Professional self-esteem (PSE) is the individual’s judgment of worthiness formed regarding the self-attributions related to the individual’s profession. A well-developed PSE is important for midwives to be successful in their profession, have a strong sense of belonging, and see the profession as important and valuable. This study aims to determine the perception of PSE among midwifery students, explain how their perceptions are formed, and reveal how they perceive the midwifery profession and how the components that make up this perception determine their PSE. Students’ average PSE score was analyzed, and the study was conducted using an explanatory sequential, which is a mixed-method approach, to interpret the results of the questionnaire and comparative analysis in more detail through direct interviews with university midwifery program students in western Turkey. Quantitative data were collected using the Individual Data Collection Form and the Professional Self-Esteem Scale. One-way analysis variance and independent sample t-tests were used to analyze the quantitative data. The students with the highest and lowest scale scores from each class level were interviewed using a Semi-Structured Interview Form. Thematic analysis was applied to analyze the qualitative data. The mean PSES score was 117.51 ± 17.60. The t-test analysis result shows that there was a significant difference between the PSES score and choosing the midwifery department willingly, believing that they could perform the midwifery profession before and after starting the midwifery education (p < 0.05). Three main themes were obtained: the meaning of being a midwife, deciding to become a midwife, and the difficulties of being a midwife. It can be said that the main force behind the students’ belief that the difficulties of the midwifery profession can be overcome is their strong love for the midwifery profession and their internalization of its importance.

Amaç: Bu araştırma ebelik öğrencilerinin serbest ebelik mesleği hakkında görüş ve beklentilerini belirlemek amacıyla uygulanmıştır.Yöntem: Tanımlayıcı tipteki araştırmanın evrenini bir üniversitenin Sağlık Bilimleri Fakültesinde öğrenim görmekte olan 463 ebelik öğrencisi oluşturmaktadır. Öğrencilere araştırmanın içeriğine ilişkin bilgi verilerek yazılı onamları alınmıştır. Verilerin toplanmasında anket formu öğrencilere dağıtılarak bireysel olarak doldurmaları istenmiştir. Araştırmadan elde edilen verilerin analizinde sosyo-demografik özellikler için sayı yüzde dağılımları ve bağımsız değişkenlerin bağımlı değişken üzerindeki etkisi ki kare testi ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Öğrencilerin % 86.8’i serbest ebeliği bildiğini, %52.2’si bölüm etkinlikleri, %38.5’i ise sosyal medyadan öğrenmiştir. Öğrencilerin %21.2’si serbest ebelik yapmayı istemekte, bu öğrencilerin %34.4’ü ise bağımsız ebelik rollerini yerine getirebilmek için isteklidir. Öğrencilerin %82.7’si Türkiye’de serbest ebeliğin yapılabileceğini düşünmektedir. Öğrencilerin %78.4’ü serbest ebelerin mesleki otonomilerini/bağımsız rollerini kullanabildiklerini düşünmektedir. Serbest ebelik hizmetlerinin yürütülmesinde en büyük engel olarak toplumsal bilinç eksikliği (%27.4), yasal düzenleme ve sağlık politikalarının uygulanmasındaki aksaklıklar (%26.0) olduğu belirtilmiştir. Sonuç: Serbest ebelik, öğrencilerin kariyer hedefleri arasında yer almakta olup, bu konunun eğitim programına entegre edilmesi, uygulanması ve yasal boyutlarıyla ele alınması önemli görülmektedir.

Giriş: Akademik Öz-yeterlik Algısı’nın, öğretim süreçlerinin etkinliği, akademik ve mesleki performans gibi birçok parametre üzerinde etkili olduğu göz önüne alındığında, Akademik Öz-yeterlik Algısı’nı etkilediği düşünülen değişkenlerin belirlenmesi önemlidir. Bu nedenle bu araştırmanın amacı; ebelik öğrencilerin akademik öz-yeterlik algısı ve etkileyen faktörlerin saptanmasıdır. Yöntem: Araştırma tanımlayıcı nitelikte olup, 2017-2018 öğretim yılında bir kamu üniversitesinin sağlık bilimleri fakültesine bağlı öğrenimine devam etmekte olan 282 ebelik öğrencisi ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada örnek seçimine gidilmemiş, evrenin tamamına ulaşılmaya çalışılmıştır. Araştırmanın yürütülebilmesi için gerekli kurum izni alınmıştır. Veri toplama formu olarak; anket formu ve Akademik Öz-Yeterlik Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen veriler; sayı yüzde dağılımı, pearson korelasyon testi, tek yönlü varyans testi ve doğrusal regresyon testi kullanılarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Öğrencilerin Akademik Öz-Yeterlik Ölçek puan ortalaması; 104.40±17.12’dir. Akademik Öz-Yeterlik Ölçek Bilişsel Uygulamalar alt boyutu puan ortalaması ile ağırlıklı genel not ortalaması arasında pozitif yönde, çok zayıf güçte, anlamlı ilişki saptanmıştır. Öğrencilerin kendi ifadelerine göre klinik uygulama öncesi ve sonrası; endişe (p=0.020), stres (p=0.001) ve mutsuz (p=0.000) duygu durumları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu saptanmıştır. Mutsuz olmanın 1.0 kat (OR=1.047, %95 CI=1.009-1.088) daha fazla öğrencilerin akademik öz-yeterliklerini etkilediği saptanmıştır. Sonuç: Öğrencilerin akademik öz-yeterlik algıları orta düzeyde saptanmıştır. Ebelik bölümü öğrencilerine yönelik; olumsuz durumlar ve baş etme yöntemlerine ilişkin uyum/eğitim çalışmalarının yapılması, yaşanan olumsuz duygu durumuna yönelik tanılama yapılması, öz-yeterliği etkilediği saptanan mutsuz olma durumunun nedenlerinin ve baş edebilme yollarının saptanması önerilmektedir.

Background and Objectives: Midwifery students were not able to participate in internship programs and related practices during the COVID-19 pandemic. This kept them from meeting graduation requirements because they could not do the one-on-one observations for clinical case management. In this study, we aim to determine the effects of Individualized Information and Emotional Support Education (IESE) on the midwifery students’ anxiety levels during the COVID-19 pandemic. Materials and Methods: This is an experimental study with two stages. In the first stage, the researchers determined the anxiety levels of 268 students. In the second stage, 76 students with high levels of anxiety were provided with IESE. The IESE was conducted in interviews on online platforms and took a minimum of 60 min. The students’ anxiety levels were measured again one week after the IESE. Results: Statistically significant differences were found between the students’ State Anxiety Scale scores before and after the IESE (t = 8.756, p = 0.000). Before the IESE, 65.8% of the students had high anxiety levels about COVID-19-related disease or death, and the possibility of losing loved ones. After the education, this rate fell by 17.1% to 48.7%, and this difference was significant (χ² = 5.077, p = 0.024). Conclusions: The IESE positively affected the students’ anxiety levels. Even just showing interest can make people feel cared for and valued, and people are sensitive to their needs. After this study, 30 students with high anxiety levels were sent for consultation with an expert and have been followed up by researchers.