Edukacja odzwierciedla kulturową, społeczną, polityczną i moralną dynamikę społeczeństwa i samej cywilizacji. Ludzkość XXI wieku trwa w nieustannej transformacji i przechodzi wiele kryzysów, przeżywa epokową zmianę, "metamorfozę nie tylko kulturową, ale także antropologiczną", w której wprowadza się nowe określenia, odrzucając bez rozeznania paradygmaty przekazane przez historię (Franciszek, 2019). Głęboki kryzys edukacyjny Papież Franciszek określił mianem "katastrofy edukacyjnej […], wobec której nie możemy pozostać bezczynni, dla dobra przyszłych pokoleń i całego społeczeństwa" (Franciszek, 2021). Katastrofą jest to, że z powodu pandemii, około 10 milionów dzieci zostało zmuszonych do porzucenia szkoły. Wcześniej, 250 milionów dzieci i adolescentów w wieku szkolnym było wykluczonych z jakiejkolwiek aktywności edukacyjnej, a ponadto 50% dzieci, które uczęszczają do szkół, nie osiąga najniższego poziomu w zakresie alfabetyzacji i matematyki (UNESCO, 2021). W stosunkowo krótkim czasie, zostały uruchomione internetowe platformy edukacyjne, by poradzić sobie z sytuacją kryzysową spowodowaną pandemią, lecz wyraźna dysproporcja technologiczna, wraz z innymi brakami, sprawiły że luka edukacyjna jest wszędzie jeszcze bardziej widoczna (Franciszek, 2021; Lizzola, 2021). Jawi się kluczowe pytanie: Czy można temu zaradzić? Jeśli tak, to w jaki sposób? Wśród licznych propozycji rozwiązań, konkretnych przedsięwzięć i inicjatyw podejmowanych przez poszczególne państwa, organizacje i instytucje międzynarodowe, jest także głos Kościoła