W pracy przedstawiono przypadek 47-letniego pacjenta, który został przyjęty w trybie pilnym do Oddziału Chirurgii Plastycznej, Rekonstrukcyjnej i Leczenia Oparzeń, z powodu częściowej amputacji kciuka prawego, powstałej w wyniku kontaktu z piłą obrotową. U pacjenta wykonano zabieg rekonstrukcji kciuka płatem uszypułowanym, naczyniowo-nerwowym, opartym na pierwszej tętnicy grzbietowej śródręcza (FDMA), zwanym płatem Fouchera, co pozwoliło na zachowanie długości palca oraz utrzymanie czucia w obrębie miejsca urazu. Przedstawiony przypadek potwierdza bardzo dobre wyniki leczenia ubytków kciuka z zastosowaniem płata FDMA i wskazuje tę metodę jako technikę o wysokiej skuteczności przywracania funkcji i estetyki ręki, przy stosunkowo niewielkim ryzyku występowania powikłań w leczeniu ubytków dystalnego odcinka kciuka.
Zakażenia rany oparzeniowej stanowią poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjentów hospitalizowanych z powodu oparzeń. W niniejszym badaniu oceniono wpływ wybranych czynników związanych z oparzeniem i stanem ogólnym pacjentów oraz obecnością chorób współistniejących, czasu hospitalizacji oraz mechanizmu urazu na ryzyko infekcji rany oparzeniowej. Badanie retrospektywne objęło grupę 100 pacjentów hospitalizowanych w ośrodku autorów w latach 2023–2024. Główne czynniki ryzyka zakażenia rany oparzeniowej obejmowały: powierzchnię oparzenia powyżej 40% TBSA, III stopień głębokości oparzenia oraz obecność urazów inhalacyjnych. Wśród wyhodowanych patogenów dominowały: Staphylococcus spp., Acinetobacter baumannii oraz Pseudomonas aeruginosa. Wczesne debridement lub nekrektomia i antybiotykoterapia celowana miały wpływ na zmniejszenie częstości występowania i łagodniejszy przebieg zakażeń ran oparzeniowych.
Introduction: Vitamin D plays a key role in immune regulation, inflammation control, and musculoskeletal health. Patients with burn injuries are particularly vulnerable to its deficiency. Despite its importance, current clinical guidelines do not provide a clear consensus on how vitamin D should be managed in this population. Aim: This meta-analysis aimed to assess the clinical impact of adequate vitamin D levels or supplementation compared to vitamin D deficiency or no supplementation in patients with burns. Materials and methods: A systematic literature search was conducted in PubMed, Scopus, and Web of Science databases for studies reporting clinical outcomes in these 2 patient groups. The primary outcomes included duration of hospitalization, length of stay in burn intensive care units, mortality, and the incidence of sepsis and intubation. Subgroup analyses were performed for randomized and non-randomized studies. Statistical analysis was conducted using Cochrane’s Review Manager. Results: Patients with sufficient vitamin D levels or those who received supplementation had significantly shorter overall hospitalization and burn intensive care unit stays. Although the difference in mortality was not statistically significant, intubation and sepsis occurred more frequently in patients with vitamin D deficiency or no supplementation. Subgroup analyses confirmed that both randomized and non-randomized studies showed a significantly reduced hospital stay in patients with adequate vitamin D status. Discussion: The findings suggest that vitamin D management may improve clinical outcomes in burn patients and should be considered in future guidelines. Conclusions: Further prospective studies with larger patient populations are necessary to establish standardized treatment protocols.
1 December 2024 in Chirurgia Plastyczna i Oparzenia / Plastic Surgery and Burns
Zakażenia rany oparzeniowej stanowią poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjentów hospitalizowanych z powodu oparzeń. W niniejszym badaniu oceniono wpływ wybranych czynników związanych z oparzeniem i stanem ogólnym pacjentów oraz obecnością chorób współistniejących, czasu hospitalizacji oraz mechanizmu urazu na ryzyko infekcji rany oparzeniowej. Badanie retrospektywne objęło grupę 100 pacjentów hospitalizowanych w ośrodku autorów w latach 2023–2024. Główne czynniki ryzyka zakażenia rany oparzeniowej obejmowały: powierzchnię oparzenia powyżej 40% TBSA, III stopień głębokości oparzenia oraz obecność urazów inhalacyjnych. Wśród wyhodowanych patogenów dominowały: Staphylococcus spp., Acinetobacter baumannii oraz Pseudomonas aeruginosa. Wczesne debridement lub nekrektomia i antybiotykoterapia celowana miały wpływ na zmniejszenie częstości występowania i łagodniejszy przebieg zakażeń ran oparzeniowych.
Płaty skórno-powięziowe dostarczają szerokich możliwości rekonstrukcji ubytków tkanek miękkich kończyny dolnej. W niniejszym artykule przedstawiono przypadek 39-letniego pacjenta po resekcji mięsaka w okolicy kolana, u którego zastosowano rekonstrukcję z użyciem odwróconego płata łydkowego. Ten regionalny płat charakteryzuje się korzystnym ukrwieniem wstecznym, stabilnością oraz minimalnym obciążeniem miejsca dawczego, co pozwala na jednoczasowe pokrycie ubytku i ochronę struktur głębokich stawu kolanowego. Wolne płaty niejednokrotnie są metodą z wyboru w rekonstrukcji większych defektów kończyny dolnej, jednak ich zastosowanie bywa ograniczone w przypadku współwystępowania chorób naczyń obwodowych, cukrzycy, ran pourazowych lub u pacjentów obciążonych zwiększonym ryzykiem powikłań okołooperacyjnych. Odwrócony płat łydkowy pozwala natomiast na skuteczne pokrycie ubytku, skrócenie czasu operacji oraz ograniczenie ryzyka powikłań przy zachowaniu funkcji kończyny. Opisany przypadek potwierdza, że odwrócony płat łydkowy jest bezpieczną, efektywną i praktyczną metodą rekonstrukcji ubytków tkanek miękkich kończyny dolnej, oferującą w wybranych sytuacjach przewagę nad wolnymi płatami mikrochirurgicznymi.
Background: Global Burden of Disease (GBD)-defined spinal cord lesion categories are major contributors to global disability. However, contemporary analyses focusing on age-specific disability burden, socio-demographic variation, and anatomical distribution remain limited. This study aimed to analyze global and regional trends in prevalence and disability burden associated with GBD-defined spinal cord lesions from 2014 to 2023, with particular emphasis on working-age adults aged 15–49 years, older adults aged ≥70 years, Socio-demographic Index (SDI) regions, and anatomical level. Methods: We performed a secondary analysis of Global Burden of Disease (GBD) 2023 Injuries by Nature data, extracting estimates for “spinal cord lesion at neck level” and “spinal cord lesion below neck level.” Global and regional prevalence and Years Lived with Disability (YLDs) were extracted. The cervical ratio was calculated as the proportion of total YLDs attributable to neck-level lesions. Temporal trends were assessed using log-linear regression and annual percent change (APC). Results: Between 2014 and 2023, the global age-standardized prevalence rate decreased from 363.17 to 318.28 per 100,000 population, corresponding to a 12.4% reduction (APC −1.97%/year; p = 0.002). The global age-standardized YLD rate decreased by 14.0% (APC −2.19%/year; p = 0.001). Absolute prevalence remained relatively stable, increasing slightly from 27.31 million to 27.54 million, while absolute YLDs changed from 8.16 million to 8.02 million without a significant linear trend. A clear age-related divergence was observed: YLDs increased by 31.5% among adults aged ≥70 years (APC +2.57%/year; p < 0.001), while they decreased by 11.7% among individuals aged 15–49 years (APC −1.87%/year; p = 0.005). Cervical-level lesions accounted for 63.5% of global YLDs in 2023, and the cervical ratio increased stepwise from low-SDI to high-SDI regions. Conclusions: Although age-standardized prevalence and YLD rates associated with GBD-defined spinal cord lesions declined globally, the absolute burden remained relatively stable and shifted toward older adults. These findings highlight the importance of considering age structure, socio-demographic development, and anatomical distribution when planning rehabilitation, long-term care, and health-system resources for populations affected by GBD-defined spinal cord lesions.