In today’s fast-paced, ever-changing labor market, soft skills are in high demand, especially for new graduates. This study examined the impact of soft skills training on youth employment. As the first sample, the quantitative research method was conducted by applying a questionnaire to the students of Gaziantep University Vocational School of Social Sciences in Turkey. As the second sample, a qualitative research method was conducted by selecting HR Managers homogeneously according to the statistical regional classification throughout Turkey and conducting interviews focusing on the soft skills of new graduates. Based on the results of our analysis, 14 required soft skills were identified. In cooperation with European Union countries, a training curriculum was designed using these 14 soft skills. Participants of the training program were randomly divided into control and experimental groups. The experimental group was only included in the soft skills training program. The employment rates of both groups were compared after nine months of follow-up. The findings showed that soft skills training resulted in higher employment rates.. The findings show that soft-skills training resulted in higher employment rates. Based on our findings, we propose that universities design and apply soft-skills curricula for young undergraduate and vocational school students to increase youth employment. Moreover, soft skills development must be considered when designing and conducting training programs for workers in public institutions and companies.

Bu çalışma, dijital dönüşüm sürecinde yöneticilerin karşılaştığı zorluklar, kolaylıklar ve çalışan dirençlerini incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma kapsamında, çeşitli sektörlerden üst düzey yöneticilerle yapılan derinlemesine mülakatlar yoluyla elde edilen nitel veriler, tematik analiz yöntemiyle incelenmiştir. Bulgular, dijital dönüşüm sürecinin hem karmaşık hem de çok boyutlu olduğunu ortaya koymaktadır. Çalışmada toplam 22 yöneticiyle görüşülmüştür. Yöneticiler dijital dönüşüm sürecinde en büyük zorlukların teknolojik altyapının güncellenmesi, çalışanların dijital yetkinliklerinin artırılması ve yüksek maliyetlerin yönetimi olduğunu belirtmişlerdir. Ayrıca, stratejik planlama eksiklikleri ve değişim yönetimi konularında da önemli sorunlar yaşandığı vurgulanmıştır. Avantaj olarak dijital dönüşümün iş süreçlerinde sağladığı verimlilik artışı, bilgiye hızlı erişim, müşteri memnuniyetinde iyileşme ve rekabet avantajı gibi pek çok kolaylık olduğu belirlenmiştir. Yöneticiler, dijital araçların iş süreçlerini daha esnek ve etkili hale getirdiğini ifade etmişlerdir. Dijital dönüşüm sürecinde çalışanların değişime karşı gösterdiği direnç önemli bir engel olarak öne çıkmaktadır. Sonuç olarak, dijital dönüşüm sürecinin başarılı bir şekilde yönetilebilmesi için stratejik planlama, etkili iletişim ve eğitim konularına odaklanılması gerektiği sonucuna varılmıştır. Bu çalışma, dijital dönüşüm süreçlerini yöneten liderler için önemli pratik öneriler sunmaktadır.