Hasan Hüsnü Yüksek

Dr. Hasan Hüsnü Yüksek

orcid

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

5Years (2022-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
7 November 2025 in BMC Emergency Medicine
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
ÇBÇağrı Safa Buyurgan
Çağrı Safa Buyurgan
AYAkif Yarkaç
Akif Yarkaç
SBSeyran Bozkurt
Seyran Bozkurt
AKAtaman Köse
Ataman Köse
GAGülhan Akverdi Akar
Gülhan Akverdi Akar
GTGülhan Orekici Temel
Gülhan Orekici Temel
Extended Focused Assessment with Sonography for Trauma (E-FAST) is considered a critical assessment tool for patients with trauma. This study aimed to investigate the diagnostic accuracy of the E-FAST examination performed by newly trained emergency medicine residents and its effect on clinical outcomes. Patients with multiple trauma presenting to the adult emergency department of a university hospital were prospectively evaluated. Senior emergency medicine residents with no prior ultrasonography experience were included in the study after completing a 2-day official and nationally certified theoretical and practical course, which also covered E-FAST training, and performing at least 50 E-FAST examinations. Computed tomography (CT) results were accepted as the gold standard, and the sensitivity, specificity, positive and negative predictive values (PPV, NPV), and accuracy of E-FAST were calculated. Clinical outcomes were defined as the need for emergency surgery and, in patients with false-negative (FN) E-FAST evaluations, chest tube placement, hospitalization, and need for surgery. A total of 158 patients were included. For hemoperitoneum, sensitivity was 81.25%, specificity 100%, PPV 100%, NPV 95.45%, accuracy 96.2%, and area under the receiver operating characteristic curve (AUC) 0.91; for hemothorax, sensitivity was 35.71%, specificity 100%, PPV 100%, NPV 94.12%, accuracy 94.3%, and AUC 0.68; and for pneumothorax, sensitivity was 59.38%, specificity 100%, PPV 100%, NPV 90.65%, accuracy 91.77%, and AUC 0.80. None of the six hemoperitoneum patients assessed as FN required a treatment plan for this reason. Chest tubes were placed in 5 of the 9 hemothorax patients assessed as FN due to subsequent hemodynamic instability, and in 4 of the 13 pneumothorax patients due to the need for mechanical ventilation. E-FAST assessment was positive in 7 of the 8 patients requiring emergency surgery. In patients with a positive E-FAST assessment who require emergency surgery, CT scanning should not delay surgical procedures or lead to time loss. Our study demonstrates that when performed by clinical personnel with training and experience, E-FAST provides accurate results with high specificity and correctly identifies patients requiring surgical intervention. Furthermore, in patients with FN results, serial E-FAST assessments can enhance diagnostic accuracy and contribute to improved patient management. Not applicable.

6 March 2024 in Journal of Clinical Ultrasound
Verified
Journal Article
Closed access
BTBarış Ten
Barış Ten
ZAZeynel Mert Asfuroğlu
Zeynel Mert Asfuroğlu
MEMetin Manouchehr Eskandari
Metin Manouchehr Eskandari
GTGülhan Orekici Temel
Gülhan Orekici Temel
KEKaan Esen
Kaan Esen
YBYüksel Balcı
Yüksel Balcı

14 March 2025 in Journal of Clinical Medicine
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
HYHasan Hüsnü Yüksek
Hasan Hüsnü Yüksek
STSEDA TÜRKİLİ
SEDA TÜRKİLİ
AYAyten Yüksek
Ayten Yüksek
BTBarış Ten
Barış Ten
SBSadiye Visal Buturak
Sadiye Visal Buturak
Objective: We aimed to compare the forebrain length, corpus callosum sub-segment thickness, corpus callosum area, and corpus callosum index in the cerebral magnetic resonance imaging (MRI) of schizophrenia patients and healthy individuals. Materials and Methods: In this retrospective study, 137 schizophrenia patients who met the inclusion and exclusion criteria and were hospitalized in the Psychiatry Clinic of Mersin University Faculty of Medicine Hospital between January 2014 and January 2024 and 137 healthy individuals of the same age and gender without any mental disorders were included. The relationship between sociodemographic characteristics and disease-related variables obtained in the retrospective file review and the corpus callosum morphometric findings on brain MRI were analyzed with the SPSS 22 package program. p-values below 0.05 were considered statistically significant. Results: In the study, 274 individuals, including 137 schizophrenia patients (59 [43.1%] males; 78 [56.9%] females) and 137 healthy individuals (59 [43.1%] males; 78 [56.9%] females), were evaluated. There was no significant difference between the two groups in terms of age, gender, and mean age at the time of brain MRI. In brain MRI measurements, forebrain length, corpus callosum (CC) AP diameter, CC genu, body, splenium, rostrum and isthmus thicknesses, CC area, and CC index values were significantly lower in the patient group compared to healthy controls. It was also found that patients with multiple episodes in the patient group were diagnosed at an earlier age, had a longer duration of illness, had a history of more homicide and suicide attempts, had more hospitalizations, had a history of more psychotic disorders in their families, and had lower levels of functioning compared to patients with a single episode. Conclusions: Each of the corpus callosum subregion thickness, corpus callosum area, and corpus callosum index values shows a decrease in schizophrenia patients compared to healthy controls. These findings contribute to the understanding of the neurobiological basis of the disease and provide important evidence to elucidate its pathophysiology. The results need to be confirmed in studies with larger samples using a prospective study design in which clinical parameters related to the disease are also measured.

4 December 2023 in Üroonkoloji Bülteni
Verified
Journal Article
Closed access
ANAli Nebioğlu
Ali Nebioğlu
HDHasan Erdal Doruk
Hasan Erdal Doruk
EAErdem Akbay
Erdem Akbay
NANur Gizem Aykıroğlu
Nur Gizem Aykıroğlu
YKYasemin Yuyucu Karabulut
Yasemin Yuyucu Karabulut
HYHasan Hüsnü Yüksek
Hasan Hüsnü Yüksek

31 December 2022 in Mersin Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
BTBarış Ten
Barış Ten
CBCelal Bağdatoğlu
Celal Bağdatoğlu
HYHasan Hüsnü Yüksek
Hasan Hüsnü Yüksek
GTGülhan Orekici Temel
Gülhan Orekici Temel
YBYüksel Balci
Yüksel Balci
Amaç: Amacımız Psödotümör serebri ve Chiari malformasyonu Tip 1 birlikteliğinin tanısı için farklı radyolojik belirteçler bulabilmektir. Yöntem: 2007-2020 tarihleri arasında radyoloji anabilim dalına Chiari malformasyonu Tip 1 klinik ön tanısıyla yönlendirilip magnetik rezonans görüntüleme ile radyolojik olarak tanısı doğrulanan hastalar geriye dönük olarak değerlendirildi. Hem servikal hem serebral tetkikleri bulunan 49 Chiari malformasyonu Tip 1 hastası ve aynı yaş ve cinsiyetten olan Chiari malformasyonu Tip 1 tanısı olmayan 49 kontrol grubu çalışmaya dahil edildi. Chiari malformasyonu Tip 1 tanılı hastaların Serebral MRG görüntülerinden radyolojik olarak Psödotümör serebri varlığı, Servikal spinal MRG görüntülerinden şiringomyeli varlığı, McRae çizgisine göre serebeller tonsillerin ve obexin mesafesi milimetre cinsinden değerlendirildi. Bulgular: Chiari malformasyonu Tip 1 klinik ve radyolojik tanılı olgularda radyolojik olarak Psödotümör serebri tanısı konulan hastaların konulmayanlara göre serebeller tonsilleri ve Obexi daha aşağı yerleşimlidir ve siringomyeli eşlik etme oranı daha fazla gözükmektedir. Ancak her iki grup arasında istatistiki olarak anlamlı bir farklılık izlenmemektedir. Sonuç: Psödotümör serebri ve Chiari malformasyonu Tip 1 birlikteliği tahmin edildiğinden daha sık görülmektedir. Psödotümör serebri ve Chiari malformasyonu Tip 1 birlikteliğinde tedavi protokülünün farklı olması bu birlikteliğin tanısını koyabilmenin önemini arttırmaktadır. Psödotümör serebri ve Chiari malformasyonu Tip 1 birlikteliğinin tanısında farklı radyolojik belirteçler bulabilmek için daha fazla sayıda radyolojik görüntüleme çalışmalarına ihtiyaç vardır.

31 December 2022 in Mersin Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
BTBarış Ten
Barış Ten
MDMeltem Nass Duce
Meltem Nass Duce
HYHasan Hüsnü Yüksek
Hasan Hüsnü Yüksek
GTGülhan Orekici Temel
Gülhan Orekici Temel
YBYüksel Balci
Yüksel Balci
KEKaan Esen
Kaan Esen
Amaç: Amacımız en çok bel ağrısını oluşturan patolojileri belirlemek, Bertolotti Sendromu’nun bu patolojiler arasındaki oranını ve olası cinsiyet-yaş ayrımını ortaya koymaktır. Lumbosakral Transisyonel Vertebra’ları Castellvi sınıflamasına göre gruplandırıp oranlarını bulabilmektir. Yöntem: Mart 2020-Ekim 2021 tarihleri arasında çoğunluğu bel ağrısı nedeniyle Sakroiliak eklem Manyetik Rezonans Görüntülemeleri çekilen 357 hastaya ait görüntüler ve raporlar kas iskelet sistemi radyolojisi üzerine özelleşmiş bir radyolog tarafından değerlendirildi. Bulgular: Bertolotti Sendrom’u olan hastaların ortalama yaşı 43.9, olmayan hastaların ortalama yaşı 44 olup Bertolotti Sendromu ile hasta yaşları arasında bir ilişki bulunmadı (p=0.976). Bertolotti Sendrom’lu hastaların yaş aralığı 15-77 yaş idi. Bertolotti Sendrom’lu hastaların %20’si 30 yaşının altında, %50’si 40 yaşının altında izlenmekteydi. Bertolotti Sendromlu olan ve olmayan hastaların cinsiyet dağılımına bakıldığında Bertolotti Sendromu’nda cinsiyet ayrımı izlenmedi (p=0.572). Castellvi sınıflamasına göre grupların görülme oranları Tip 1a’da %10, Tip 1b’de %11.4, Tip 2a’da %35.7, Tip 2b’de %17.1, Tip 3a’da %4.3, Tip 3b’de %12.9 ve Tip 4’de %8.6 olarak bulundu. Alt lomber ağrıya neden olan patolojilerin başlıcaları aktif-kronik sakroileitler, vertebra ve disk dejenerasyonları ile faset eklem artrozlarıydı. Başlıca gözüken bu patolojilerden sonra %2.8 görülme sıklığıyla en fazla izlenen patoloji Lumbosakral Transisyonel Vertebra’dan kaynaklı ağrı nedeni olan Bertolotti Sendromu’ydu. Sonuç: Çalışma sonuçlarımıza göre Bertolotti Sendromu, 30 yaşının altında görülmeye başlamakla birlikte yaş ile anlamlı bir ilişkisi bulunmamaktadır. Cinsiyet ayrımı göstermemektedir. Bertolotti Sendromu; sakroileit, osteodejenerasyon ve diskopatik değişikliklerden sonra en sık izlenen alt lomber ağrı nedenlerinden bir tanesidir. Bertolotti Sendromu etyolojisinde literatürde farklı hipotezler olup ortak bir görüş bulunmamaktadır. Bu nedenle çok sayıda hasta katılımının sağlanacağı çok merkezli araştırmalara ihtiyaç vardır.