The purpose of the paper is to analyse the relationship between digitalisation of public services (e-government) and ESG factors (environmental, social and economic factors). As public administration is a major stakeholder influencing sustainable development and state governments are aiming to digitise their services, there is a need to better understand the effect of the digital revolution on ESG. This article aims to study the relationship between the E-Government Development Index (EGDI) and ESG factors in 26 European countries. The linear ordering method TOPSIS (Technique for Order Preference by Similarity to Ideal Solution) was used for the study, followed by the Perkal index and the method of optimal predictors’ selection—the Hellwig method. The study is based on the Eurostat data (in the period 2003–2020), and the analysis includes ten variables: Share of environmental taxes in GDP; Exposure to dust air pollution; Greenhouse gas emissions by source sector—carbon dioxide, methane, nitrous oxide, etc. (energy, industry, agriculture, forestry, waste management) (thousands of tonnes); Passenger transport volume in relation to GDP; At risk of poverty or social exclusion; Percentage of people satisfied with their financial situation among people aged 16+; Share of the ICT sector in GDP; Unemployment rate of people aged 20–64; Research and development expenditure in all sectors; GDP per capita. The in-depth analysis offers a matrix that represents the relationships between environmental taxes and the development of e-government. The main finding reveals statistically significant relationships between the EGDI and aggregate variables representing the environmental, social and economic spheres. It indicates a genuine, positive impact of digitalised administrative processes on sustainable development. It also seems to confirm that investments in digital infrastructure and government e-services bring multiple long-term benefits and contribute directly to all three domains relevant to the sustainability of modern development. The results of the analysis can be found useful by governments and governmental institutions as informing digitalisation strategies aimed at balancing the development of e-services and their support infrastructure. Nowadays, when planning strategic actions, one should take into account the social, economic and environmental impact of the digitalisation processes.

Objectives The study aims to highlight opportunities for educational and non-governmental institutions in European Union member states to undertake initiatives that enhance and certify the digital skills of citizens and workers. Methods The article is based on an exploratory research approach and presents mixed research methods and techniques. The first part presents a descriptive analysis of digital competencies in EU policy based on a review of literature and EU legislation. This was followed by a qualitative analysis based on data from Eurostat's online database to diagnose the current level of digital competencies in the EU and trends in this area in recent years. Finally, a case study of an international educational project aimed at contributing to the achievement of the Union's goals for improving the digital competencies of citizens and workers is presented. Results The results obtained and their analysis indicate an urgent need to intensify educational efforts to improve digital competence in Europe. The case study can be used to raise and certify the level of digital competence for different target groups. Conclusions From the point of view of the priorities set by the European Union, the digital competence of its citizens is unsatisfactory, and large discrepancies between countries in this area have been identified, which requires the implementation of more educational initiatives to develop digital resilience. Project-based learning initiatives generating open and free online tools for certifying existing and acquired digital skills in the EU are recommended. Developing a unified system of EU standards to prove the digital competence of citizens and workers can help on the way to achieving better competitiveness and sustainability of the European market.

Artykuł przedstawia analizę kierunków cyfryzacji procesów innowacyjnych przedsiębiorstw pod kątem możliwości zapewnienia ich pozytywnego wpływu na realizację celów zrównoważonego rozwoju. W opracowaniu przyjęto podejście modelowe przedstawiające schematy analityczne i pomiarowe zależności pomiędzy systematyzacją i ucyfrowieniem procesów innowacyjnych a elementami i warunkami zrównoważonego rozwoju. Przeprowadzona analiza umożliwiła lepsze zrozumienie przebiegu i kierunków rozwoju procesów innowacyjnych realizowanych z wykorzystaniem narzędzi cyfrowych. Ustalono, że priorytetyzacja zrównoważonego rozwoju w działaniach innowacyjnych jest możliwa nawet bez zastosowania narzędzi cyfrowych, pod warunkiem określenia odpowiednich procedur, kryteriów ewaluacji oraz zaangażowania w procesy pomysłotwórcze i decyzyjne. Niemniej jednak zastosowanie narzędzi i platform cyfrowych w procesie rozwoju oraz wdrażania innowacji może znacząco ułatwić ukierunkowanie działań na zrównoważony rozwój, co może prowadzić do bardziej zrównoważonych rezultatów, uwzględniających wszystkie trzy wymiary zrównoważonego rozwoju. Operacjonalizacja procesu innowacyjnego zaprezentowana w niniejszym opracowaniu może służyć jako przewodnik dla menedżerów wskazując, jak systematyzować zarządzanie innowacjami w przedsiębiorstwie, które elementy procesu mogą być zdigitalizowane oraz jak narzędzia cyfrowe mogą wspierać integrowanie i monitorowanie aspektów zrównoważonego rozwoju na poszczególnych etapach tworzenia i wdrażania nowych rozwiązań. Opracowany model może również znaleźć zastosowanie w pomiarze poziomu i intensywności cyfryzacji praktyk innowacyjnych w przedsiębiorstwach oraz ich zaangażowania w realizację celów zrównoważonego rozwoju.