporcularda sigara içenlerin yaş ortalamaları 24.77±3.31, sigara içmeyenlerin ortalamaları 21.91±4.75 tespit edildi. Yapılan bu araştırmada amatör sporcuların %65’i sigara kullanırken, %35’i sigara kullanmamaktadır. Sigara içen sporcuların bağımlılık düzeyleri FTA’da 3.86±2.04, Sigara Bağımlılık Ölçeği’nde ort. 30.77±12.08 olarak bulundu. Sigara kullanan sporcuların kullanmayan sporculara göre 6DYT mesafesi ve test sonrası ölçülen SPO2 değeri anlamlı derece düşük olduğu bulundu (p=0.002 ve p=0.027). Sonuç: Çalışmamız sonucunda amatör sporcularda sigara kullanımının performans ve SPO2 üzerinde olumsuz etkilerinin olduğu görülmektedir. Bu etkiler sporcunun bireysel performansında negatif etkiye sebep olmaktadır. Amatör sporcuların sigara kullanım alışkanlıklarının yüksek olduğu görülmektedir. Bu açıdan bireysel sağlık ve performansın arttırılması için sigaranın olumsuz etkileri hakkında daha fazla bilgilendirici eğitimlerin verilmesi gerektiğini düşünmekteyiz.