Background/Objectives: Environmental factors influence the participation of children with disabilities in everyday life. Parents, as primary caregivers, provide insights into how these factors support or hinder participation in health-related, educational, personal and social activities. This scoping review aimed to systematically map the literature on parental perceptions of environmental influences on the participation of their children with disabilities. Methods: The review followed the PRISMA-ScR guidelines and the five-stage framework by Arksey and O’Malley. Searches were conducted in five electronic databases: MEDLINE, CINAHL Plus, PsycINFO, PsycArticles, and OpenDissertations. Eligible studies were published in English, focused on children aged 0–18 with any type of disability, and reported on parental views of how environmental factors influence occupational participation. Data were charted and analyzed using narrative synthesis and vote-counting. Results: Thirty-four studies met the inclusion criteria. Frequently discussed environmental domains included physical, social, and institutional factors, while cultural and economic domains received less attention. Participation was commonly addressed in the contexts of play, education, and social engagement. Most studies used qualitative designs and were conducted in high- and middle-income countries. Standardized tools to assess environmental impacts were rarely employed. Conclusions: This review highlights the need for inclusive, family-centered health and social services that address the full range of environmental influences on participation. Future research and policy should prioritize culturally and economically diverse settings, integrate standardized assessment tools, and recognize parental perspectives as essential for designing equitable pediatric healthcare and rehabilitation services.
Leisure participation is a fundamental human and occupational right throughout life for working people, particularly in adulthood. A total of 28 working adults representing diverse regions of Turkey, from middle-class backgrounds, aged between 25 and 50, and without any known health conditions, were interviewed to gain insights into their leisure participation during the period September 2021–May 2022. The acquired data were analysed using the interpretative phenomenological analysis (IPA) approach. The analysis identified six main themes and twenty-two subthemes: the meaning of leisure, recovery from work, facilitators and barriers, well-being, occupational injustice, and flow of life. Participants distinguished between “free time” and “leisure time”, defining the latter as purposeful engagement in enjoyable, meaningful activities. This study emphasises the dynamic interplay of factors influencing leisure participation among Turkish working adults, including working conditions, financial resources, social support systems, and opportunities for participation, with some effects of COVID-19 pandemic. One can shift from well-being to a lack of well-being, and this can result in occupational injustices that may arise in the flow of life, as unsupportive consequences of participation limitations among working adults. By acknowledging and enhancing leisure as a crucial aspect of well-being, this research underscores the importance of promoting resilience and holistic health among working individuals.
14 November 2024 in Occupational Therapy in Mental Health
Bu çalışma tekstil ve hazır giyim sektöründe çalışan kişilerde katılım ile mesleki kas iskelet sistemi rahatsızlıkları ve mesleki tükenmişlik seviyesi arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapılmıştır. Çalışmamıza 31 kadın, 69 erkek olmak üzere toplam 100 tekstil/konfeksiyon çalışanı dahil edilmiştir. Katılımcılara Sosyodemografik Bilgi Formu, Genişletilmiş NORDIC Kas-İskelet Sistemi Anketi, Maslach Tükenmişlik Envanter Genel Anketi ve Katılım Ölçeği uygulandı. Katılımcıların yaş ortalaması 34,36’dır (min:18-max:61). Katılımcıların %40’ının 10 yıl ve üzeri bir süreyle tekstil/konfeksiyon işinde çalıştıkları kaydedilmiştir. Katılımcıların %5’inin 6-8 saat arasında ve %29’unun 8-10 saat arasında çalıştığı saptanmıştır. Katılımcılarda en fazla bel, boyun, sırt, omuz ve diz ağrısı şikayetlerine rastlanılmıştır. Bununla birlikte katılımcıların %43’ünün orta düzey mesleki tükenmişliğe ve %88’inin katılım kısıtlılığına sahip olduğu bulunmuştur. İstatistiksel analiz sonucunda katılımcıların, katılım kısıtlılıkları ile mesleki tükenmişlikleri arasında istatistiksel olarak pozitif yönde, yüksek düzeyde anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir (p=0,000). Ancak, katılım ile mesleki kas-iskelet rahatsızlıkları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmamıştır (p=0,069). Bu veriler doğrultusunda tekstil ve hazır giyim sektöründe daha önce ele alınan konulara ek olarak katılım alanının ergoterapistlerce değerlendirilerek müdahale edilmesi gereken bir alan olduğunu düşünmekteyiz.
23 December 2024 in Journal of Midwifery and Health Sciences
Amaç: Bu araştırmada, şizofrenili bireylerde Bireyselleştirilmiş İçgörü Eğitimi’nin (BİE), bireylerin içgörü düzeyi, aktivite performansı ve aktivitelerden duydukları memnuniyet düzeyine etkisinin incelenmesi amaçlandı. Yöntemler: Çalışma, psikiyatri hekimi tarafından şizofreni tanısı almış 6 birey ile gerçekleştirildi. Tüm bireylere Bireyselleştirilmiş İçgörü Eğitimi (BİE) haftada 1 kez toplamda 16 seans boyunca uygulandı. Bireylere (3’ü kadın 3’ü erkek) eğitim öncesi ve sonrasında Sosyodemografik Bilgi Formu, Kanada Aktivite Performans Ölçeği (KAPÖ) ve İçgörünün Üç Bileşenini Değerlendirme Ölçeği (İÜBDÖ) uygulandı. Veriler gruplar arası değerlendirme yöntemlerinden Wilcoxon testi ile analiz edildi. Bulgular: BİE sonucunda şizofrenili bireylerin içgörü düzeyinde (p=,027), aktivitelerdeki performans düzeyinde (p=,026; p=,027; p=,039) ve aktivitelerden duyulan memnuniyet düzeyinde (p=,026; p=,027; p=,042) istatistiksel olarak anlamlı bir değişikliğin olduğu görüldü. Ayrıca, BİE ile içgörü düzeyleri, aktivite performansları ve aktivitelerden duydukları memnuniyet düzeyleri önemli derecede iyileşti. Sonuç: Bu araştırma, şizofrenili bireylerde içgörü gelişiminin, bireylerin günlük yaşam aktivitelerindeki performans ve bu performanstan duyulan memnuniyet seviyesinde artış oluşturabileceğine dair ön kanıtlar sunmaktadır. Ayrıca BİE’nin, klinik uygulamalarda profesyoneller için, uygulanabilir yöntemlerden biri olabileceğini düşünmekteyiz.