Ramazan Temürkol

Dr. Ramazan Temürkol

orcid

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

6Years (2021-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
18 September 2023 in Ege Tıp Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
EŞEnder Şenol
Ender Şenol
RTRamazan Temürkol
Ramazan Temürkol
SCSalih Ceran
Salih Ceran
VÇVural Çöllü
Vural Çöllü
Amaç: Maluliyet hesaplamaları Adli Tıp uygulamalarında önemli bir yer tutan ve maluliyet hesaplamasında kullanılan cetvellerindeki uygulama ve hesaplama farklarından doğan sorunlarla ilgili çalışmaların sıkça yapıldığı bir konudur. Yönetmeliklerin ekinde bulunan cetvellerin yaralanmanın değerlendirmesindeki bakış açılarının farklılığı, benzer arızalarda farklı sonuçlar ortaya çıkabilmesine, bazı olguların değerlendirmesinde yetersiz kaldığı durumlara neden olabilmektedir. Çalışmamızda çelişkili yorumlara neden olan ve ilgili yönetmeliklerdeki hesaplamalarda birden çok modeli bulunan ya da hiç karşılığı olmayabilen travmaya bağlı vertebra (omurga) kırığı olgularının değerlendirilmesi, maluliyet oranı değerlendirmesinde kullanılmakta olan yönetmelik maddelerinin tartışılması ve geliştirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza 01.05.2021-01.05.2022 tarihleri arasında vertebra kırığı nedeniyle maluliyet raporu düzenlenmiş 75 olgunun sosyodemografik verileri, olaya ilişkin bilgileri, yaralanan vertebra bölgesi ve kısmı, uygulanan tedavi, değerlendirmede kullanılan çeşitli yönetmeliklere göre maluliyet oranları kaydedilerek frekans ve anlamlılık analizleri yapılmıştır. Bulgular: Olguların %84’ünde konservatif tedavi uygulanmışken %16’sında cerrahi tedavi tercih edilmiştir. Olguların meslekte kazanma gücünde azalma oranı ortalama 9,2±15,1, yaralanma modeline göre engellilik oranı 11,4±6,7, eklem hareket açıklığı modeline göre ise 9,6±7,4 olarak bulunmuştur. Korpus (gövde) kırığı olanların çoğunluğunda yaralanma mekanizması araç içi trafik kazası olarak bulunmuştur (p=0,013). Yalnızca korpus kırığı olan olgularda yaralanma modeline göre hesaplanan engellilik oranı eklem hareket açıklığı modeline göre hesaplanan engellilik oranından yüksek bulunmuştur (p=0,021). Cerrahi tedavi seçilen olgularda meslekte kazanma gücünde azalma oranı ve her iki modele göre hesaplanan engellilik oranları konservatif tedavi seçilenlere göre yüksek bulunmuştur (sırasıyla p=0,001, p=0,022 ve p=0,001). Sonuç: Vertebra yaralanmalarına bağlı maluliyet hesaplamalarında kullanılan yönteme göre değişen oranlar, itirazlar nedeniyle genellikle kişiler hakkında birden çok rapor düzenlenmesine, dolayısıyla hukuki sürecin uzamasına ve mağduriyetin artmasına neden olmaktadır. Bu sebeple bu tür travmalarda haksız kazanç ya da kayıpların önlenmesi ve hukuki sürecin uzamaması için her üç yönetmelikte de değişiklikler yapılması ya da kapsamlı tek bir yönetmelik üzerinde çalışılması gerektiğini düşünmekteyiz.

9 May 2025 in Journal of Forensic and Legal Medicine
Verified
Journal Article
Closed access
EŞEnder Şenol
Ender Şenol
RTRamazan Temürkol
Ramazan Temürkol
AKAhsen Kaya
Ahsen Kaya
CECenk Eraslan
Cenk Eraslan

23 March 2021
Verified
Book
Closed access
PDF file
BEBurcu Ersoy
Burcu Ersoy
ÜGÜmit Ünüvar Göçeoğlu
Ümit Ünüvar Göçeoğlu
YGYeşim Gök
Yeşim Gök
İEİbrahim Eroğlu
İbrahim Eroğlu
AYAbdulkadir Yıldız
Abdulkadir Yıldız
ACAras Emre Canda
Aras Emre Canda
Multidisipliner bir alan olan adli bilimler, adaletin toplum ve toplumu oluşturan bireyler arasında eşit olarak sağlanabilirliğine hizmet eden sağlık, fen ve sosyal bilimler gibi eğitsel, teknolojik ve pozitif bilimler topluluğunu kapsar. Bu bilimsel alanda teorik ve uygulamanın birbirleriyle örtüşen ve örtüşmeyen birçok noktası bulunmaktadır. Teorik bilgilerin havada uçuştuğu çağımızda bu bilgilerin adli bilimlerin uygulama alanına yansıması çok önemlidir. Adli tıp, hukuk, psikoloji, sosyal hizmet, çocuk gelişimi, kriminoloji, antropoloji, öğretmenlik, medya, polis ve jandarma gibi güvenlik birimlerini de içeren toplumun çok geniş bir alanında birlikte çalışmaya ve üretmeye gereksinim bulunuyor. Eğitim ve öğretimin en önemli parçasını deneyimlerimiz ve uygulama alanları yani “olgu temelli” yaklaşım belirliyor.

23 April 2026 in Diagnostics
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
RTRamazan Temürkol
Ramazan Temürkol
HGHülya Güler
Hülya Güler
AKAhsen Kaya
Ahsen Kaya
ODOrhan Fahri DEMİR
Orhan Fahri DEMİR
MKMeltem Kocamanoğlu
Meltem Kocamanoğlu
AKAysegul Keser
Aysegul Keser
Background: The estimation of the postmortem interval (PMI) remains a complex challenge in forensic medicine. While macroscopic, biochemical, and molecular methods are well-documented, postmortem functional approaches at the organ level are largely underexplored. This pilot study investigated the feasibility of utilizing an isolated ex vivo kidney perfusion model to assess residual postmortem renal function—specifically glomerular filtration and tubular solute handling—as a potential chronological marker for PMI. Methods: Sixteen adult New Zealand rabbits were euthanized and randomly assigned to four postmortem interval groups (1, 5, 10, and 15 h). An unoxygenated, room-temperature crystalloid perfusion system was established to mimic natural postmortem decay. Initially, 32 kidneys were perfused; two were excluded due to anuria, resulting in 30 successfully analyzed kidneys. To strictly eliminate pseudoreplication bias, bilateral functional data were mathematically aggregated at the subject level, establishing the individual rabbit (n = 16) as the statistical unit. Results: Following statistical adjustment at the subject level, none of the measured functional parameters exhibited statistically significant chronological variation across the postmortem intervals (all p > 0.05; statistical significance defined as p < 0.05). Glomerular filtration was profoundly depressed across all groups, with adjusted inulin clearance ranging between 0.0031 and 0.0086 mL/min/g (peaking nonsignificantly at 10 h). Furthermore, active tubular reabsorption was virtually nonexistent; calculated reabsorbed loads for evaluated solutes, particularly potassium and sodium, yielded predominantly negative values. This phenomenon indicates a complete absence of physiological active reabsorption, reflecting instead a massive passive leakage of intracellular electrolytes into the tubular fluid due to cellular autolysis. Conclusions: Within this specific experimental setup, the isolated kidney perfusion model failed to demonstrate reproducible, time-dependent renal function useful for PMI estimation. These findings indirectly suggest that, unlike the prolonged supravital physiological resilience observed in skeletal muscle, highly metabolically active renal tissue rapidly loses its complex functional capacity following somatic death. Future studies exploring supravital renal function should consider targeting the immediate early postmortem period (0–1 h) or integrating advanced organ preservation techniques to unmask residual cellular capabilities.

23 March 2021
Verified
Book Chapter
Closed access
AKAhsen Kaya
Ahsen Kaya
RTRamazan Temürkol
Ramazan Temürkol
EAEkin Özgür Aktaş
Ekin Özgür Aktaş