Amaç: Ülkemizde eğitim veren fizyoterapi ve rehabilitasyon lisans programlarının sayı ve kontenjanlarının artmasıyla, bu bölümde eğitim gören öğrenciler için iş bulma sorunları ortaya çıkmaya başlamıştır. Çalışmamız Türkiye’de devlet ve vakıf üniversitelerinde eğitim gören fizyoterapi ve rehabilitasyon lisans programı son sınıf öğrencilerinin işsizlik kaygılarını üniversite statüsü ve cinsiyete göre incelemek amacıyla planlandı. Yöntem: Araştırmamıza Türkiye’de eğitim veren farklı bölgelerden 10 üniversitenin fizyoterapi ve rehabilitasyon lisans programında eğitim gören 845 son sınıf öğrencisi (582 kadın, 263 erkek; ortalama yaş: 22,78±1,52 yıl) dahil edilmiştir. Lisans öğrencilerinin sosyo-demografik bilgileri alındıktan sonra İşsizlik Kaygısı Anketi uygulanmıştır. Sonuçlar: Çalışmaya katılan fizyoterapi öğrencilerinin işsizlik kaygısı puanları 70 üzerinden 39,90±8,53 şeklinde elde edilmiştir. Devlet üniversitesinde eğitim alan öğrencilerin işsizlik kaygıları (p=0,014), karamsarlık (p=0,001), başarma arzusu (p= 0,0001) ve çözüm arayışlarının (p=0,0001) vakıf üniversitesindeki öğrencilere göre daha yüksek olduğu görülmüştür. Tüm üniversiteler göz önüne alındığında, erkek öğrencilerin başarma arzularının kadın öğrencilere göre daha yüksek olduğu tespit edilmiştir (p=0,014). Akademik başarının işsizlik kaygısı ile pozitif yönde (r=0,072), başarma arzusu (r= -0,99) ve iyimserlik (r= -0,07) ile negatif yönde ilişkisi bulunmuştur. Tartışma: Çalışmadan elde ettiğimiz sonuçlar devlet üniversitesinde eğitim görmenin, erkek cinsiyetin ve yüksek akademik başarının işsizlik kaygısını artırdığını göstermiştir. Düşük aile gelir düzeyi, toplumlarda erkeğin aileyi geçindirmekle yükümlü birey olarak tanımlanması ve yüksek başarı düzeyi ile toplumda maddi ve manevi olarak daha kabul edilebilir bir birey olma düşüncesi gibi nedenlerin işsizlik kaygı düzeyini artırmış olabileceğini düşünmekteyiz. Fizyoterapistlere yönelik istihdam olanaklarının artırılmasına yönelik girişimlerin, bu popülasyondaki işsizlik kaygısını azaltacağı düşüncesindeyiz.
30 September 2019 in CBU International Conference Proceedings
The empathic tendency, communication skills, and critical thinking are the professional attitude behaviors that should be in a physiotherapist. The study was planned to investigate the effects of creative drama on empathic tendencies, communication skills and critical thinking of physiotherapy students. This study was carried out in Hasan Kalyoncu University, Faculty of Health Sciences, Department of Physiotherapy and Rehabilitation between October 2017 and December 2018. 75 freshman physiotherapy students (44 women, 31 men) were included in the study. According to the results obtained from the study; there was no significant difference between empathic tendencies, communication skills and critical thinking skills of individuals in both groups (p> 0.05). When the creative drama group was compared in terms of gender, there was no significant difference between individuals' empathic tendencies, communication skills and critical thinking skills (p> 0.05). Similarly, when the control group was compared in terms of gender, there was no significant difference between individuals' empathic tendencies, communication skills and critical thinking skills (p> 0.05). We think that this study is a preliminary study on empathic tendencies, communication skills, and critical thinking skills of physiotherapy students. Parameters such as gender, different years of education, and welfare levels can affect empathic tendency, communication skills, and critical thinking skills. There are limited studies in the literature investigating the effectiveness of creative drama in the field of health. Therefore, this work can give an idea for subsequent studies. The studies that are conducted with more patients and which are multi-centered should be done.
21 December 2021 in Türk Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi
Amaç: Doktora eğitimi, her mesleğin gelişiminde olduğu gibi fizyoterapi mesleğinin gelişimi için de oldukça önemlidir. Bu araştırma Türkiye’de fizyoterapi alanında yapılan doktora tezlerinin tematik ve metodolojik açıdan özelliklerini değerlendirmek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Bu çalışma kapsamında Türkiye Cumhuriyeti Yüksek Öğretim Kurulu’nun “Ulusal Tez Merkezi” resmi web sitesinde yer alan Fizyoterapi ve Rehabilitasyon alanında yapılan tezler tarandı. 1971 yılı ile 15 Ekim 2020 tarihleri arasında fizyoterapi ve rehabilitasyon alanında yapılan ve Yükseköğretim Kurumu elektronik tez arşivinde kayıtlı olan 422 doktora tezi incelenmiştir. Tezleri incelemede araştırmacılar tarafından geliştirilen tez inceleme formu kullanılmıştır. Sonuçlar: Türkiye’de fizyoterapi ve rehabilitasyon alanında doktora eğitimi verilen üniversite sayısı 19’dur. Doktora eğitimi veren 4 vakıf üniversitesi bulunmaktadır. İncelenen doktora tezlerinde, tez danışmanlarının %81 (n=341) profesör unvanına sahip olduğu belirlendi. Yapılan tezlerin örneklem sayı aralığının 8-1563 arasında değiştiği gözlendi. Alanlar açısından tezlere bakıldığında, en fazla tezin nöroloji alanında yapıldığı görüldü. Tüm araştırmacıların 329’unun kadın (%78), 93’ünün (%22) de erkek olduğu belirlendi. Tartışma: Doktora eğitimi alan ya da alacak olan fizyoterapi öğrencilerinin tez konusu seçiminde Yükseköğretim Kurulunun belirlemiş olduğu öncelikli alanlar ile ulusal ve uluslararası kabul gören alanları dikkate almalarının önemli olduğu görüşündeyiz. Sonuç olarak bu çalışmanın ileride yapılacak olan doktora tezlerinin niteliğini arttırmaya katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
1 January 2018 in Turkish Journal of Trauma and Emergency Surgery
BACKGROUND: This study sets out to investigate the effects of early physiotherapy on biochemical parameters in major burn patients. METHODS: Ten women (50%) and 10 men (50%) aged 21-47 years old were included in this study. Participants were divided into two groups: the first group was the treatment group and the second group was the control group. In the treatment group, patients were admitted to the physiotherapy programme from the first day they have been hospitalised, in addition to their routine treatment (e.g. medical, surgery), for four days per week. The physiotherapy programme consisted of parameters, such as early mobilisation and ambulatory training, chest physiotherapy, and both active and passive normal joint movement exercises. The days of treatment were determined as of Tuesday, Wednesday, Thursday and Friday. Patients could not be treated on a Monday because that was surgery day. The control group consisted of patients who could not receive physiotherapy due to various reasons. All patients included in this study were evaluated weekly for six weeks after admission to the hospital. Parameters, such as demographic information, characteristics of burn injury, C-reactive protein, fibronectin, transferrin and prealbumin, were evaluated. RESULTS: When the results obtained in this study were considered, there was a significant difference in favour of the treatment group for all biochemical parameters (p<0.05). From the second week, a significant increase was observed in prealbumin values in the treatment group (p<0.05). A significant increase was observed in fibronectin after the fourth week (p<0.05). CONCLUSION: We believe that early physiotherapy should be included in the treatment in major burns. Early physiotherapy may reduce the effects of hypermetabolic response after major burns. There is a need for multi-centered and broader studies.
5 June 2024 in Journal of Plastic, Reconstructive & Aesthetic Surgery