Amaç: Bu çalışma, üniversite öğrencilerinin kronotiplerinin belirlenmesi ve kronotiplerine göre besin tüketimlerinin karşılaştırılması amacıyla planlanmış ve yürütülmüştür. Bireyler ve Yöntem: Çalışmaya yaşları 19-31 yıl arasında olan, 198 erkek (%24.5) ve 609 kadın (%75.5) olmak üzere toplam 807 üniversite öğrencisi dahil edilmiştir. Bireylere genel özelliklerinin, beslenme ve uyku alışkanlıklarının sorgulandığı bir anket formu ve kronotipin belirlenmesi için “İnsan Sirkadiyen Ritminde Sabahçıl ve Akşamcıl Tipleri Belirlemede Kendi Kendini Değerlendirme Formu” uygulanmıştır. Araştırmacılar tarafından bireylerin iki günlük besin tüketim kaydı alınmış, vücut ağırlığı ve boy uzunluğu ölçümleri standartlara uygun şekilde yapılmıştır. Bireylerin enerji ve besin ögelerinin önerilen günlük yeterli alım düzeylerini karşılama durumları Türkiye Beslenme Rehberi’ne (TÜBER, 2015) göre değerlendirilmiştir. Bulgular: Katılımcıların %23’ü sabahçıl (n= 186), %52.8’i ara (n= 426), %24.2’si ise akşamcıl (n= 195) kronotipe sahiptir. Sabahçıl tip bireylerin günlük su tüketimlerinin ara ve akşamcıl tip bireylerden anlamlı düzeyde daha fazla olduğu saptanmıştır (p=0.000). Bireyler antropometrik ölçümlerine göre değerlendirildiğinde sabahçıl bireylerin beden kütle indeksi (BKİ) değerlerinin akşamcıl tiplere göre (p=0.014) daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Araştırmaya katılan sabahçıl bireylerde hafta içi sabah öğününü, hafta sonu ise öğle öğününü atlayanların oranı akşamcıl bireylere göre anlamlı düzeyde daha azdır (sırasıyla p=0.002, p=0.011). Akşamcıl bireylerin günlük enerjinin karbonhidrattan gelen yüzdesi sabahçıl bireylerden daha fazladır (p=0.043). Sabahçıl bireylerin ise günlük enerjinin yağdan gelen yüzdesi akşamcıl bireylere göre daha fazladır (p=0.020). Sabahçıl bireylerin günlük folik asit alım düzeyleri akşamcıl bireylere göre daha fazladır (p=0.018). Sonuç: Bu çalışmada üniversite öğrencilerinin farklı kronotipe sahip olmalarına rağmen besin tüketimlerinin benzer olduğu belirlenmiştir. Beslenme, uyku düzeni gibi etmenlerle karşılıklı etkileşim içerisinde bulunan kronotip, fizyolojik süreçlerde değişikliklere neden olabilir. Üniversite öğrencilerinin kronotiplerine göre beslenme durumları prospektif fizyolojik çalışmalar ile desteklenmelidir.

Background: Containment measures implemented during the COVID-19 pandemic have led to drastic changes in daily life and effects on health behaviors such as decrease in physical activity (PA) levels. This study aims to present a general framework to researchers on COVID-19 and PA research in relation with changes in studies within years, current trend topics, gaps in the research field and possible future trends. Methods: A total of 1819 articles indexed in the WoS core collection database were analyzed according to publication year, citation, country and institution collaborations, coword, co-citation networks, concept–topic trends and topic clusters using bibliometric analysis. Results: The most productive country was the USA(n = 335), and the most productive institution was University of London in UK (n = 38). The most cited publication was the study by Ammar et al, (2020) (n = 188). In 2020, the most popular topics were PA and health meanwhile in 2021 behavior, lifestyle, social media and in 2022 habits, long COVID, sleep quality topics were in the foreground. Studies in 2023 focus on how COVID-19 affects PA habits and the associations between COVID-19-based anxiety and sleep patterns. These studies focused especially on effects of sport participation on life quality, diet, depression, mental health on young athletes, children, adolescent persons, older adult groups. Conclusions: An important gap in the study area is research on effect of changing lifestyle due to pandemic on individuals and the society during the Post COVID-19 period. If benefits of PA will not be limited to only physical benefits and psychological emotional, cognitive and social benefits are also taken into consideration, it is important that researchers conduct long-term and widescale observations.

Study aim : The purpose of this study was to evaluate the acute effect of different four caffeine mouth rinse intervention (caffeinated coffee, decaffeinated coffee, placebo, control) on attention and hand-eye coordination. Material and methods : Sixty-five healthy, recreationally active female (n = 41) (age 22.89 ± 3.94 years; body mass index 20.87 ± 2.63 kg/m ² ) and male (n = 24) (age 29.91 ± 12.06 years; body mass index 22.56 ± 2.21 kg/m ² ) volunteered to participate in this randomized, single-blind, placebo-controlled, crossover study. The Stroop Color-Word Test (SCWT) and Mirror-Tracing Test (MTT) was used. Participants first completed a SCWT or MTT, then rinsed and expectorated 25 ml of caffeinated coffee (containing 0.13% caffeine) or decaffeinated coffee or placebo (water) or control that did not rinse for 10 s, followed by SCWT or MTT again. Data were analyzed using a 4 (mouth rinse interventions) × 2 (pre-test and post-test) repeated measures ANOVA. Results : SCWT time, MTT draw time and MTT number of error measures were not significantly different between four mouth rinse interventions (p > 0.05). Conclusions : Caffeinated coffee or decaffeinated coffee mouth rinse for 10 s provided immediately prior to SCWT or MTT did not affect attention and hand-eye coordination.

Kronotipe göre, sağlıklı yaşam biçimi davranışlarının ve fiziksel aktivite düzeylerinin incelenmesi amacıyla yapılan çalışmaya 23 sabahçıl, 49 ara tip ve 32 akşamcıl tip olmak üzere toplam 104 erkek üniversite öğrencisi katılmıştır. Horne-Ostberg’in sabahçıl-akşamcıl tipi anket formu, sağlıklı yaşam biçimi davranışları ölçeği ve Uluslararası fiziksel aktivite anketi (kısa form) kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde One Way Anova veya Kruskal Wallis varyans analizi uygulanmış, Pearson korelasyon testi ile ilişkiler değerlendirilmiştir. Kronotipe göre fiziksel aktivite düzeyi toplam puanı, şiddetli, orta şiddetli aktivite, yürüme ve oturma puanları arasında anlamlı bir fark yoktur (p>0,05). Kronotipe göre, sağlıklı yaşam biçimi davranışları toplam puanı ve sağlık sorumluluğu, egzersiz, kişiler arası destek, stres yönetimi, beslenme alt boyutları arasında anlamlı bir fark yokken (p>0,05), sabahçıl bireylerin kendini gerçekleştirme alt boyutu akşamcıllardan daha yüksek bulunmuştur (p<0,05). Sabahçıl akşamcıl tipi anket formu toplam puanı ile sağlıklı yaşam biçimi davranışları toplam puanı arasında % 20,7 oranında zayıf pozitif bir ilişki varken (rs=0,207; p=0,04), sabahçıl akşamcıl tipi anket formu toplam puanı ile fiziksel aktivite düzeyi toplam puanı arasında anlamlı bir ilişki yoktur (rs=0,186; p=0,07).

Background: Leisure satisfaction is the degree of positive perception and emotions that an individual acquires as a result of participating in leisure time activities, and it has an important function in maintaining and increasing leisure time participation. Some studies on leisure satisfaction address the comparisons between groups. These studies are based on the premise that the measurement tool used to reveal the between-group differences measures the same feature in subgroups. Objective: In this study, we investigated whether the differences between the groups were due to the measurement tool by examining the psychometric properties of the leisure satisfaction scale. Methods: The study sample comprised 2344 exercising individuals, including 1228 (52.3%) women and 1116 (47.6%) men. The structural invariance of the leisure satisfaction scale, developed by Beard and Ragheb (Journal of Leisure Research 12:20-33, 1980) and adapted into Turkish by Gökçe and Orhan (Spor Bilimleri Dergisi 22:139–145, 2011), was tested through multiple-group confirmatory factor analysis. Results: The results indicated that the structural and metric invariance conditions were fulfilled across gender, marital status, and age in all subscales of the leisure satisfaction scale. Scalar invariance was obtained in educational and social satisfaction subscales across gender and in physical satisfaction subscale across marital status. Conclusion: The study provides evidence for the future comparisons according to these three variables, indicating that the differences obtained will result from the real differences between groups rather than the measurement tool properties.