The diagnoses and empirical analyses described in the article were linked by a common research problem expressed in the question about the experiences of academic entities in the field of remote education in the situation of the SARS-CoV-2 epidemic. The international research reported in the text, however, was conducted in an extra-coordinated situation (to a large extent during the lockdown period), applying two methodological approaches in complementary quantitative and qualitative procedures. Elements of a diagnostic survey (in Polish studies) and an analysis of the content of documents (in Italian studies) were used. The application of the indicated procedures allowed to obtain a complementary image of the experiences of higher education entities in the research situation outlined. The empirical analyses presented in the text allow for the formulation of certain common conclusions resulting from the reported international research. The international and global experience is a novelty of the epidemic situation in which remote education was implemented. The necessity arose to focus on the new conditions of relations between entities in academic education, which differ from traditional direct contact, as already indicated to us by Socrates and Plato. The lockdown changed these relationships. The everyday life of universities has been disrupted, which requires new solutions for the organisation of the educational process.

The development of new technologies has introduced novel capabilities into every aspect of our lives. The continuous improvement of these technologies is part of society’s development by breaking barriers to access to knowledge and by introducing new tools and solutions that are a permanent part of the modern world. This technological revolution affects the educational system bystressing the need to retrofit the infrastructure in terms of technology supporting the educational process. These technological developments allow people to engage themselves in the immersion of new technologies, presenting them with a wide range of opportunities. On the one hand, this is a factor that determines the luxury of a modern, prosperous and developing world, on the other hand, it is a challenge of how one should use information and communication technologies to improve their lives in a society, so as not to be excluded and being moved to the margins of digital illiteracy. These facts pose challenges to the designers of new applications and new technologies, who should consider the needs of modern society based on the new information and communication. Today’s mediatized space requires people to have the necessary competencies to use it efficiently and skilfully. Moreover, the educational system should support and prepare the young generation to be able to function in this area, in which the mere use of web portals and social media does not guarantee any success in a person’s future professional or private life.

Składamy na ręce Pani dr hab. Marii Stini, prof. UJ nasze przeprosiny za zaistniałą sytuację związaną z nieuprawnionymi zapożyczeniami z artykułu Pani Profesor pt. „Podręczniki w gimnazjach galicyjskich w latach 1860–1918”, który został opublikowany w Pracach Komisji Historii Nauki Polskiej Akademii Umiejętności 6, ss. 5–39 w 2004 roku. Przeprosiny kierujemy również do Redakcji obu czasopism oraz środowiska naukowego. Informujemy też o wycofaniu (retrakcji) artykułu, który ukazał się w czasopiśmie Edukacja – Technika – Informatyka w 2018 r.

Artykuł podejmuje zagadnienie dotyczące kompetencji mobilności cyfrowej wśród studentów pedagogiki przedszkolnej i wczesnoszkolnej Uniwersytetu Rzeszowskiego. Głównym celem pro-wadzonych badań była ocena poziomu tej grupy kompetencji cyfrowych oparta na teoretycznych założeniach. Na bazie literatury wyróżniono pięć głównych obszarów kompetencji: obsługę urzą-dzeń, zarządzanie aplikacjami, bezpieczeństwo danych, komunikację cyfrową oraz zarządzanie czasem i zasobami. Prowadzone badania zrealizowano z wykorzystaniem autorskiego elektronicz-nego kwestionariusza ankiety, analizując m.in. wpływ statusu zawodowego respondentów na ich samoocenę poziomu kompetencji mobilności cyfrowej. Do weryfikacji danych wykorzystano analizę statystyczną opartą na teście t-Studenta dla prób niezależnych z korektą Welcha. Otrzymane wyniki wykazały brak statystycznie istotnych różnic między grupą osób pracujących a niepra-cujących we wszystkich analizowanych obszarach. Jedyną lekką tendencję (p = 0,088) zauważono w sferze bezpieczeństwa danych, gdzie osoby niepracujące oceniły się minimalnie wyżej. Otrzy-mane średnie wyniki mogą sugerować, że umiejętności te mają charakter uniwersalny i są rozwi-jane głównie w toku ogólnej socjalizacji cyfrowej oraz edukacji. Środowisko pracy nie stanowi kluczowego czynnika stymulującego ich rozwój, co potwierdza, że są one trwałą częścią osobiste-go kapitału cyfrowego studentów.