MEHMET RAKIPOGLU

Dr. MEHMET RAKIPOGLU

Political Science and International Relations, Mardin Artuklu University, Mardin, Turkey (Türkiye)
orcid

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

9Years (2018-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
13 July 2022 in Religions
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
HBHamdullah Baycar
Hamdullah Baycar
MEHMET RAKIPOGLUMEHMET RAKIPOGLU
MEHMET RAKIPOGLU
The United Arab Emirates (UAE) proposes “peaceful” religious discourse by supporting religious scholars such as Hamza Yusuf and Abdallah bin Bayyah and institutions such as the Forum for Promoting Peace in Muslim Societies and the Emirates Fatwa Council. The UAE has attempted to present itself as promoting a moderate form of Islam to counter political Islam. This study is based on data from religious verdicts (fatwās), speeches, and conference records of these scholars and institutions. The main point of the research is to show to what extent providing additional support to recently established religious institutions and emerging scholars is used as soft power to promote the UAE’s version of Islam and present the UAE as a moderate and tolerant country. Applying critical discourse analysis, the study aims to uncover the existing connection between emerging religiopolitical discourse and UAE-based legal verdicts of scholars (ulamā) and the organizations that they initiated. This study further argues that “moderate Islam” and “tolerance”, used as religious soft power, are other tools that the UAE has applied in line with expectations for influence and power-seeking based on small state theory.

31 December 2024 in Milel ve Nihal
Verified
Journal Article
Closed access
MEHMET RAKIPOGLUMEHMET RAKIPOGLU
MEHMET RAKIPOGLU
This paper critically explores the impact of Zionism on academic freedom and knowledge production in U.S. universities. It emphasizes how political lobbying, financial influence, and allegations of antisemitism are strategically employed to establish a cultural hegemony that determines what discourse is acceptable. Based on Michel Foucault's theory of power-knowledge, which posits that knowledge and power are intimately linked and shape one another, and Antonio Gramsci's concept of cultural hegemony, which explains how dominant groups maintain power through ideological means, this study examines how Zionist organizations influence higher education frameworks, research priorities, and public discourse. This manipulation often serves to marginalize, silence, or delegitimize critical perspectives that oppose or challenge Israeli policies and actions, especially those related to the occupation of Palestinian territories and human rights violations. This paper analyzes certain instances highlighting these dynamics, such as the rescinded job offer to Steven Salaita at the University of Illinois following his criticism of Israel’s genocide in Gaza on social media. This case, among others, underscores how Zionist lobbying and donor pressures can directly affect university governance, academic appointments, and freedom of expression within academic settings. Additional examples include the suppression of pro-Palestinian viewpoints and the punishment of students and faculty who advocate for Palestinian rights at various prominent U.S. institutions, which further demonstrate the broader, systematic efforts to control academic discourse. By examining these cases, the study reveals that Zionism's influence is not limited to isolated cases but creates a widespread atmosphere where academic freedom is restricted. Universities meant to be pillars of free thought and critical inquiry, increasingly become arenas where dissent is suppressed and ideological conformity is imposed. This paper highlights the need for a deeper understanding of the mechanisms through which Zionism shapes the intellectual landscape in the U.S., reinforcing power structures that limit open debate and critical scholarship.

30 December 2019 in Türkiye Ortadoğu Çalışmaları Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
MEHMET RAKIPOGLUMEHMET RAKIPOGLU
MEHMET RAKIPOGLU
MKMenderes Kurt
Menderes Kurt
Bu çalışma Suudi Arabistan-İsrail arasındaki ilişkilerin tarihsel boyutuna değinerek son dönemdeki yakınlaşma belirtilerini anlamlandırmaya çalışmaktadır. İki ülke resmi düzeyde ilişkilere sahip olmamasına rağmen medyaya yansıdığı kadarıyla birçok noktada örtülü bir ittifakın içerisinde oldukları anlaşılmaktadır. Bu minvalde çalışma, iki aktörün son dönemdeki yakınlaşmasını bölgesel düzendeki değişim üzerinden açıklamaktadır. Bu noktada iki ülkenin yakınlaşmasını ABD’nin bölge politikası sonucu artan İran tehdidini dengeleme, Arap ayaklanmaları sonrası değişen güvenlik mefhumu,siyasal İslam’ın bölgede güçlenmesi ve bölge siyasetinde etkin rol oynaması gibi bölgesel düzende üç önemli parametrenin ortaya çıkması sağlamıştır. Söz konusu üç parametre iki ülkeyi yakınlaştırmıştır.

15 October 2023 in Akademik İncelemeler Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
JSJalal Ts Selmi̇
Jalal Ts Selmi̇
MEHMET RAKIPOGLUMEHMET RAKIPOGLU
MEHMET RAKIPOGLU
Askeri bir darbeyle iktidara gelen Cemal Abdülnasır, hükümeti devraldıktan sonra sosyalizmle karışık Arap milliyetçiliği ideolojisini benimsedi. Nasır'ın Arap milliyetçiliğini ulusal sınırların ötesine etkili bir şekilde yayabilmesi için güçlü siyasi propaganda araçlarına sahip olması gerekiyordu. Bu anlamda Nasır döneminde, radyo yayınları ve müzik besteleri çok etkili propaganda araçları olarak ortaya çıktı ve Nasır mali ve maddi kaynaklara önemli yatırımlar yapılmasını teşvik etti. Özellikle de Ümmü Gülsüm'ün ses yeteneği, Nasır'ın Arap milliyetçiliğini yayma çabalarını desteklemede öne çıktı ve Ümmü Gülsüm’ün sesi, bu alanda etkin ve ses yetenekleri kullanılan diğer sanatçıların etkisini geride bıraktı. Bu makale, 1950’ler ve 1960’lar boyunca Nasır’ın Arap milliyetçiliğini Ortadoğu’da yayma noktasında Ümmü Gülsüm'ün sesini ve Arapların Sesi Radyosu’nu yumuşak güç unsuru olarak kullandığını iddia etmektedir. Bu kapsamda çalışma, Ümmü Gülsüm'ün Nasırcı Arap milliyetçiliğinin yayılmasına yaptığı katkının çeşitli boyutlarını beş temel hususa odaklanarak incelemektedir. İlk olarak, yumuşak gücün siyasi idealleri yaymak ve ortak bir kimlik duygusu geliştirmek için bir araç olarak kullanımını araştırmaktadır. İkinci olarak, Nasır tipi milliyetçiliğin ve radyo yayınlarının bu süreçteki rolünü irdelemektedir. Üçüncüsü, radyonun Nasır'ı desteklemek için nasıl bir siyasi propaganda aracı olduğunu araştırmaktadır. Dördüncü olarak, Ümmü Gülsüm'ün Nasırcı Arap milliyetçiliğini teşvik etmedeki araçsal rolünü analiz etmektedir. Son olarak, Ümmü Gülsüm'ün ses yeteneğinin Arap dünyasında Nasırcı milliyetçiliğin yayılması üzerindeki etkisini değerlendirmektedir.

31 December 2023 in Akademik Hassasiyetler
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
MEHMET RAKIPOGLUMEHMET RAKIPOGLU
MEHMET RAKIPOGLU
Traditionally, Gulf countries are widely known as rentier states. Their economic structures depend on the income from fossil fuels such as oil and gas. These revenues obtained through natural resources directly influence politics. For example, by exploiting natural sources, Gulf countries designed their foreign and economic politics. But climate change forced Gulf countries to transform their policies since it emerged with problems such as increased temperatures. This directly negatively affected Gulf countries’ traditional positioning regarding foreign and economic policies. In addition, it has been revealed that the oil and gas-based economies are in danger since these sources are about the end. This process altered the Gulf countries’ economic politics. This paper seeks to analyze how climate change transformed the geopolitics in the Gulf. The paper argues that Gulf countries started to change their foreign policies by diversifying actors. Moreover, they are more eager to increase their income alternatives. For example, they launch visions encouraging investment in sports, music, and modern cultural events. Further, to preserve relations with Western countries, which are sensitive to climate change, Gulf countries began to give more importance to activities such as renewable energy, nuclear energy, and mineral exploration. In this regard, competition has risen within the Gulf. Riyadh, Abu Dhabi, and Doha administrations contest in several fields, such as becoming a trade hub and leading the regional order by increasing soft power.

31 December 2023 in İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
JSJalal Ts Selmi̇
Jalal Ts Selmi̇
MEHMET RAKIPOGLUMEHMET RAKIPOGLU
MEHMET RAKIPOGLU
Bu çalışma, 1990’larda Filistin ile İsrail arasında gerçekleştirilmesi planlanan ekonomik barış tesisi sürecini neo-liberalizm teorisi çerçevesinde incelemektedir. 1948 yılından beri Filistinlilerle İsrailliler arasında yaşanan çatışmanın çözülmesi adına Amerika Birleşik Devletleri 1990’ların başında arabuluculuk yapmaya başlamıştır. Dönemin ABD Başkanı Bill Clinton’ın liderliğinde başlatılan ve yürütülen İsrail-Filistin yakınlaşmasının ana hedefi; iki ülke arasında karşılıklı ekonomik bağımlılık oluşturulup aralarında olan çatışmaya son vermekti. Bu anlamda çalışma, Filistin ile İsrail arasında uzun süredir devam eden çatışmaları sona erdirmek adına, 1993-2000 yılları arasında karşılıklı ekonomik bağımlılık çerçevesinde başlatılan ve “Oslo Barış Süreci” olarak adlandırılan barış inşası sürecini tartışmaktadır. Çalışma neo-liberalizmin ana akım teorilerinden olan karşılıklı ekonomik bağımlılık inşası ile siyasi krizlerin çözülmesi arasında bir bağlantı kurmayı ve bu süreci analiz etmeyi hedeflemiştir. Çalışmada özellikle 1991 yılında SSCB’nin çökmesi ve ABD’nin Ortadoğu ve dünyaya tek hâkim başat bir güç olması ile birlikte İsrail ve Filistin taraflarını süreci kabul etmeye iten nedenler ele alınıp sürecin nasıl başladığı, karşılıklı ekonomik bağımlılığın kurulma aşamalarının İsrail ile Filistin arasında pratikte nasıl işlediği, barış tesisi bağlamında amaçlanan hedeflerin gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği ve değerlendirilmiştir. Elde edilen bulguların sonucunda, uygulanmaya çalışılan yakınlaşma yönteminin iki ülke arasında ticari anlamda karşılıklı fayda sağladığı görülmüştür. Fakat karşılıklı ekonomik bağımlılık inşa etme sürecinin İsrail-Filistin arasındaki siyasi ve askeri krizleri çözemediği ortaya çıkmıştır. Bu durumun temel gerekçeleri; İsrail’in güvenliği, ekonomik ilişkileri geliştirmekten öncelikli görmesi, İsrail-Filistin arasındaki ekonomik ilişkilerin eşitler arası olmayışı, İsrail’de iktidara gelen aşırı sağcı parti ve siyasi aktörlerin pozisyonları olarak sunulmuştur.