Aims: The increasing antimicrobial resistance, particularly in Acinetobacter baumannii, complicates the treatment of infections, leading to higher morbidity, mortality, and economic costs. Herein, we aimed to determine the in vitro antimicrobial, synergistic, and antibiofilm activities of colistin (COL), meropenem, and ciprofloxacin antibiotics, and curcumin, punicalagin, geraniol (GER), and linalool (LIN) plant-active ingredients alone and in combination against 31 multidrug-resistant (MDR) A. baumannii clinical isolates. Methods and results: The combinations were tested to identify alternative approaches to conventional antibiotic therapy by reducing the Minimum Inhibitory Concentration (MIC) values of antibiotics when used with plant-active ingredients. Synergistic interactions were evaluated by checkerboard assay and interpreted via the Fractional Inhibitory Concentration Index (FICI). Antibiofilm activity was assessed using crystal violet microtiter plate method. Notably, COL with GER (83.87%) and with LIN (77.42%) exhibited strong synergistic interactions, with FICI values between 0.12 and 0.5. Where synergism was observed, antibiotic MICs were reduced by 2- to 128-fold, indicating substantial enhancement in bacterial efficacy. Synergistic and additive interactions were more prevalent than indifference, and no antagonism was detected. Biofilm formation inhibition assays further demonstrated that these combinations significantly suppressed biofilm production in A. baumannii isolates. Biofilm eradication rates were consistently highest at 2 × MIC concentrations for all tested antibiotics and plant-active ingredients. Cytotoxicity tests on L929-fibroblast cell lines confirmed the safety at the tested concentrations. Conclusion: Combining conventional antibiotics with plant-active ingredients offers a novel approach to mitigating the impact of MDR A. baumannii.

Bu çalışmada; Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu (SHMYO) öğrencilerinin konuşma kaygıları ve öz-yeterliklerinin cinsiyet, öğretim türü, ekonomik durum, ikamet yeri ve eğitim alınan branş değişkenleri açısından anlamlı farklılık gösterip göstermediğinin belirlenmesi amaçlanmaktadır. Araştırmada betimsel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın örneklem grubunu 2018-2019 eğitim-öğretim yılı bahar döneminde Sivas Cumhuriyet Üniversitesi SHMYO’da eğitim görmekte olan 335 kız, 116 erkek olmak üzere 451 öğrenci oluşturmaktadır. Öğrencilerin konuşmaya yönelik yaşadıkları kaygı durumlarının belirlenmesi için Sevim (2012) tarafından geliştirilen ve 20 maddeden oluşan “Konuşma Kaygısı Ölçeği” kullanılmıştır. Ölçeğin toplam güvenirliği .91, bu çalışmada ise .94 olarak belirlenmiştir. Öğrencilerin öz-yeterlik algılarını belirlemek içinse Sherer, Maddux, Mercandante, Dunn, Jacobs ve Rogers (1982) tarafından geliştirilen Türkçeye uyarlaması Yıldırım ve İlhan (2010) tarafından yapılan “Genel Öz-yeterlik Ölçeği” kullanılmıştır. Ölçek, başlama, yılmama ve ısrar olmak üzere üç alt boyuttan ve toplamda 17 maddeden oluşmaktadır. Uyarlanan ölçeğin güvenirliği .80, bu çalışmada ise .84 olarak bulunmuştur. Araştırma verilerinin analizinde; Kolmogorov-Smirnov (K-S), Aritmetik Ortalama, Standart Sapma, Bağımsız T Testi, ANOVA, LSD, Pearson Korelasyon Katsayısı kullanılmıştır. Analizler sonucunda elde edilen bulgulara göre öğrencilerin konuşma kaygılarının öğretim türü, ekonomik durum, ikamet yeri ve branş değişkenleri; genel öz-yeterliklerinin cinsiyet, ekonomik durum ve branş değişkenleri açısından anlamlı farklılık olduğu belirlenmiştir. Öğrencilerin konuşma kaygıları ve genel öz-yeterlikleri arasında orta düzeyde (.-57) negatif yönde bir ilişkinin olduğu tespit edilmiştir.

Bu çalışmada; Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu (SHMYO) öğrencilerinin yazma kaygıları ve öz-yeterliklerinin cinsiyet, sınıf, öğretim türü, gelir düzeyi, ikamet yeri, mezun olunan lise türü ve eğitim alınan branş değişkenleri açısından anlamlı farklılık gösterip göstermediğinin belirlenmesi amaçlanmaktadır. Araştırmada betimsel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın örneklem grubunu 2018-2019 eğitim-öğretim yılı bahar döneminde Sivas Cumhuriyet Üniversitesi SHMYO’da eğitim görmekte olan 340 kız, 115 erkek olmak üzere 455 öğrenci oluşturmaktadır. Öğrencilerin yazma kaygılarını belirlemek için Karakaya ve Ülper (2011) tarafından geliştirilen tek boyut ve 35 madden oluşan “Yazma Kaygısı Ölçeği” kullanılmıştır. Ölçeğin güvenirliği .97, bu çalışmada ise .97 olarak bulunmuştur. Öğrencilerin öz-yeterlik algılarını belirlemek içinse Sherer, Maddux, Mercandante, Dunn, Jacobs ve Rogers (1982 tarafından geliştirilen Türkçeye uyarlaması Yıldırım ve İlhan (2010) tarafından yapılan “Genel Öz-yeterlik Ölçeği” kullanılmıştır. Ölçek, başlama, yılmama ve u-ısrar olmak üzere üç alt boyuttan ve toplamda 17 maddeden oluşmaktadır. Uyarlanan ölçeğin güvenirliği .80, bu çalışmada ise .70 olarak bulunmuştur. Araştırma verilerinin analizinde; Kolmogorov-Smirnov (K-S), Aritmetik Ortalama, Standart Sapma, Bağımsız T Testi, Anova, LSD, Pearson Korelasyon Katsayısı kullanılmıştır. Öğrencilerin öz-yeterlik algıları cinsiyet, gelir düzeyi, branş; yazma kaygıları ise ilamet yeri, gelir düzeyi ve branş değişkenlerine göre anlamlı farklılık gösterdiği; öz-yeterlik ve yazma kaygıları arasında orta düzeyde negatif yönde (-.34) bir ilişki olduğu belirlenmiştir.

One of the mechanisms responsible for antibiotic resistance in Klebsiella pneumoniae is the enzymes produced by the bacteria; another important mechanism is the ability to form biofilm. In this study, antibiotic resistance, genes associated with virulence, and biofilm-forming properties of K. pneumoniae strains were investigated. A total of 100 K. pneumoniae isolates were obtained from different clinical samples identified by Matrix-Assisted Laser Desorption/Ionization time-of-flight Mass Spectrometry. Antimicrobial susceptibility testing was performed with the Phoenix 100 apparatus. The biofilm forming properties of strains were determined by the microtiter plate method. For molecular analysis, genes encoding the carbapenemase enzyme (bla_OXA-48, bla_NDM-1, bla_IMP, and bla_VIM) and biofilm-related genes (treC, luxS, mrkA, and wza) were investigated by polymerase chain reaction (PCR). While 76% of clinical isolates were resistant to three or more antimicrobials, 24% were classified as non-multidrug resistant (non-MDR). When biofilm-forming capacities of clinical isolates were tested, it was determined that the resistant-isolates produced 59.2% strong biofilm, and susceptible-isolates produced 12.5% strong biofilm. According to PCR results, carbapenemase genes were determined as follows: bla_OXA-48-70%, bla_NDM-49%, and bla_KPC-19%, bla_OXA-48/bla_NDM/bla_KPC-12%, bla_OXA-48/bla_NDM-26%, and bla_OXA-48/bla_KPC-4%. The biofilm-associated genes in bacterial isolates were determined as follows: luxS-98%, treC-94%, mrkA-88%, and wza-15%. In addition, Hierarchical Clustering Tree and Heatmap analysis revealed an association between isolates that lacks resistance genes and isolates lacks biofilm-formation related genes that were included in MDR or non-MDR classes. As a result, biofilm should be considered in the treatment of MDR infections, and therapy should be planned accordingly. In addition, pursuing the data and genes of antibiotic resistance is significant for combating resistance.

Objective: Ficus alba and Ficus carica, both belonging to the Moraceae family, have been utilized in traditional medicine for many years due to their antimicrobial, antifungal, and antioxidant properties. In the present study, the antimicrobial activities of latex samples from Ficus alba and Ficus carica were evaluated against various microorganisms, including the Gram-negative bacteria Escherichia coli (ATCC 25922), Klebsiella pneumoniae (ATCC 70063), Pseudomonas aeruginosa (ATCC 27853), and Acinetobacter baumannii (ATCC 17978). Additionally, the study assessed the activity against Gram-positive bacteria such as Staphylococcus aureus (ATCC 29213) and Enterococcus faecalis (ATCC 29212), as well as the yeast-like fungus Candida albicans (ATCC 10231). Methods: Both of the latex samples were collected from the south-western region of Türkiye. The microbial inoculums were adjusted according to the McFarland 0.5 standard and antimicrobial activity was assessed according to the standard disc diffusion method of European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing (EUCAST). Results: Both types of latex samples of Ficus sp. exhibited strong antimicrobial activity. The most potent antimicrobial activity was observed against C. albicans (15.3 mm). The strongest antibacterial activity was observed against E. coli (13.3 mm) among the six different bacterial species tested, while the weakest antibacterial effect was observed against A. baumannii (8.3 mm). The antimicrobial activity of F. carica latex was found to be more potent than that of F. alba latex. Conclusion: The findings support the potential use of this latex as natural antimicrobial agents, particularly in the battle against pathogens that are developing antibiotic resistance. It is recommended that further investigation be conducted into the phytochemical components of these plants and latex, with a view to their potential future use in the pharmaceutical industry.

Objective: This study aimed to evaluate the effectiveness of combinations of colistin (COL) with cinnamaldehyde (CIN) or eugenol (EUG) against planktonic and biofilm forms of colistin-resistant clinical Acinetobacter baumannii isolates. Methods: Minimum inhibitory concentration (MIC) values of COL and essential oil components in 10 colistin-resistant clinical isolates were evaluated by the broth microdilution method. Interactions were classified by the fractional inhibitory concentration index (ΣFICI) using the checkerboard method. Biofilm formation was detected using the crystal violet method and the inhibitory effects of selected combination ratios on biofilm formation were evaluated in isolates showing synergy. In addition, the time-dependent effects of synergy combinations on 48-h pre-formed biofilm biomass were examined. Results: Median MIC values of COL, CIN, and EUG were 8 (4–32), 128 (128–128), and 512 (256–1024) µg/mL, respectively. In combination, the MIC of COL decreased to 1 (0.5–16) µg/mL with CIN and to 2 (0.5-8) µg/mL with EUG ( p = 0.002). Synergy was observed in half of the isolates in both combinations (median ΣFICI: 0.532 and 0.469). Three isolates formed strong biofilms and seven formed moderate biofilms. Biofilm inhibition ranged from 1.1% to 50.5% for COL-CIN combination and from 11.7% to 80.0% for the COL-EUG combination. In 48-h pre-formed biofilms, the residual biomass at 24 h was significantly lower than that at 1 h for both combinations ( p < 0.05). Conclusions: COL-CIN and COL-EUG combinations reduced MICs in colistin-resistant A. baumannii and decreased both biofilm formation and 48-h pre-formed biofilm biomass. These findings are promising for combination-based antibiofilm strategies.