The objective of this scoping review is to determine to what extent the recommendations on perinatal care protect breastfeeding during the COVID-19 pandemic. The review follows the PRISMA ScR Extension guidelines. The research was conducted in Scopus, Medline via Pubmed, and Web of Science databases from 1 March 2020 to 31 May 2021, using 392 combinations of keywords. We searched for reviews and original papers published in English providing recommendations on delivery mode, companion during labor, the possibility of skin-to-skin contact (SSC), breastfeeding, and visitors policy. After screening, 86 out of 8416 publications qualified for data extraction. The majority of them indicated that COVID-19 infection is not a sufficient reason for a cesarean section; however, on a national level, cesarean births in severely ill patients were overrepresented. A significant number of recommendations deprived mothers of the necessary support during their labor and stay in the maternity ward. A shared decision-making model was hardly visible. Only the earliest COVID-19 recommendations suspended direct breastfeeding; in later publications, decisions were related to the mother’s health, but other options of natural feeding were rarely discussed.

The article explores family representations and practices of mothering displayed by popular Polish Instamothers. We investigate how ‘proper’ motherhood is constructed also with regard to strategies of depicting children and making social class manifest. Janet Finch’s concept of ‘displaying families’ is applied as both a theoretical framework and a set of methodological assumptions. Considering sharing family images on Instagram as a form of display, we assume that published photographs both shape and are shaped by dominant norms and discourses. Relying on content analysis and on semiological analysis, we investigate 100 photographs published by 10 popular Instamothers. The ethical challenges in visual social media research are also discussed. As a solution to the data anonymization problem, we propose the usage of graphics based on photographs. The results identify a tendency to idealize family life and to promote the traditional family model with its strongly normative character. Simultaneously, elements of the family modernizing discourse are also present. Although limited to Poland, our case study has broader significance for examining the dynamic socio-cultural changes that occur in postmodern societies.

Koncepcja demonstrowania rodzinności (displaying families) – autorstwa Janet Finch – wpisuje się w paradygmat definiowania rodzin w odniesieniu do praktyk oraz w sposób analizowania sfery życia rodzinnego skupiony na badaniu codziennych interakcji i działań. Zgodnie z podejściem Finch, zarówno przy definiowaniu, jak i przy badaniu życia rodzinnego trzeba uwzględnić założenie, że rodziny są nie tylko praktykowane (robione, wytwarzane) w codziennych, rodzinnych praktykach, ale także są demonstrowane/ukazywane/manifestowane jako rodziny. Podejście to wykorzystywane jest najczęściej w badaniach koncentrujących się na „nietypowych” formach życia rodzinnego z różnych powodów odbiegających od normatywnych wzorców. Artykuł ma trzy cele: po pierwsze – dyskusję głównych założeń koncepcji displaying families; po drugie – przedstawienie tego podejścia jako narzędzia badawczego użytecznego w analizach zróżnicowanych zagadnień z zakresu socjologii życia rodzinnego oraz po trzecie – opis wykorzystania displaying families przy analizie materiałów wizualnych publikowanych w mediach społecznościowych.

Celem artykułu jest przedstawienie koncepcji displaying families autorstwa Janet Finch nie tylko jako ramy teoretycznej dla badań nad praktykami życia rodzinnego, ale również użytecznej inspiracji metodologicznej, przydatnej w szczególności do dociekań poświęconych normatywnym wzorcom i dominującym dyskursom życia rodzinnego, a także jego wizualnym reprezentacjom. Choć badacze i badaczki życia rodzinnego chętnie sięgają do koncepcji Finch jako tła teoretycznego, rzadko staje się ona dla nich inspiracją metodologiczną. Tymczasem wykorzystanie jej na etapie analiz, a nawet projektowania badania umożliwia – jak pokazuje autorka na przykładzie prowadzonych badań własnych – nowe spojrzenie na zebrany materiał. Korzystając z założeń tej koncepcji, autorka zebrała i poddała jakościowej analizie treści sto fotografii pochodzących z dziesięciu popularnych profili polskich influencerek parentingowych. Przyjmując, za Finch, że życie rodzinne i jego praktyki podlegają nieustannemu demonstrowaniu (ang. displaying), którego skuteczność zależna jest od tego, czy są one społecznie rozpoznawane jako praktyki rodzinne, potraktowano publikowane w przestrzeni mediów społecznościowych zdjęcia jako przykład demonstrowania praktyk macierzyńskich. Autorka artykułu, wybierając do analizy najpopularniejsze wśród użytkowników portalu Instagram fotografie, poszukiwała w nich nie tyle odpowiedzi na pytanie o codzienne praktyki instamatek, co o dominujące wśród nich normatywne wzorce macierzyństwa. Przeprowadzone analizy wykazały silny, normatywny charakter tradycyjnego modelu rodziny oraz reprodukcję tradycyjnego podziału ról płciowych w rodzinie.