In the presented study, the effects of ROCK inhibitor Y-27632, antifreeze protein III, and boron at two different doses were investigated on the spermatological parameters of Ankara buck semen after freeze–thawing. Ejaculates were collected from bucks using an electroejaculator during the breeding season. The ejaculates that showed appropriate characteristics were pooled and used in the dilution and freezing of semen. The extender groups were formed by adding two different doses of three different additives (ROCK inhibitor Y-27632, 5 and 20 µM; antifreeze protein III, 1 and 4 µg/mL; boron, 0.25 and 1 mM) to the control extender. The semen was diluted with the different extenders at 35–37 °C and loaded into straws. Sperm samples frozen in liquid nitrogen vapors, following equilibration, were stored in liquid nitrogen. It was observed that extender supplementation improved post-thaw motility of Ankara buck semen after freeze–thawing. Differences were significant (p < 0.01) for 5 and 10 µM doses of ROCK inhibitor (71.82% and 74.04 % motility), as well as for 0.25 and 1 mM doses of boron (76.36% and 72.08% motility), compared to the control group (66.15% motility). With respect to the evaluation of acrosomal integrity and mitochondrial activity after freeze–thawing, although supplementation provided protection at all doses, the efficacy was not statistically significant (p > 0.05). It was observed that DNA damage was improved by antifreeze protein III at 1 µg/mL (1.23% ± 0.23%) and by boron at all doses (0.25 mM: 1.83% and 1 mM: 1.18%) compared to the control group (3.37%) (p < 0.01), following the thawing process. In the present study, it was determined that some additives added to the extender provided significant improvements in buck spermatozoa motility and DNA damage after thawing.

Adipoz doku hem enerji deposu hem de adipokinler olarak adlandırılan biyolojik olarak önemli çok sayıda molekülü salgılayan aktif bir endokrin organ olarak işlev görmektedir. Adipokinlerin üreme fonksiyonlarının düzenlenmesinde yer aldığı kanıtlanmıştır ve tanımlanan ilk adipokin leptindir. Son yıllarda yapılan araştırmalar, leptinin beyine giden enerji depolarının miktarının yalnızca yağ dokusundan türetilen bir habercisi olmadığını, aynı zamanda iltihaplanma, anjiyogenez, hematopoez, bağışıklık fonksiyonu ve üreme gibi bir dizi farklı fizyolojik süreç için çok önemli bir hormon/sitokin olduğunu göstermektedir. Adiposit kaynaklı bir hormon olan leptin, özellikle ergenlik ve üreme döneminde vücutta çok sayıda fizyolojik ve metabolik fonksiyonda önemli rol oynamaktadır. Leptin, merkezi hipotalamik etkilerinin yanı sıra, testisler de dahil olmak üzere birçok periferik organda (mide, iskelet kası, hipofiz hücreleri, plasenta) etki göstermektedir ve hem erkek üreme hem de dişi üreme işlevinde düzenleyici bir role sahiptir. Leptin normal üreme işlevi için gereklidir, ancak fazla miktarda bulunduğunda üreme sistemi üzerinde zararlı etkileri olabilir. Non-obstrüktif azoospermi, oligozoospermi ve oligo-asteno-teratozoospermi dahil olmak üzere testiküler parankimi etkileyen bozuklukları olan infertil erkeklerin yüksek leptin konsantrasyonlarına sahip olduğu bilinmektedir. Literatürde yapılan son çalışmalar, hipotalamik-hipofizeal-gonadal (HPG) ekseni, androjen regülasyonu ve sperm üretimi ile leptin ve infertilite arasında güçlü bir ilişki olduğunu öne sürmektedir. Yapılan bu çalışmalardan yola çıkarak, leptin fazlalığı, eksikliği veya direnci durumlarının anormal üreme işlevi ile ilişkili olabileceğini söylemek mümkündür. Ayrıca, yüksek leptinin neden olduğu bu anormallikler artan oksidatif stres ile de ilişkilendirilmiştir. Eğer ki leptin ve üreme arasındaki ilişki tam olarak anlaşılabilirse, hem erkek hem de kadın infertilitesi için gelecekte hedeflenen tedavilere ışık tutabilecektir. Bu derleme leptin ile fertilite arasındaki ilişkiye odaklanmaktadır.