Bu çalışma işsizlerin sosyo-demografik özellikleri ve yaşadıkları hane özellikleri ile yaşam doyumu düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma nicel araştırma deseninde kesitsel tarama yönteminde yürütülen Dünya Değerler Araştırmasının dört (2001-2007-2011-2018) dalgasından elde edilen verilerin analizi ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunda 650 işsiz yer almaktadır. Araştırma sonuçlarına göre, işsizlerin cinsiyet ve eğitim düzeylerine göre yaşam doyumu puanları fark oluşturmamaktadır. İşsizler arasında orta yaş grubundaki ve medeni durumuna göre evli olanların yaşam doyumu puanları daha düşüktür. Bireylerin gelir düzeyi ve algılanan sağlık ile yaşam doyumu puanları arasında pozitif korelasyon tespit edilmiştir. Sahip olunan çocuk sayısı arttıkça ve algılanan sosyal sınıf düştükçe yaşam doyumu puanları azalmaktadır. Araştırmanın bulguları işsizlere yönelik psikososyal destek hizmetlerinin içeriğine katkı vermesi beklenmektedir.

This study aimed to examine the relationship between coping strategies, financial difficulties, social support, and psychological stress levels among Turkish midlife white-collar unemployed people in the Covid–19 period. The cross-sectional design and convenience sampling (consisting of 111 unemployed participants) were used in the study. Findings revealed that psychological distress is moderately high for this group of unemployed people. Planning, acceptance, and active coping were the most frequently used problem-focused coping strategies, and self-distraction, self-blame, and venting were the most frequently used emotion-focused coping strategies reported by participants. Significant correlations were found among the participants’ psychological distress, problem-focused coping strategies, social support, financial strain, and sociodemographic characteristics. Higher duration of unemployment, financial difficulties and emotional-focused coping were associated with high psychological stress. On the other hand, older age, increased social support, and problem-focused coping were associated with lower psychological stress levels. These findings provide insight for a future practice involving the development of job loss interventions. The focus should be on identifying individuals at risk based on their characteristics, such as becoming relatively younger, unemployed for a longer time, having limited or no social support, a low level of personal coping resources, and inadequate financial resources. These interventions should seek to engage their social support network, bolster problem-focused coping strategies and financial resources. Future research should be conducted in longitudinal design and different cultures to reveal the change of variables over time and the difference according to cultures.

Kadına yönelik şiddet, önemli bir halk sağlığı sorunu ve insan hakları ihlalidir. Bu sorunun çözümü için disiplinler arası çalışmalar yapılmakta ve bu bağlamda farkındalık artırma, önleme ve müdahale stratejileri geliştirilmektedir. Bu bağlamda bu çalışmada Gümüşhane ilinde kadına yönelik şiddet olgusunun araştırılması amaçlanmıştır. Araştırma genel tarama yöntemi ile yürütülmüş ve araştırmanın verileri tabakalı örneklem yoluyla toplanmıştır. Bu kapsamda 20-60 yaş arasında olan 391 kadın katılımcıya ulaşılmıştır. Veri toplama aracı olarak sosyodemografik bilgi formu ve Aile İçi Kadına Yönelik Şiddet Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda katılımcıların %11’inin şiddet nedeniyle yaralandığı ve %5’inin sağlık kurulu raporu aldığı belirlenmiştir. Kadınların şiddet karşısında sessiz kalma nedenleri arasında utanç, suçlanma korkusu, yardım alacağına inanmama, başvuru sonrasında şiddetin artacağından veya evliliğin sona ereceğinden korkma gibi inançlar bulunmaktadır. Erkeğin kadına şiddet uygulamasının nedenleri arasında erkeğin ailesi, erkeğin yetiştirilme tarzı, maddi sorunlar yaygın olarak ifade edilen gerekçeler olarak öne çıkmaktadır. Araştırma sonuçlarına göre, kadına yönelik şiddetle mücadelede toplumsal farkındalığı artıracak eğitim programları, şiddet mağduru kadınlara yönelik destek hizmetlerinin güçlendirilmesi ve hukuki yaptırımların etkin bir şekilde uygulanması önem taşımaktadır. Yüz yüze görüşmelerle aile içi şiddet hakkında güncel bilgi sağlayan bu araştırmanın, alanda çalışan uzmanlara ve politika yapıcılara mevcut stratejileri değerlendirmek uygun önleme ve müdahale çabaları geliştirmek açısından katkı sağlayacağı umut edilmektedir.

This study examines the relationships among professional ethical sensitivity, empathy, and attitudes toward individuals with disabilities among active social workers, specifically focusing on the mediating role of empathy as an “emotional bridge.” Employing a cross-sectional correlational survey design, data were collected from 355 social workers. Participants completed validated scales measuring professional ethical sensitivity, empathic tendencies, and attitudes toward disability. A mediation analysis was conducted using Hayes’ PROCESS Macro (Model 4) with 5000 bootstrap samples. The results indicate that professional ethical sensitivity has a significant positive direct effect on both empathy and attitudes toward disability. Furthermore, empathy significantly mediates the relationship between ethical sensitivity and attitudes toward disability. However, the relatively small indirect effect and the low total variance explained suggest that social workers’ professional attitudes are shaped not only by ethical and empathic factors but also by other contextual dynamics not captured in this model. Ultimately, these findings emphasize that theoretical ethics education in the social work curriculum must be integrated with the development of affective capacities, such as empathy, to translate them into tangible, positive professional actions.