The goal was to analyze the physical fitness, self-concept, attitudes toward physical education, and academic achievement of Turkish elementary school children by socioeconomic status. 198 (101 boys, 97 girls) students from Grades 7 and 8 completed the Children's Attitude Inventory towards Physical Education, the Piers–Harris Children's Self-concept Scale, and Eurofit Physical Fitness Test Battery. Significant differences were found between the groups of Low and High socioeconomic status (SES) in terms of physical fitness and academic achievement. While the Low SES group had higher mean scores on physical fitness, mean academic achievements of the High SES group were higher. Mean differences in height, self-concept, and children's attitudes toward physical education by socioeconomic status were not statistically significant. Particular attention should be paid to physical fitness in children of high socioeconomic status and the academic achievement of children with low socioeconomic status.

Araştırmanın amacı futbolcularda aerobik ve anaerobik yüklenme öncesi ve sonrasında kalp atım hızı değişkenliği (KAHD) verilerindeki değişimi incelemek ve testler arası farkları karşılaştırmaktır. Araştırma yaşları ortalaması 19,40±1,49 yıl olan 24 erkek futbolcu ile yürütülmüştür. Tüm istatistiksel analizler SPSS (sürüm 22) programı ile yapılmıştır. Verilerin analizinde Shapiro-Wilk testi kullanılarak normal dağılım ölçütlerine bakılmıştır. Normal dağılım gösteren değişkenler için t-testi, normal dağılım göstermeyen değişkenler için Mann Whitney U testi, normal dağılım göstermeyen verilerin; grup içi farklılıklarının karşılaştırılmasında Wilcoxon testi kullanıldı. alfa değeri 0,05 kabul edilmiştir. Aerobik yüklenme için Astrand Rhyming Bisklet Ergometre Testi ve anaerobik yüklenme için Wingate Anaerobik Güç Testi (WAnT) uygulanmıştır. Testlerin öncesi ve sonrasında 5 dakika süreyle KAHD parametreleri (SDNN, RMSSD) ve uygulamaların hemen öncesi ve sonrasında KAH parametresi incelenmiştir. WAnT öncesi ve sonrası karşılaştırmada SDDN (t=3.53 z, p=.002), RMSSD (z=-4.000, p=.000), KAHort (t=-43.06, p=.000) değerlerinde anlamlı fark olduğu tespit edilmiştir. Katılımcıların Astrand Testi öncesi ve sonrası karşılaştırmasında SDNN (z=-2.057, p=.040), RMSSD (z=-4.257, p=.000), KAHort (t=-29.31, p=.000) değerlerinde anlamlı fark olduğu tespit edilmiştir. Yüklenme türüne göre yapılan karşılaştırma sonucunda sadece KAHort değerinin yüzdelik değişiminde anlamlı fark bulunmuştur (p

The objective of the present study is to investigate the effects of ten-weeks heart rate variability biofeedback training on the basketball skill, free throw, and heart rate variability parameters. We aimed to increase vagal activation and to assess its effects on basketball performance and heart rate variability parameters.Twenty-fourbasketball players (experimental, n=12 and control, n=12) aged 18–24 volunteered to participate in this study. The experimental group participated in a ten-weeks heart rate variability biofeedback and basketball training program, while the control group participated only in a ten-weeks basketball training session. Basketball free-throw performance, basketball skills, and heart rate variability tests were applied to the experimental and control groups before and after ten-weeks of the intervention. We found that basketball free-throw performance, breathing frequency and heart rate variability parameters that reflect vagal modulation of parasympathetic activity improved in participants who underwent the ten-weeks heart rate variability biofeedback and basketball training, and not in those who underwent basketball training only. Finding suggest that heart rate variability biofeedback, along with basketball workouts, may contribute to better basketball free-throw performance potentially via improved autonomic nervous system functioning.