This research was carried out in order to reveal the “Team Captaincy Process” by deeply analyzing each phase of the team captain process. For this purpose, semi-structured qualitative interviews were conducted with 17 (3 female, 14 male) elite athletes and trainers determined using a purposive sampling method during a two-year study. As a result of the qualitative interviews conducted with the participants, there is a “Team Captaincy Process” defined under five themes: “Tasks of the Team Captain”, “Personality Traits of the Team Captain”, “Determination of the Team Captain”, “The Team Captaincy Process”, and “Termination of the Team Captaincy”. For this process, it has been determined that each of its phases is inseparably related to the other. Consequently, it is considered that the “Team Captaincy Process” can be used as a guiding tool by decision-makers for determining the ideal team captain who will meet the expectations of the whole team.

This study aimed to examine physical education teachers’ perceptions of work alienation in Turkey according to different variables (including gender, marital status, school level, availability of a gym in the school, age, and years of service) during the COVID-19 pandemic, which affected sustainability in education on a global scale. The study employed the survey method and research data were collected from 442 volunteer physical education teachers working in different provinces of Turkey through the “Physical Education Teachers’ Alienation to Work Scale”. The results showed that physical education teachers had low levels of alienation in their work. The scale’s subdimensions ‘occupational isolation’ and ‘powerlessness’ indicated higher levels of work alienation compared to other subdimensions. Among teachers who had completed their graduate education, the level of work alienation was higher in the subdimensions ‘powerlessness’ and ‘occupational alienation’. Based on a comparison with prior research on sustainability in education, the COVID-19 pandemic could be said to have no significant impact on physical education teachers’ levels of work alienation. The cause of work alienation among physical education teachers was structural issues rather than specific time-bound events such as the COVID-19 pandemic.

Bu araştırmada Bursa ilinde 11 ayrı branştaki maskülen spor ile uğraşan kadın sporcuların maskülen branşları seçmelerinin sebeplerini araştırmak ve bu sporcuların cinsiyet rollerinin yaptıkları spor branşına etkilerini incelemek amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma evrenini maskülen spor branşlarıyla ilgilenen 18-25 yaş arası 90 kadın sporcu oluşturmaktadır. Araştırmada maskülen spor branşlarıyla ilgilenen kadın sporculara Anket Formu ile birleştirilmiş BEM Cinsiyet Rolü Envanteri uygulanmıştır. Araştırmada toplanan veriler SPSS 18.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Verilerin analizinde OneWayAnova (Tek Yönlü Varyans) ve Crosstabs (Ki Kare) testi kullanılmıştır. Anket sorularında yaş durumu ve yaptığınız spor branşını seçme nedeni, değişkenlerine göre dağılım durumunda Crosstabs (Ki Kare) testi sonuçlarında, 14-17 yaş grubu toplam katılım sayısı 44 kişidir. Bem Cinsiyet Rolünün katılımcıların “Ailenizde sporla uğraşan var mı?” değişkeni OneWayAnova testi sonuçlarına göre ailede spor yapan kişilerin cinsiyet rolleri bakımından karşılaştırıldığında erkeksi cinsiyet rolü grubunda anlamlı bir fark görülmektedir. Katılımcıların “Spora başlamanızda kimler etkili oldu” değişkenine göre BEM Cinsiyet Rolü Puanı katılımcıların spora başlamasında etkili olan kişilerin cinsiyet rolleri üzerinde etkileri karşılaştırıldığında erkeksi grubunda anlamlı bir fark olduğu görülmektedir. Nitekim spor branşlarının erkeksi ve kadınsı olarak algılanması, sporda var olan fiziksel aktiviteler kadar, o sporlara katılan kişinin cinsiyetinden de etkilenir Sonuç olarak erkeklerin yoğunlukta olduğu spor dallarında kadın sporcular, kadınların yoğunlukta olduğu spor dallarında erkek sporcular toplumun zihinsel dönüşümüne aracılık edebilecek roldedirler.

This chapter examines the transformation of sport from a relatively autonomous field of competition and entertainment into a multidimensional social, legal, and welfare domain. It analyzes how professionalization, commercialization, globalization, and media integration have increased the importance of labor rights, social security, and athlete welfare. The chapter particularly focuses on athletes' uncertain legal status, social risks, and working conditions within different welfare regimes, including Germany, the United Kingdom, Turkey, and China. Finally, it argues that athletes should be recognized as non-standard workers and that sport governance should adopt a welfare-oriented and rights-based approach grounded in social justice and sustainable social protection.

Bu çalışmanın amacı, halter branşındaki sporcuların yapmış oldukları haftalık antrenman sayısı ve antrenman süresi, en çok hangi bölgelerden yaralandıkları, yaralanmaların nedenleri ve bu yaralanmaların en çok hangi dönem yaşandığı, spor yaralanmaları ile ilgili sporcuların bilgi düzeyi, spor yaralanması sonrası spora dönüş süresi ve performans durumu, spor kulüplerinde sağlık personelinin bulunma durumunu tespit etmek ve incelemektir. Araştırmanın evrenini, Türkiye'de halter branşında gençler ve büyükler kategorilerindeki ulusal ve uluslararası müsabakalara katılan lisanslı sporcular oluşturmaktadır. Çalışmanın örneklemi ise bu evrenden seçilen, 82 kadın (%48,2) ve 88 erkek (51,8) olmak üzere toplam 170 lisanslı halter sporcusundan oluşmaktadır. Verilerin toplanmasında literatür taraması sonu araştırmacı tarafından oluşturulmuş anket kullanılmıştır. Verileri analiz etmek için SPSS 22 paket programından yararlanılmış ve elde edilen veriler frekans ve yüzde dağılımı ile değerlendirilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre haltercilerin %43,5’i (n=74) haftada 4-5 gün, %30,6’sı (n=52) 6 gün antrenman yapmakta ve bu antrenmanların %47,6’sı (n=81) 1-2 saat aralığında, %32,9’u (n=56) 2-3 saat aralığında sürmektedir. Yaralanmaların %33,5 (n=57) omuz bölgesi ve kaslarında, %30,6’sı (n=52) ise bacak kaslarında gerçekleşmektedir. Yaralanmaların %34,1’i (n=58) aşırı yüklenmelerden, %24,7’si (n=42) ise yanlış teknik kullanımından kaynaklanmaktadır. Yaralanmaların %28,2’si (n=48) müsabaka dönemlerinde, %24,7’si (n=42) ise hazırlık dönemlerinde gerçekleşmektedir. Haltercilerin %37,1’inin (n=63) yaralanmalarla ilgili bilgi düzeyi orta seviyede, %25,3’ünün (n=43) ise birazdır. Yaralanmalar sonrasında sporcuların %52,4’ü (n=89) 21 gün ve üzeri, %34,7’si (n=59) 1 ve 10 gün aralığında spora dönmüştür. Sporcuların %52,9’unun (n=90) eski performanslarına kavuşmaları uzunca bir zaman almış, %30’unun (n=51) ise kısa sürmüştür. Spor kulüplerinin %62,9’unda (n=107) hiç sağlık görevlisi bulunmamakla birlikte, %23,5’inde (n=40) fizyoterapist bulunmaktadır.

Bu araştırma, sporcuların sosyal güvenlik haklarına ilişkin farkındalık düzeylerini belirlemek amacıyla “Sporda Sosyal Güvenlik Farkındalığı Ölçeğini (SSGFÖ)” geliştirmek ve ölçeğin geçerlik-güvenirlik analizlerini yapmak üzere tasarlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu bireysel ve takım sporlarında ulusal/uluslararası düzeyde yarışmalara katılan 18 yaş ve üzeri 341 sporcu oluşturmaktadır (AFA=170, DFA=171). Katılımcıların %26,7’si kadın (n=91), %73,3’ü erkek (n=250) sporcudur. Araştırma kapsamında literatür ve uzman görüşleri doğrultusunda oluşturulan 40 maddelik soru havuzu, ön uygulama ve uzman değerlendirmeleri sonrasında 34 maddeye indirilmiştir. AFA sonucunda faktör yükü 0,50’nin altında kalan ve aynı zamanda binişik olan maddeler çıkarılarak 18 maddeye indirgenmiş ve “Güvence”, “Erişim” ve “Takip” olmak üzere ölçek üç boyutta toplanmıştır. Ölçeğin meydana getirdiği toplam varyans %72,313 olup, Güvence boyutu %35,249, Erişim boyutu %23,423, Takip boyutu %13,642 varyansı açıklamaktadır. DFA sonucunda ise üç boyutlu modelin uyum indeksleri kabul edilebilir aralıkta bulunmuştur (χ²/df=2,209, GFI=0,852, NFI=0,905, TLI=0,935, IFI=0,946, CFI=0,945, RMSEA=0,084, SRMR=0,039). Ölçeğin Cronbach’s alfa katsayısı 0,95; Güvence boyutu = 0,95, Erişim boyutu = 0,91, Takip boyutu = 0,77 olarak hesaplanmıştır. Sonuç olarak ölçeğin, sporcuların sosyal güvenlik farkındalık düzeylerini belirlemede ve bu alandaki eksiklikleri ortaya koymada kullanılabilecek geçerli, güvenilir ve işlevsel bir ölçme aracı olduğu değerlendirilmektedir.