Given the rising workloads and increased risks of burnout across various industries, enhancing employee resilience and well-being has become increasingly important. This study investigates the impact of positive leadership styles—servant, authentic, and transformational leadership—on psychological resilience and burnout levels. While prior research has examined the isolated relationships between leadership, resilience, and burnout, few studies have analyzed these variables collectively within an integrated theoretical framework. To address this gap, the present study integrates insights from the Leader–Member Exchange (LMX) theory, the Conservation of Resources (COR) theory, and the Job Demands–Resources (JD-R) model to provide a comprehensive perspective. Data were collected from 387 private school teachers in Turkiye. Statistical analyses were conducted using PROCESS Macro (Model 4), assessing both direct and mediating effects. The findings reveal that all three leadership styles enhance psychological resilience and mitigate burnout. Furthermore, psychological resilience partially mediates the relationship between positive leadership styles and burnout. These results contribute to the literature by demonstrating how positive leadership can buffer against burnout through resilience, emphasizing the need for context-specific research in the field. This study also offers practical implications for managers seeking to foster supportive work environments.
Her şeyin çok hızlı değiştiği günümüzde örgütlerin rekabetçi olmasının ve hayatta kalmasının yollarından biri çalışanların yenilikçi iş davranışı sergilemesini teşvik etmektir. Bu kapsamda liderlik büyük önem arz etmektedir. Örgütü geleceğe taşıyacak liderlerin; vizyoner, takım çalışmasına yatkın olması, çalışanları desteklemesi, saygı ve şefkat temeline dayalı bir davranış sergilemesi beklenmektedir. Bu özelliklere sahip liderlik yaklaşımlarından biri hizmetkâr liderliktir. Hizmetkâr liderlerin bu özellikleri çalışanların örgütsel vatandaşlık davranışı göstermesine katkıda bulunacaktır. Bu kapsamda çalışmanın amacı hizmetkar liderliğin çalışanların yenilikçi iş davranışı göstermesinde örgütsel vatandaşlık davranışının aracı etkisini araştırmaktır. Veriler İzmit’te otomotiv sektöründe faaliyette bulunan fabrikada çalışan 288 kişiden toplanmıştır. Ölçeklerin geçerlik ve güvenirlikleri ölçülmüştür. Değişkenler arasındaki ilişkinin belirlenmesi için korelasyon analizi yapılmış, araştırma hipotezleri test etmek için ise Process macro kullanılmıştır. Analiz sonuçları hizmetkâr liderliğin yenilikçi iş davranışını anlamlı ve pozitif yönde etkilediği ve örgütsel vatandaşlık davranışının bu ilişkide aracılık rolü olduğunu göstermektedir. Araştırmada bulgular, literatüre katkı sağlamasının yanı sıra uygulayıcılar için de pratik çıkarımlar sunmaktadır.
26 March 2019 in Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi
Bu çalışmanın amacı aşırı iş yükünün, çalışanların işten ayrılma niyetine etkisi ve bu etkide iş tatmini ve yaşam tatmininin aracılık rolünün tespit edilmesidir. Söz konusu değişkenler arasındaki ilişki; faktör analizi, regresyon analizi ve sobel testleri gibi istatistiksel yöntemler ile analiz edilmiştir. Çalışmada Mersin’ de sağlık sektöründe faaliyet gösteren özel hastaneler ele alınmıştır. Bu konuda hazırlanan anket formu ile 408 hekim, hemşire ve diğer sağlık çalışanından toplanan veriler kullanılarak çalışmada yer alan değişkenler arasındaki ilişkiler belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışma sonucunda, aşırı iş yükünün işten ayrılma niyetini artırdığı, iş tatmini ve yaşam tatmininin bu ilişkide kısmi aracılık rolünün olduğu belirlenmiştir.
22 December 2020 in Uluslararası İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi
Bilişim ve iletişim teknolojilerindeki gelişim ve değişim, hayatımızın her aşamasında olduğu gibi eğitim alanında da oldukça etkili bir rol oynamaktadır. Bu kapsamda günümüzde eğitim alanında uzaktan eğitim kavramı ortaya çıkmış ve tüm dünyada oldukça yaygın olarak kullanılmaya başlanmıştır. Uzaktan eğitim, öğretmeni ve öğrenciyi sanal ortamda mekândan bağımsız olarak bir araya getirirken, ayrıca öğrenciye de bağımsız bir öğrenim ortamı sağlamaktadır. Türkiye’de Millî Eğitim Bakanlığına bağlı okullar, devlet ve vakıf üniversiteleri ve özel eğitim kurumları, uzaktan eğitim yöntemini ilkokuldan doktora eğitimi seviyesine kadar bazı derslerin uygulanmasında kullanılırken, uzaktan eğitimin önemi 2020 yılının başında tüm dünyayı etkisi altına alan Covid-19 salgını ile daha da ön plana çıkmıştır. Dolayısıyla bu süreçte uzaktan eğitim, dünyada birçok ülkede ve Türkiye daha yoğun olarak kullanılmaya başlanmıştır. Ancak her alanda olduğu gibi uzaktan eğitim alanında da bazı eksikliklerin olduğu da muhakkaktır. Söz konusu eğitimin etkinliğini daha geliştirmek amacıyla geri besleme oldukça etkili bir yoldur ve gerekli bilgilerin toplanabilmesi içinde ölçüm araçlarının geliştirilmesi gerekir. Bu kapsamda yapılan çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinin Covid-19 pandemisi ve pandemi ortamında yapılan uzaktan eğitim ile ilgili algısını öğrenmek, söz konusu algının ölçülebilmesi için bir ölçüm aracı geliştirmek ve her iki algı durumlarının çeşitli demografik faktörler ile ilişkisini tespit etmektir. Söz konusu amacı gerçekleştirebilmek için gerekli veriler, Haziran-Temmuz 2020 döneminde Mersin ili sınırları içinde bulunan üniversitelerde lisans seviyesinde öğrenim gören öğrencilere online uygulanan bir anket vasıtasıyla toplanmıştır. Çalışmada yapılan analizlerde faktör analizi, χ² testi ve betimsel istatistik yöntemleri kullanılmış olup bu analizler, SmartPls paket programı ile R programlama dilinde yapılmıştır. Çalışmanın sonunda üniversite öğrencilerinin hem Covid-19 pandemisi algısı ve hem de pandemi ortamında yapılan uzaktan eğitim algısı ile yaş, üniversiteye giriş alanı ve cinsiyet değişkenleri arasında anlamlı bir ilişkinin olduğu, ancak okudukları sınıf değişkeni ile anlamlı bir sonucun olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Çalışmada elde edilen sonuçların pandemi ortamında yapılacak uzaktan eğitim uygulamalarının planlamalarında bir girdi olarak kullanılabileceği değerlendirilmektedir.
Background/Objectives: Information and Communications Technology (ICT) advancements and high customer expectations are boosting the use of digital transformation and tech tools in business processes in a competitive environment. This trend enhances business effectiveness and efficiency but also introduces technostress as a new workplace stress factor. Technostress, defined as stress induced by using ICT in the workplace, has become increasingly prevalent in modern work environments, especially in sectors such as banking, due to digital transformation. As technology use intensifies, it raises concerns about potential adverse psychological and physiological effects on employees, particularly in relation to burnout. From a physiological perspective, musculoskeletal disorders (MSDs) are quite common among employees who use ICT for extended periods. MSDs can play a significant moderating role in the relationship between technostress and burnout. In this context, this study aimed to examine the moderating role of MSDs in the effect of technostress on burnout. Methods: This quantitative study surveyed a convenience sample of 220 bank employees, drawing on COR theory, the JD-R model, the P-E fit approach, and transactional stress theory. Data were analyzed using Structural Equation Modeling with SmartPLS 4.0 software, enabling examination of relationships between variables derived from these frameworks. Results: The results reveal that technostress increases bank employees’ burnout experience. Additionally, bank employees with MSDs experience higher burnout levels than those without MSDs. Conclusions: The study’s findings provide valuable insights into managing workplace stress, addressing mental health problems, and promoting employee well-being in the digital age. These results have potential implications for academic understanding and practical applications in sustainable management.
Quantitative approaches offer important insights into human behaviour, yet they may not adequately reflect the contextual and subjective nuances inherent in such behaviour. While quantitative research methods are useful for explaining relationships between variables, they may have limitations when it comes to gaining in-depth understanding of a specific context. Quantitative research has generally accepted criteria regarding validity, reliability, sampling methods, and sample size; however, these aspects remain a topic of debate for qualitative research. Quantitative research has established standards for validity, reliability, sampling methods, and sample size. In contrast, these criteria are often debated in qualitative research, especially when qualitative approaches are evaluated using frameworks derived from quantitative traditions. Qualitative research relies on distinct methodologies that are tailored to explore complex phenomena in context. This study addresses the debates on the validity and reliability of qualitative research and provides information about the validity, reliability, sampling methods, and sample size in qualitative studies. Within this framework, the study aims to clarify ongoing debates regarding the validity, reliability, sampling methods, and sample size in qualitative research, thereby offering a structured overview that may guide researchers in designing and evaluating qualitative studies.