The aim of this study was to examine the influences of physical education and play practices on the school social behavior of mild-level intellectually disabled children. The quantitative research methods used were based on the pre-test, post-test, post-test-retention control group model and the general screening model. A simple random sampling type was used when constructing the sample group. To determine school social behavior, the School Social Behavior Scale (SSBS) was used. Physical education and play lessons were applied for two hours per week for 24 weeks with the purpose of obtaining data from these scales when applied to participants. The study sample group included 20 mild-level intellectually disabled children (14 boys, 6 girls), aged seven to nine years, who were trained at the Special Education and Rehabilitation Center that serves the County of Kocaeli, in the district of Izmit, Turkey. According to the results of the SSBS, we found a statistically significant difference (p < 0.05) between the social competence of present persons’ interpersonal relations, self-control, and academic skills, and the aggressive-nervous persons in the sub-dimensions of negative social behaviors, in favor of the test group. However, no significant difference (p > 0.05) in the antisocial-aggressive and destructive-demanding sub-dimensions was observed. We found that 24-week physical education and playing practices applied to mild-level intellectually disabled children had effects on children’s school social behavior.

In recent years, the obesity affected the public health significantly in a negative way in Turkey as in the world and this situation was known to be increased steadily especially among children and adolescents. Although there were different views on what caused the obesity, irregular and / or improper diet and the lack of physical activity was defined as two basic reasons for it. In this context, in order to put into practice the effective practices related to be directed or increased participation for physical activity, understanding and determining the attitudes and behaviors of young people towards regular exercise participation was so crucial. This research had been carried out to adapt Cognitive Behavioral Physical Activity Questionnaire (CBPAQ) to Turkish. 590 students (297 male/293 female), who are 13-17 years and living in Bursa, participated to the research. The sample was determined by easy sampling method. In analyzing the data, descriptive analysis, principal component factor analysis (EFA) and confirmatory factor analysis (CFA) was used. According to the results, 15 items and 5-dimensional structure located in its original form was determined to be statistically verified. It could be concluded that the Cognitive Behavioral Physical Activity Scale for the respective sample could be used as a reliable and valid measurement tool. ÖzetSon yıllarda Dünya genelinde olduğu gibi Türkiye’de de obezite önemli boyutlarda toplum sağlığını olumsuz yönde etkilemekte ve bu durumun özellikle çocuk ve gençler arasında giderek artış gösterdiği bilinmektedir. Obeziteye, nelerin neden olduğu konusunda farklı görüşler olmakla birlikte, en temel iki nedenin; düzensiz ve/veya yanlış beslenme ile fiziksel aktivite yetersizliği olduğu ifade edilmektedir. Bu bağlamda gençlerin fiziksel aktiviteye yönlendirilmesi ya da katılımlarının arttırılmasına ilişkin etkin uygulamaların hayata geçirilebilmesi için, öncelikle gençlerin düzenli egzersiz katılımına yönelik tutum ve davranışlarını belirlemek ve anlamak hayati bir öneme sahiptir. Açıklamalar ışığında, bu araştırma; Bilişsel Davranışçı Fiziksel Aktivite Ölçeğini (Cognitive Behavioral Physical Activity Questionnaire; CBPAQ) Türkçe’ ye ve Türk popülasyonuna uyarlanmak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmaya Bursa ilinde öğrenim gören 13-17 yaş aralığında 590 (297 erkek ve 293 kadın) kişi katılmış ve örnek kütle kolayda örnekleme yöntemi ile belirlenmiştir. Verilerin analizinde, betimsel analizler, temel bileşenler faktör analizi (AFA) ve doğrulayıcı faktör analizi (DFA) kullanılmıştır. Bulgular ışığında ölçeğin orijinal formunda yer alan 15 ifade ve 5 boyutlu yapının istatistiksel olarak doğrulandığı belirlenmiştir. Nihai olarak, Bilişsel Davranışçı Fiziksel Aktivite Ölçeği’nin ilgili örneklem grubu için geçerli ve güvenilir bir ölçüm aracı olarak kullanılabileceği sonucuna ulaşılmıştır.

The aim of the study is to investigate the relationship between the factors that prevent university students from attending to the recreational activities and the life satisfaction of the participants with the demographic variance. In accordance with this purpose, totally 263 students that are 140 (53.2%) “women” and 123 (46.8%) “men” who have been chosen with random sampling method attended to the study voluntarily.In this investigation, “Free Time Obstacles” ,which has been developed by Gürbüz and Karaküçük to determine the factors that might obstruct the attendance of the participants to the recreational activities and evaluates the factors that might prevent the university students from attending to recreational activities, was used. LSS (Life Satisfaction Scale) ,which has been created by Diener and his colleagues (1985) and adapted to Turkish by Yetim(1993), was used to evaluate the life satisfaction of the participants.Percentage (%) and frequency (f) methods were used to determine the distributions personal information of the participants; Shapiro Wilks normality test was used to determine whether data have normal distribution or not and as a result of these, after it is understood that the data are appropriate to the conditions of non-parametric test; Mann- Whitney U and Kruskall Wallis tests were used to determine the significant differences; and Spearman Correlation Test was carried out to determine the relationship between Free Time Obstacles Scale and Life Satisfaction Scale.As a result; it is observed that there is no significant relationship between Free Time Obstacles Scale and Life Satisfaction Scale; there is no significant difference between Life Satisfaction and gender variance considering gender variance; according to the Free Time Obstacles, there is only significant difference at the time sub-dimension; according to the doing sport, there is only significant difference at the Lack of Interest among the Free Time Obstacles; according to the Life Satisfaction, there is significant difference because of the people that don’t participate to the sportive activities. While according to the wealth level, a significant difference was determined at Life Satisfaction level, it is was determined that there is no significant difference at Free Time Obstacles and wealth level. Also, it is determined that there is a significant difference between Life Satisfaction and having difficulty in taking advantage of free time; there is a significant difference between having difficulty in taking advantage of free time and Free Time Obstacles at facility-service and time sub-dimension.Extended English abstract is in the end of PDF (TURKISH) file. ÖzetÇalışmanın amacı üniversite öğrencilerin rekreatif etkinliklere katılımlarına engel teşkil eden faktörler ile katılımcıların yaşam doyumları arasındaki ilişkinin demografik değişkenler ile birlikte incelenmesidir. Bu amaç doğrultusunda tesadüfi örnekleme yöntemiyle seçilmiş olan 140 (%53.2) “Kadın” ve 123 (%46.8) “Erkek” toplam 263 üniversite öğrencisi çalışmaya gönüllü olarak katılmıştır.Araştırmada, katılımcıların rekreasyonel faaliyetlere katılımlarına engel teşkil edebilecek faktörlerin belirlenmesi için Gürbüz ve Karaküçük tarafından geliştirilen üniversite öğrencilerinin rekreasyonel etkinliklerine katılmalarına engel teşkil edebilecek unsurları değerlendiren “Boş Zaman Engelleri” kullanılmıştır. Katılımcıların yaşam doyumlarını ölçmek amacıyla ise Diener ve arkadaşları (1985) tarafından geliştirilen ve Yetim (1993) tarafından Türkçe’ye uyarlanan YDÖ (Yaşam Doyumu Ölçeği) kullanılmıştır.Katılımcıların kişisel bilgilerinin dağılımlarının belirlenmesi için yüzde (%) ve frekans (f) yöntemleri; verilerin normal bir dağılıma sahip olup olmadığının belirlenmesi için Shapiro Wilks normallik testi uygulanmış ve bunun neticesinde verilerin non parametrik test koşullarına uygun olduğunun anlaşılmasından sonra anlamlı farklılıkların belirlenmesi için Mann-Whitney U ve Kruskall Wallis testleri, Boş Zaman Engelleri Ölçeği ile Yaşam Doyumu Ölçeği arasındaki ilişkinin belirlenmesi için ise Spearman Korelasyon testi uygulanmıştır.Sonuç olarak; boş zaman engelleri ile yaşam doyumu arasında, cinsiyet değişkeni açısından bakıldığında yaşam doyumu ile cinsiyet değişkeni arasında anlamlı bir farklılık olmadığı tespit edilmiştir. Boş zaman engelleri açısından ise sadece zaman alt boyutunda anlamlı bir farklılık olduğu, spor yapma durumuna göre boş zaman engelleri arasında da sadece ilgi eksikliği boyutunda anlamlı bir farklılık olduğu saptanmış, yaşam doyumuna göre incelendiğinde ise sportif etkinliklere katılmayan kişilerden kaynaklı anlamlı bir farklılığın olduğu ortaya çıkmıştır. Refah düzeyi değişkenine göre incelendiğinde yaşam doyumu düzeyinde anlamlı bir...

The manager-employee communication is the basis of an effective management. Communication is sort of an executive skill. In this research, the aim is to determine how this skill affects the levels of job satisfaction and job commitment and whether there is a relationship between these concepts. The research was conducted by means of relational screening model and survey method was used in order to collect data. "Managerial communication skills scale" developed by Tanrıverdi and colleagues (2010) for health administrators was used in evaluating managerial communication skills. In the evaluation of job satisfaction of the employees was used 5 items that measure job satisfaction developed by Brown and Peterson (1994). The sample of the study consisted of 399 people, of which 180 were female (45.1%) and 219 were male (54.9%), determined by random sampling method. The obtained data were analyzed by frequency analysis, T-test, cross table, simple and multiple regression models using SPSS 20.0 package program. Analyses have shown that there is a positive, bi-directional and moderate relationship between managerial communication skills and job satisfaction and job commitment levels; positive, bi-directional but weak relationship between job satisfaction and job commitment. According to the regression model developed according to research hypotheses, it is understood that managerial communication skills are effective in the level of job satisfaction and job commitment of employees. Analyses confirm all of the hypotheses. It has been proposed to increase the frequency and level of training given for the development of communication skills of managers.

This study aims to examine the sport participation motivation, loneliness and depression levels of students with specific learning disabilities in terms of some variables. Screening model used in the study. The research group is constituted by 85 students who had been diagnosed with Specific Learning disabilities in Special Education and Rehabilitation Centers in Kocaeli province. Personal information form prepared by the researchers and developed by Gill, Gross and Huddleston (1983), and the Turkish validity and reliability study was made by Oyar, Aşçı, Çelebi and Mülazımoğlu (2001)."Sport Participation Motivation Scale", developed by Kovacs (1980) and the validity and reliability of the Turkish version was made by Öy (1991). "Depression Scale for Children" and developed Ashler ve Wheller (1985) and the validity and reliability of the Turkish version was made by Kaya (2005) "Loneliness Scale for Children” were used as the data collection tools. The sports participation motives, depression and loneliness levels of the participants have been evaluated in terms of age, gender, natural / adoptive parents, family's economic status, father's occupational status, number of people in the family, number of siblings, family attitude and the state of doing sport. In the evaluation of the research data, descriptive statistics, t-test, ANOVA test and correlation analysis were used. In the findings, sports participation motives of participants were significantly differ according to the gender, family attitudes and the status of doing sports. Also according to the age, in loneliness level, and according to the number of siblings in the levels of loneliness and depression, significant differences were found. As a result of the correlation, a positive relationship between depression and loneliness status of the participants was found. Thus, in children at the 9-14 age range with specific learning disability it was concluded that the family attitude, number of siblings and to do sports have an impact in a positive way on the loneliness, depression and sports participation.

Günümüzde iş birliği, iletişim, bireylerin tutum ve davranışları örgütteki çalışanları olumlu ya da olumsuz şekilde etkileyebilmektedir. Olumsuz bir çalışma ortamında çalışanlar sahip oldukları potansiyeli işlerine yansıtmakta güçlük çekmektedir. Ayrıca çalışanların fikirlerini önemsemeyen, başkalarını küçümseyen, kendisini sürekli üstün gören, büyüklenen ve yüksek gurura sahip yöneticilerin veya çalışanların örgüte ve örgütteki diğer çalışanlara zarar vereceği açıktır. Bu bağlamda çalışmada akademik personelin örgütsel kibirlilik düzeylerinin küresel akademik performans algıları üzerindeki etkisi incelenmiştir. Diğer yandan bu araştırmada, Herbin III (2018) tarafından geliştirilen Örgütsel Kibirlilik Ölçeği’nin Türkçe geçerlik ve güvenirliği test edilmiştir. Ampirik araştırma niteliğinde olan bu araştırmada veri toplama aracı olarak anket tekniği kullanılmıştır. Bu kapsamda kolayda örnekleme yöntemi ile tespit edilen 413 kişilik örneklemden veriler elde edilmiştir. Veri analizinde tanımlayıcı istatistikler, bağımsız gruplar t-testi, açıklayıcı ve doğrulayıcı faktör analizlerinden yararlanılmıştır. Sonuç olarak “Örgütsel Kibirlilik Ölçeği” Türkiye örnekleminde farklı yöntem ve uygulamalarda, Spor Bilimleri Fakülteleri çalışanlarının örgütsel kibir algılarının belirlenmesinde kullanılabilir nitelikte geçerli ve güvenilir bir ölçüm aracıdır. Ayrıca, elde edilen sonuçlara göre; örgütsel kibirliliğin küresel akademik performans üzerinde istatistiksel açıdan anlamlı negatif etkisi bulunmaktadır.