The study aims at elucidating the association between sustainable exercise and its influence on self-efficacy and life satisfaction in women during their premenopausal and postmenopausal stages. A relational screening model was employed on a sample of 422 women, with 215 premenopausal and 207 postmenopausal participants, utilizing convenience sampling. Participants’ regularity of exercise and its duration was taken into consideration. Evaluation tools included the General Self-Efficacy Scale (GSES) and the Satisfaction with Life Scale (SWLS). Data were analyzed using a statistical software package with significance set at 0.05. Sustainable exercise demonstrated no significant difference in SWLS or GSES subdimensions among premenopausal women. However, postmenopausal women engaging in regular exercise reported significantly higher scores in SWLS and all GSES subdimensions. Moreover, positive correlations between age and SWLS scores, as well as between age and certain GSES subdimensions, were found in both pre- and postmenopausal periods. While sustainable exercise does not evidently impact the life satisfaction and self-efficacy of premenopausal women, it significantly enhances these parameters in postmenopausal women. Additionally, age appears to influence life satisfaction and specific self-efficacy subdimensions across both phases.

Bu araştırma, kadın voleybolcularda bilinçli farkındalık ile yarışma kaygısı arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapılmıştır. Türkiye’deki çeşitli illerde Sultanlar Ligi’nden 36 sporcu, Kadınlar 1. Ligi’nden 87 sporcu olmak üzere toplamda 123 kadın voleybolcu (Ortyaş= 24.38±5.03) Sporcu Bilinçli Farkındalık Ölçeği ve Sporda Yarışma Kaygısı Ölçeği - Yetişkin Formu’na çevrimiçi ortamda gönüllü olarak yanıt vermişlerdir. İstatistiksel analizde SPSS 23 kullanılmıştır. Veriler, normallik sınaması sonrasında Pearson korelasyonu ve çoklu lineer regresyon yöntemi ile analiz edilmiştir. Sonuç olarak; kadın voleybolcularda bilinçli farkındalık ve yarışma kaygısı arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Bununla birlikte, bilinçli farkındalığın yarışma kaygısının negatif yönde anlamlı bir yordayıcısı olduğu ve “farkındalık, yargılamama ve yeniden odaklanma” alt boyutlarıyla birlikte yarışma kaygısının %15’ini açıkladığı görülmüştür. Kesitsel desende tasarlanmış olan bu araştırmada nedensel bir çıkarımda bulunmak mümkün olmasa da mevcut araştırma grubunda bilinçli farkındalık, yarışma kaygısı için etkili bir yol olabilir. Bu olasılığı test etmek için daha fazla çalışmaya ihtiyaç duyulmaktadır.

Aim: With the popularity of distance education in the current Covid-19 pandemic, the use of computerized adaptive testing is becoming increasingly important in order to determine the ability level of individuals more accurately and to analyze the exam strategies in online exams. In this study, it is aimed to compare the estimations of students' ability levels in the distance education with computerized adaptive testing and paper-pencil test.Methods: This study is a cross-sectional and methodological study which was conducted between March 2020 and December 2020. The study population consists of 4th class students which were studyingphysical education and sports teaching at Erzincan Binali Yıldırım University, Gazi University, Erciyes University and Kastamonu University Sports Sciences Faculties. In this study, analyzes were performedby using R programming language (ver. 3.6.2) and RStudio (ver. 1.2.5033) software. Number of people was 176; the number of items in the question bank was 80 (formed with 20 questions each prepared byexperts from each of 4 different fields (exercise physiology, psychomotor development, training information, exercise and nutrition)); the standard error for the computerized adaptive test stoppingcriterion was taken as <0.5. The agreement of Paper-And-Pencil Test and computerized adaptive test θ values were evaluated with the intraclass correlation coefficient. CAT estimates of individuals wereperformed with the “randomCAT” function in the catR package. The ability level of a person was obtained with computerized adaptive test application, the standard error of θ and the number of items used were presented as a result of the analysis. Maximum Fisher information criterion was used for question selection in computerized adaptive test. Maximum likelihood estimation was used for iterative approaches in the ability level estimations.Results: There was moderate agreement between the classical test score (on a 0-100 scale) and the computer-adapted test (intraclass correlation coefficient: 0.682, confidence interval 95%CI=0.594-0.765, F(175.175)=17.1; p<0.001). In this study, the ability level estimations by using the item response theory from the answers obtained from the paper-and-pencil test and the ability level estimations with thecomputer adaptive test were examined. It was seen that the agreement was at an excellent level (intraclass correlation coefficient: 0.90; 95%CI: 0.866-0.924). Also it was also found that computerized adaptive test reduced the number of addressed questions by 80% when compared to Paper-And-Pencil Test. Conclusions: The results obtained from this study show that with the application of computer-adapted testing, safe results can be obtained in a shorter time, with less number of items, and the results can bemonitored shortly after the completion of the test.

Bu araştırmanın amacı, sporcuların statik, dinamik ve kombine germe egzersizlerinden oluşan farklı sınma protokollerinin esneklik, fonksiyonel hareket analizi, dinamik denge, dikey sıçrama, çeviklik ve YMCA adım testi değerleri üzerindeki akut etkilerini incelemek, hangi ısınmanın sporcular için daha uygun olacağını tespit etmektir. Araştırmanın evreni Sakarya ilinde ikamet eden, yaş ortalamaları 15-22 olan, branşlarında ulusal ya da uluslararası müsabakaları katılan, haftada 4-5 gün antrenman yapan, spor yaşı ortalaması en az 5 yıl olan sporculardı. Deneysel tarama yöntemi ile tasarlanan araştırmaya toplam 30 gönüllü sporcu katıldı. Veri toplama aracı olarak ‘‘Sporcu Bilgi Formu’’, ‘‘PARQ Sağlık Anketi’’, ‘‘Tanita vücut analizi cihazı’’, ‘‘Kalp atım ölçer’’, ‘‘Otur uzan sehpası’’, ‘‘FMS ölçüm kiti’’, ‘‘Y Denge ölçüm kiti’’, ‘‘My Jump Pro uygulaması’’ ve ‘T Çeviklik testi’’ kullanıldı. Elde edilen veriler, SPSS 21.0 paket programı ve Shapiro-Wilks testi, Tekrarlayan Ölçümler ANOVA, Friedman testi, Bonferroni ve Wilcoxon işaretli sıra testleri kullanılarak analiz edildi. Sonuç olarak, ısınma protokolü değişikliklerinin esneklik, fonksiyonel hareket analizi, Y denge (sağ anterior), dikey sıçrama, T çeviklik ve YMCA adım testi değerleri arasında anlamlı farklar oluşturduğu bulundu (p

The relative age effect is a phenomenon that has emerged especially in the educational processes of children. The fact that children born in the same calendar year have more than 11 months between them according to the month they were born brings along great differences in terms of their development. This situation is also seen in sports education. Especially in sports activities that started at a young age, the time difference between the birth quarters of the athletes born in the same year will cause their physical performance to be affected, as their physical development is affected. Relative age effect studies in gymnastics were carried out in individual branches, but no study was conducted on group categories. Most of the studies also mention the relative age effect. Whether there is a relative age effect on athletes competing in group branches of gymnastics has not been investigated before. Therefore, this study was conducted to understand whether there is a relative age effect in the groups categories in Rhythmic Gymnastics and Aerobic Gymnastics branches. As a result of the evaluations, it was seen that there was no relative age effect on the medal winners in individual and group categories in aerobic gymnastics. While there is a relative age effect in some parts of the three seasons examined in rhythmic gymnastics, there is a relative age effect in terms of the athletes who won medals in the individual and group according to the average of the three seasons.

Yapılan bu araştırmada, masa tenisi sporcularında zihinsel antrenman, duygu düzenleme ve karar verme sitilleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma katılımcılarını Ankara ilindeki lisanlı, yetişkin 121 (%89,6) erkek 14 (%10,4) kadın 135 masa tenisi sporcusu oluşturmuştur. Katılımcıların sosyo-demografik bilgilerini belirlemek için araştırmacılar tarafından oluşturulan “Kişisel Bilgi Formu”, zihinsel antrenman durumlarını belirlemede; “Zihinsel Antrenman Envanteri” duygu düzenleme durumları için “Sporcu Duygu Düzenleme Ölçeği” karar verme sitillerini belirlemek için “Melbourne Karar Verme Ölçeği II” kullanılmıştır. Araştırma verilerinin analizinde SPSS Statistics 23 programı aracılığıyla, zihinsel antrenman, duygu düzenleme, karar verme sitilleri ve sosyo-demografik değişkenler arasındaki ilişki Pearson korelasyon analizi ile incelenmiştir. Araştırma sonuçlarında; yaş ve spor yılı değişkeninin karar verme sitillerinden kaçıngan ve panik karar verme ile negatif yönde anlamlı ilişkisi tespit edilmiştir. Zihinsel antrenman ile karar verme sitilleri arasında ilişki görülmemişken; zihinsel antrenman alt boyutları ile duygu düzenleme alt boyutları arasında ilişki belirlenmiştir. Duygu düzenleme ve karar verme sitilleri arasındaki ilişkide ise bastırma ile erteleyici karar verme alt boyutları arasında pozitif yönde düşük düzeyde anlamlı ilişki görülmüştür.