The COVID-19 pandemic and the associated governmental restrictions suddenly changed everyday life and potentially affected exercise behavior. The aim of this study was to explore whether individuals changed their preference for certain types of physical exercise during the pandemic and to identify risk factors for inactivity. An international online survey with 13,881 adult participants from 18 countries/regions was conducted during the initial COVID-19 related lockdown (between April and May 2020). Data on types of exercise performed during and before the initial COVID-19 lockdown were collected, translated, and categorized (free-text input). Sankey charts were used to investigate these changes, and a mixed-effects logistic regression model was used to analyze risks for inactivity. Many participants managed to continue exercising but switched from playing games (e.g., football, tennis) to running, for example. In our sample, the most popular exercise types during the initial COVID-19 lockdown included endurance, muscular strength, and multimodal exercise. Regarding risk factors, higher education, living in rural areas, and physical activity before the COVID-19 lockdown reduced the risk for inactivity during the lockdown. In this relatively active multinational sample of adults, most participants were able to continue their preferred type of exercise despite restrictions, or changed to endurance type activities. Very few became physically inactive. It seems people can adapt quickly and that the constraints imposed by social distancing may even turn into an opportunity to start exercising for some. These findings may be helpful to identify individuals at risk and optimize interventions following a major context change that can disrupt the exercise routine.

Egzersiz ortamlarındaki sosyal bağlamın, egzersizle ilgili potansiyel sonuçlarla ilişkili olduğu öne sürülmesine rağmen, egzersiz ortamlılarının sosyal bağlamlarını inceleyen çalışmalar oldukça sınırlıdır. Araştırmada ustalık motivasyonel iklimde uygulanan 12 haftalık kuvvet antrenmanı müdahalesinin sedanter bireylerde bazı performans parametreleri üzerine etkisini incelemek amaçlanmıştır. Çalışmada tekrarlanan ölçüm tasarımı kullanılmıştır. Katılımcılara performans testi olarak squat sıçrama, derinlik sıçraması ve otur-uzan testi uygulanmıştır. Toplam 29 sedanter birey (yaş = 21.8±1.08) rastgele olarak deney (n= 14) (DG) ve kontrol (n= 15) grubuna (KG) ayrılmıştır. Katılımcılar haftada 3 gün olacak biçimde tasarlanan 12 haftalık kuvvet antrenmanı müdahalesini araştırmacılar eşliğinde uygulamışlardır. DG müdahale programı esnasında algıladıkları güdüsel iklim manipüle edilmiştir. Katılımcıların manipüle edilen güdüsel iklimden ne düzeyde etkilendiğini incelemek için Sporda Görev ve Ego Yönelimi (SGEY) ölçeği kullanılmıştır. DG, SGEY ölçeğinde aldıkları toplam puan ve görev yönelimi alt boyutu puanlarının ortalamaları açısından ön test ve son testte aralarında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmıştır (sırasıyla p= 0.001, t= 4.774, d= 0.97; p= 0.002, t= 3.751, d= 1.08). Doğal logaritmik dönüşümlü squat sıçrama yüksekliği (LN_SSY) (F= 0.297, p= 0.590, η2= 0.01), doğal logaritmik dönüşümlü derinlik sıçraması yüksekliği (LN_DSY) (F= 0.059, p= 0.810, η2= 0.01), derinlik sıçramasında zemine temas süresi (DSZTS) (F= 0.454, p= 0.506, η2= 0.02), reaktif kuvvet indeksi (RKİ) (F= 1.010, p= 0.324, η2= 0.04) ve esneklik (ESN) (F= 2.262, p= 0.144, η2= 0.08) değişkenleri açısından gruplar arasında ve zaman içerisinde anlamlı bir etkileşim etkisi tespit edilememiştir. Sonuç olarak; motivasyonel iklimde uygulanan 12 haftalık kuvvet antrenmanı müdahalesinin LN_SSY, LN_DSY, DSZTS, RKİ ve ESN değişkenleri üzerinde bir etkisi olmadığı görülmüştür.

Araştırma kapsamında taekwondo branşındaki sporcuların sporda zihinsel dayanıklılık düzeylerinin antrenör-sporcu ilişkisine etkisinde temel psikolojik ihtiyaçların aracılık rolünün belirlenmesi ve bu değişkenlerin arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bağımsız ve bağımlı değişkenler arasındaki olası ilişkileri gösteren bir model kurulmuş ve yapısal eşitlik modellemesi kullanılarak model test edilmiştir. Araştırmada, katılımcıların psikolojik ihtiyaçları Deci ve Ryan (2000) tarafından geliştirilen; Kesici ve arkadaşları (2003) tarafından Türkçeye uyarlanan “Temel Psikolojik İhtiyaçlar Ölçeği” kullanılmıştır. Sheard ve arkadaşları (2009) tarafından geliştirilen; Altınbaş (2015) tarafından Türkçe’ye uyarlaması yapılan “Sporda Zihinsel Dayanıklılık Ölçeği” ile zihinsel dayanıklılık ölçülmüştür. Jowett ve Ntoumanis (2004) tarafından geliştirilen; Altıntaş ve arkadaşları (2012) tarafından Türkçeye uyarlaması yapılan “Antrenör-Sporcu İlişki Ölçeği” uygulanmıştır. Araştırmada toplamda 458 taekwondo sporcusundan anket yöntemiyle veri toplanmıştır. Katılımcıların sporda zihinsel dayanıklılık, temel psikolojik ihtiyaçları ve antrenör-sporcu ilişkisi düzeyleri betimsel istatistikler ile hesaplanmıştır. Bağımlı ve bağımsız değişkenler arasındaki ilişki düzeyini incelemek için yapısal eşitlik modellemesi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda taekwondo sporcularının sporda zihinsel dayanıklılıkları, temel psikolojik ihtiyaçları ve antrenör-sporcu ilişki düzeylerinin yüksek seviyede olduğu belirlenmiştir. Taekwondo sporcularının sporda zihinsel dayanıklılık düzeylerinin antrenör-sporcu ilişkisine etkisinde temel psikolojik ihtiyaçların aracı değişken olarak etki ettiği tespit edilmiştir.

Bu çalışma, koçları bütünsel bir bakış açısıyla değerlendirmek için güvenilir ve geçerli bir ölçüm aracı olarak Koç Değerlendirme Ölçeği'ni (CES) geliştirmek ve geçerliliğini doğrulamak amacıyla yapılmıştır. Çalışma iki aşamada gerçekleştirilmiştir. İlk aşamada, 301 sporcu ile Keşifsel Faktör Analizi (EFA) yapılmış ve toplam varyansın %66,828'ini açıklayan tek faktörlü bir yapı ortaya çıkmıştır. Madde-toplam korelasyonları 0,60'ı aştı ve Cronbach's Alpha iç tutarlılık katsayısı 0,97 olarak belirlendi, bu da yüksek güvenilirliği gösterdi. İkinci aşamada, faktör yapısını doğrulamak için 256 sporcu ile Doğrulayıcı Faktör Analizi (CFA) yapıldı. Uyum indeksleri, kabul edilebilir bir model uyumu gösterdi (χ²/df = 2,81, RMSEA = 0,084, SRMR = 0,034, CFI = 0,93, TLI = 0,92). Ek olarak, Ortalama Çıkarılan Varyans (AVE) değeri 0,64 ve Bileşik Güvenilirlik (CR) değeri 0,97 idi, bu da ölçeğin geçerliliğini ve güvenilirliğini doğruladı. Bulgular, CES'in koçları kapsamlı bir perspektiften değerlendirmek için psikometrik olarak sağlam bir araç olduğunu göstermektedir. Gelecekteki araştırmalar, farklı spor disiplinleri ve kültürel bağlamlarda uygulanabilirliğini ve koçlar için bir öz değerlendirme aracı olarak potansiyel kullanımını araştırmalıdır.

This study aimed to examine the relationships between exercise habits and mood profiles using a hierarchical regression framework. A total of 712 adults with varying levels of exercise participation joined the study. Data were collected using a Personal Information Form and the short form of the Profile of Mood States (POMS-16), which assesses multidimensional mood components including depression, anger, fatigue, and vigor. Exercise-related variables included weekly exercise frequency, perceived exercise intensity, and engagement in a secondary type of exercise. Hierarchical multiple regression analysis was conducted in two steps, with demographic variables (age, gender, income, residence type, and household size) entered in the first block and exercise-related variables entered in the second block. Assumption checks confirmed the suitability of the data for regression analysis. The results indicated that demographic variables explained a small but statistically significant proportion of variance in mood disturbance scores (R² = .034). The inclusion of exercise-related variables was associated with an increase in explained variance (ΔR² = .032). Although exercise frequency and perceived exercise intensity were not significantly associated with mood disturbance scores, engagement in a secondary type of exercise was significantly associated with lower mood disturbance scores (B = −3.27, p < .001). The findings suggest that the relationships between exercise behavior and mood profiles may involve experiential and contextual dimensions beyond quantitative exercise indicators alone. Overall, the study highlights the importance of considering multidimensional and contextual aspects of exercise in understanding psychological outcomes.