Violence against women is a widespread global public health problem. It is also a serious violation of women's human rights. Violence has traumatic effects on the health and well-being of women and the children who witness it. Violence against women is associated with physical, mental, emotional, sexual health, reproductive health problems and death. Violence and gender norms, which are one of the risk factors causing the continuation of violence; also have significant effects on families and societies, and these negative effects cross social and economic boundaries. However, it is also clear that current prevention initiatives and policy responses are insufficient. Mental health professionals have an important role to play in identifying, preventing and responding appropriately to violence against women and may take primary, secondary and tertiary measures to reduce the risk of violence against women. While providing mental health services, İt is very important to be aware of interpersonal violence and to provide gender-sensitive services. When providing these services, the impact of violence against women on mental health and knowledge of potential treatments are considered as a prerequisite. Along with the knowledge about the dynamics of violence, it is considered extremely important to take measures against the risks that weaken women who are disadvantaged due to problems such as gender inequality. For this reason, in this review, the concept of violence against women and the types of violence are explained and in this context, the initiatives that can be made in the field of mental health are included. It is thought that this review will contribute to the awareness of professionals working in the field about the seriousness of the problem and how violence affects women's mental health. It is also hoped that the present study will provide insight into the complex relationship between violence and health outcomes to help improve health policies and prevention responses in the relevant field.

Çocuk istismarı ve ihmali, özellikle son yıllarda ruh sağlığı alanında çalışan profesyoneller için bir endişe kaynağı olmuştur. İlgili literatürde çocuk istismarını anlamak, istismara yol açan risk faktörlerini tanımlamak ve çocuğa yönelik istismarı önlemek için çeşitli yaklaşımlar bulunmaktadır. Ne yazık ki, bu yaklaşımların genellikle çocuk istismarı gibi karmaşık bir sosyal sorunu anlamak ve ortadan kaldırmak için yetersiz kaldığı görülmektedir. Son yıllarda, çocuk istismarının etiyolojisi ve süreçlerini açıklamak üzere daha kapsamlı bir yaklaşım olan ekolojik modelin ilgili literatüre dahil edildiği dikkat çekmektedir. Ekolojik yaklaşıma göre çocuk istismarı, tek başına hareket eden bir etkinin değil, çok sayıda faktörün etkileşimi sonucunda meydana gelir. İstismara yönelik araştırma ve uygulamaları yürütmek için sistematik bir çerçeve sağlayan bu model, çocuk istismarı ve ihmalini anlamaya katkı sağlayan en kapsamlı modeldir. Bu çalışmada çocuk istismarı olgusu ekolojik model çerçevesinde değerlendirilmekte ve bu kapsamda alanda çalışan uzmanlara makro, mezo ve mikro düzeyde pratik öneriler sunulmaktadır.

This research was conducted determine the mediating role of eating habits in the effect of internet and smartphone addiction on body mass index. The study

Çocuk cinsel istismarı, kısa ve uzun vadede ruhsal etkileri bulunan travmatik bir deneyimdir. Çocuğun maruz kaldığı istismarın son bulması ve yasal sürece yönelik müdahalelerin başlatılması için kritik müdahale olarak görülen bildirim, çocuğun istismara ilişkin yapacağı açıklamaya bağlıdır. Ancak konuyla ilgili literatür incelendiğinde, cinsel istismar mağduru çocukla yapılacak görüşmelere temel oluşturacak kaynakların sınırlı sayıda olduğu gözlemlenmiştir. Bu nedenle bu derleme ilgili literatüre ve bu alanda çalışan uzmanlara katkı sağlamak amacıyla gerçekleştirilmiştir. İstismar mağduru çocukla yapılacak görüşmelerde son derece dikkatli olmak gerekmektedir. Zira kanıtlanması güç olan bu durumun bildiriminde çocukların anlatımları oldukça önemlidir. Görüşmeyi gerçekleştiren meslek elemanlarının vereceği tepkiler, sonrasında çocuğun anlatımlarından vazgeçmesinin sebebi olabilmektedir. Çocuklar yetişkinlere göre daha hassas ve incinebilir yapıdadır. Bu nedenle mağdur çocuğun ikinci bir travma yaşamaması için görüşmenin titizlikle yürütülmesi, görüşme boyunca çocuğun yüksek yararı ve korunması ilkelerince hareket edilmesi önem taşımaktadır.