Artur Jerzy Szewczyk

Artur Jerzy Szewczyk

Auto-generated profile, based on publicly available information

Artur Jerzy Szewczyk

Department of Plastic and Reconstructive Surgery and Burn Treatment, Military Institute of Medicine – National Research Institute, Warsaw, Poland

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

3Years (2024-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
16 September 2024 in Quality in Sport
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
JSJakub Starownik
Jakub Starownik
ASArtur Szewczyk
Artur Szewczyk
SKSylwia Kołpaczyńska
Sylwia Kołpaczyńska
SNSylwiusz Niedobylski
Sylwiusz Niedobylski
LBLidia Bartoszek
Lidia Bartoszek
AWAleksandra Wójcik
Aleksandra Wójcik
Cubital tunnel syndrome (CuTS) is one of the most common neuropathies of the upper extremity. This condition, if left untreated, can significantly impact patients' everyday functioning and quality of life. Diagnosis of CuTS is mostly based on clinical evaluation but can be supplemented by electrodiagnostic studies, and various imaging techniques. Conservative treatments such as physical therapy, splinting, and anti-inflammatory medications are often first-line interventions. However, surgical approach may become necessary when conservative measures fail to provide relief or in cases of severe compression. There are numerous surgical approaches to treating CuTS and there is no clear consensus on one best method. Simple decompression of the ulnar nerve and its subcutaneous transposition are the most popular surgical techniques employed. Each method has its advantages and drawbacks, with varying implications for nerve recovery and postoperative complications. This review aims to provide a comprehensive overview of CuTS, while focusing on available surgical treatment approaches, their popularity and outcomes. Further research is warranted to refine surgical techniques and develop more effective interventions for this debilitating condition.

30 June 2026 in Lekarz Wojskowy
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
JNJulia Nosko
Julia Nosko
ATAdrianna Truszyńska-Zawisza
Adrianna Truszyńska-Zawisza
JNJulia Nowosielska
Julia Nowosielska
JSJacek Skoczylas
Jacek Skoczylas
PJPiotr Jasek
Piotr Jasek
ASArtur Szewczyk
Artur Szewczyk
Płaty skórno-powięziowe dostarczają szerokich możliwości rekonstrukcji ubytków tkanek miękkich kończyny dolnej. W niniejszym artykule przedstawiono przypadek 39-letniego pacjenta po resekcji mięsaka w okolicy kolana, u którego zastosowano rekonstrukcję z użyciem odwróconego płata łydkowego. Ten regionalny płat charakteryzuje się korzystnym ukrwieniem wstecznym, stabilnością oraz minimalnym obciążeniem miejsca dawczego, co pozwala na jednoczasowe pokrycie ubytku i ochronę struktur głębokich stawu kolanowego. Wolne płaty niejednokrotnie są metodą z wyboru w rekonstrukcji większych defektów kończyny dolnej, jednak ich zastosowanie bywa ograniczone w przypadku współwystępowania chorób naczyń obwodowych, cukrzycy, ran pourazowych lub u pacjentów obciążonych zwiększonym ryzykiem powikłań okołooperacyjnych. Odwrócony płat łydkowy pozwala natomiast na skuteczne pokrycie ubytku, skrócenie czasu operacji oraz ograniczenie ryzyka powikłań przy zachowaniu funkcji kończyny. Opisany przypadek potwierdza, że odwrócony płat łydkowy jest bezpieczną, efektywną i praktyczną metodą rekonstrukcji ubytków tkanek miękkich kończyny dolnej, oferującą w wybranych sytuacjach przewagę nad wolnymi płatami mikrochirurgicznymi.

1 December 2024 in Chirurgia Plastyczna i Oparzenia / Plastic Surgery and Burns
Verified
Journal Article
Closed access
ASArtur J. Szewczyk
Artur J. Szewczyk
SKSylwia Kołpaczyńska
Sylwia Kołpaczyńska
JNJulia Nosko
Julia Nosko
WJWojciech Jasek
Wojciech Jasek
Zakażenia rany oparzeniowej stanowią poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjentów hospitalizowanych z powodu oparzeń. W niniejszym badaniu oceniono wpływ wybranych czynników związanych z oparzeniem i stanem ogólnym pacjentów oraz obecnością chorób współistniejących, czasu hospitalizacji oraz mechanizmu urazu na ryzyko infekcji rany oparzeniowej. Badanie retrospektywne objęło grupę 100 pacjentów hospitalizowanych w ośrodku autorów w latach 2023–2024. Główne czynniki ryzyka zakażenia rany oparzeniowej obejmowały: powierzchnię oparzenia powyżej 40% TBSA, III stopień głębokości oparzenia oraz obecność urazów inhalacyjnych. Wśród wyhodowanych patogenów dominowały: Staphylococcus spp., Acinetobacter baumannii oraz Pseudomonas aeruginosa. Wczesne debridement lub nekrektomia i antybiotykoterapia celowana miały wpływ na zmniejszenie częstości występowania i łagodniejszy przebieg zakażeń ran oparzeniowych.

23 December 2024 in Lekarz Wojskowy
Verified
Journal Article
Closed access
GGGrzegorz Marek Gryszko
Grzegorz Marek Gryszko
ASArtur Jerzy Szewczyk
Artur Jerzy Szewczyk
SKSylwia Kołpaczyńska
Sylwia Kołpaczyńska
PFPiotr Florczuk-Dąbek
Piotr Florczuk-Dąbek
WJWojciech Jasek
Wojciech Jasek
Rany kąsane twarzy spowodowane przez psy są zwykle wskazaniem do leczenia specjalistycznego w warunkach szpitalnych. Stawiają one przed lekarzami szczególne wyzwanie terapeutyczne z uwagi na wielopłaszczyznowy charakter takiego urazu, zwłaszcza gdy dochodzi do ubytku tkanek. Prezentujemy przypadek 32-letniej pacjentki, która została przyjęta na oddział chirurgii plastycznej z powodu pogryzienia przez psa lewej okolicy policzka, wargi górnej wraz z kątem ust oraz czerwieni wargowej po stronie lewej. W trakcie hospitalizacji zastosowano profilaktykę przeciwtężcową, oceniono niebezpieczeństwo transmisji wścieklizny, a następnie zaopatrzono ubytek tkanek, stosując techniki rekonstrukcyjne, uzyskując w pełni zadowalający efekt końcowy. Przedstawiony przypadek wskazuje na jedną z wielu możliwych technik w zakresie rekonstrukcji ubytków tkankowych okolicy twarzy. Leczenie urazów twarzy, zwłaszcza warg i błony śluzowej jamy ustnej, wymaga złożonego podejścia, obejmującego szybką ocenę sytuacji, zapobieganie transmisji chorób zakaźnych, odpowiedni wybór technik chirurgicznych, w tym rekonstrukcyjnych, oraz często również równolegle wsparcie psychologiczne.

28 June 2024 in Lekarz Wojskowy
Verified
Journal Article
Closed access
SKSylwia Kołpaczyńska
Sylwia Kołpaczyńska
ASArtur Jerzy Szewczyk
Artur Jerzy Szewczyk
GGGrzegorz Gryszko
Grzegorz Gryszko
WJWojciech Jasek
Wojciech Jasek
PFPiotr Florczuk-Dąbek
Piotr Florczuk-Dąbek
Nieprawidłowe bliznowacenie i powstanie przykurczu bliznowatego w wyniku leczenia ran oparzeniowych jest poważnym problemem klinicznym. Przykurcz bliznowaty obejmujący staw powoduje ograniczenie jego ruchomości, co ma znaczący wpływ na jakość życia pacjentów. Przerośnięcie i hiperpigmentacja blizny stanowi także problem natury estetycznej. Prezentowany przypadek dotyczy pacjentki, u której w wyniku leczenia oparzenia termicznego doszło do powstania przykurczu bliznowatego w obrębie szyi. W leczeniu zdecydowano się na chirurgiczne wycięcie blizny z pokryciem ubytku tkanek przy pomocy matrycy tkankowej w połączeniu z wolnym przeszczepem skóry pośredniej grubości. Dzięki zastosowaniu tej metody osiągnięto znaczną poprawę w zakresie zwiększenia zakresu ruchomości stawu i ostatecznego wyglądu nowo powstałej blizny. Prezentowany przypadek wskazuje, że zastosowanie matrycy tkankowej w połączeniu z wolnym przeszczepem skóry pośredniej grubości może być skutecznym i bezpiecznym sposobem leczenia przykurczu bliznowatego.

30 June 2025 in Lekarz Wojskowy
Verified
Journal Article
Closed access
NSNatalia Oliwia Sioch
Natalia Oliwia Sioch
JKJulia Krotofil
Julia Krotofil
SKSylwia Kołpaczyńska
Sylwia Kołpaczyńska
WJWojciech Jasek
Wojciech Jasek
ASArtur Szewczyk
Artur Szewczyk
W pracy przedstawiono przypadek 71-letniej pacjentki, która została przyjęta na oddział z powodu zaawansowanego uszkodzenia prawej małżowiny usznej w wyniku ugryzienia przez konia. Pacjentkę zakwalifikowano do rekonstrukcji małżowiny z zastosowaniem przeszczepu autologicznej chrząstki oraz płata skórno-tłuszczowego, co pozwoliło na uzyskanie zadowalającego wyniku estetycznego i funkcjonalnego. Zabieg obejmował dwa etapy rekonstrukcji, oddzielone trzymiesięczną przerwą. Przedstawiony przypadek potwierdza korzystne efekty zastosowanej techniki i utwierdza w przekonaniu, że tego typu metody mogą być skuteczne w rekonstrukcji różnego rodzaju urazów małżowiny usznej.