Hazal Berrak Gençdal

Hazal Berrak Gençdal


Research Focus & Metrics

Academic Career Length

7Years (2020-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
4 August 2023 in Sustainability
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
HGHazal Berrak Gençdal
Hazal Berrak Gençdal
HKHavvanur Kılıç
Havvanur Kılıç
Freeze–thaw (F-T) cycles are one of the most important factors affecting the performance of silty soils with high kaolin content in seasonally freezing regions. This study investigates the improvement of a high-plasticity clayey silt soil (MH) with microencapsulated phase change material (mPCM) to prevent changes in mechanical properties when subjected to freeze–thaw cycles. Unconfined compression, one-dimensional compression, and freeze and thaw tests were performed to evaluate the behavior of treated soil under different freeze/thaw cycles and with different mPCM ratios. It has been observed that the mPCM additive decreased the unconfined compression strength (UCS); however, the strength of the soil held constant during the increasing F-T cycles, and the increase in the mPCM additive content increased the strength of the soil. The inclusion of mPCM affected the compression of the soil and increased settlement (∆H), although the settlement remained constant with increasing freeze–thaw cycles. It has been noted that the compression behavior, which is least affected by the unconfined compressive strength and freeze/thaw cycles, is achieved with the addition of 10% mPCM. As a result of the tests, it was determined that the most suitable additive mPCM ratio is 10% for the compression and strength behaviors.

30 March 2021 in Mühendislik Bilimleri ve Tasarım Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
SNSaid Enes Nuray
Said Enes Nuray
HGHazal Berrak Gençdal
Hazal Berrak Gençdal
ZAZülal Akbay Arama
Zülal Akbay Arama
Bu makalede, yüksek plastisiteli kil zeminlerin kıvam limitleri ve kompaksiyon karakteristikleri arasındaki ilişki basit regresyon ve karar ağaçları tabanlı Rastgele Orman regresyon (RO) yöntemlerinin karşılaştırmalı olarak analiz edilmesi yoluyla irdelenmiştir. Zeminlerin kompaksiyon parametrelerini oluşturan maksimum kuru birim hacim ağırlık ve optimum su muhtevası değerlerinin doğrudan belirlenmesinde kullanılan standart laboratuvar deneylerin zorluğu ve uzun numune hazırlama-bekleme süreçleri içermesi nedeni ile göreceli olarak daha pratik deneyler kullanılarak bu parametrelerin tahmin edilmesi günümüzde sıklıkla uygulanılan bir yöntemdir. Ayrıca, kıvam limiti deneylerinden likit limit, tüm geoteknik mühendisliği tasarımlarında uygulanan ve tatminkar sonuçlar veren bir deneydir. Bu çalışmada, yüksek plastisiteli kil zeminlere ait literatürde sunulan 387 adet kıvam limiti ve 59 kompaksiyon-kıvam limiti test çiftinin kullanılması ile oluşturulan bir veri tabanı kullanılarak iki aşamalı bir tahmin süreci yürütülmüştür. Birinci aşamada plastisite indisinin doğrudan likit limit değerinden, ikinci aşamada ise kompaksiyon parametrelerinin plastisite indisinden tahmin olasılığı araştırılmıştır. Aynı zamanda, laboratuvar deneylerinden elde edilen gerçek verilerin tutarsızlık durumları ve bu verilerin belirli bir eğilim izlememesi sebebi ile genel regresyon çalışmalarında oluşan doğruluk oranı düşüklüğüne dikkat çekilerek, bu doğruluk oranlarının Rastgele Orman regresyonu yöntemi ile nasıl yükseltilebileceği de incelenmektedir. Sonuçlarda, Rastgele Orman regresyonu yönteminin yüksek plastisiteli kil zeminlerin kıvam ve kompaksiyon özelliklerinin tahmininde başarılı olduğu ve kullanılabilir nitelikte sonuçlar sunduğu gösterilmektedir.

7 April 2020 in Gazi Üniversitesi Mühendislik-Mimarlık Fakültesi Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
HGHazal Berrak Gençdal
Hazal Berrak Gençdal
SBSaadet Arzu Beri̇lGen
Saadet Arzu Beri̇lGen
HKHavvanur Kılıç
Havvanur Kılıç
Bu çalışmada, yüksek plastisiteli bir kil zeminin dolgu inşasında kullanıldığında, yapının hizmet ömrü boyunca farklı düşey gerilmeler altında su ile karşılaşması durumunda meydana gelecek hacim değişimi davranışı üç seri konsolidasyon deneyi ile incelenmiştir. Bu kapsamda konsolidasyon deneylerinde kullanılan numuneler modifiye kompaksiyon yöntemi ile belirlenen optimum su muhtevası (wopt=%18,7) ve bu değerin ıslak tarafında iki su muhtevası (wopt+5= %23,7 ve wopt+7=%25,7) ve %90 ve %95 rölatif kompaksiyon (R.K.) oranlarında sıkıştırılarak hazırlanmıştır. 1. Seri konsolidasyon deneylerinde, zeminin sıkıştırıldığı su muhtevası değerlerinde sulu (S-su ilaveli) ve susuz (N) olarak yüksek basınçlar altında göstereceği kısa süreli oturma davranışı, 2. Seri konsolidasyon deneylerinde (S50, S100, S200 ve S800), sırasıyla 50, 100, 200 ve 800 kPa değerlerinde su ilave edilmesi ile göstereceği şişme davranışı, 3. Seri konsolidasyon deneylerinde (K) ise, her bir yükleme kademesinde deformasyonların tamamen sönümlenmesi beklenerek göstereceği uzun süreli oturma (krip) davranışı araştırılmıştır. Yapılan 1. ve 2. seri konsolidasyon deneylerinde, su muhtevasının artması ile şişmeye olan eğilimin azaldığı ve oturmanın arttığı görülmüştür. 3.seri konsolidasyon deneylerinde hiçbir numunede krip davranışı görülmemiştir.


26 May 2026 in Transportation Geotechnics
Verified
Journal Article
Closed access
HGHazal Berrak Gençdal
Hazal Berrak Gençdal
AMAhmet Can Mert
Ahmet Can Mert
HKHavvanur Kılıç
Havvanur Kılıç

27 June 2026 in Firat University Journal of Experimental and Computational Engineering
Verified
Journal Article
Closed access
HGHazal Berrak Gençdal
Hazal Berrak Gençdal
NFNazife Özge Fercan
Nazife Özge Fercan
CKCan Kartopu
Can Kartopu
SGSalih Melih Güllü
Salih Melih Güllü
The reusage of gypsum-based construction materials in geotechnical applications provides a sustainable alternative for soil stabilization. In this study, the effects of synthetic gypsum (CaSO4·½H2O) on the physical and mechanical properties of a low-plasticity silt (ML) type kaolin soil were experimentally investigated. Atterberg limit, standard Proctor and unconfined compressive strength (UCS) tests were applied on untreated and treated soil samples by rates of 2%, 5%, 8%, and 11% gypsum by dry weight for curing periods of 1 and 15 days. The results of the experiments revealed a significant change in the mechanicai behavior of the soil by the usage of gypsum treatment. The soil plasticity decreased by low to moderate gypsum additive while an improvement was observed for the compaction characteristics pointing out a denser and more stable particle structure. A clear improvement has been observed for strength properties of the soil with increasing gyspum content up to an optimum level, pointing out an enhancement for interparticle bonding and pozzolanic interactions in the soil matrix. Besides, higher gypsum rates resulted in a strength reduction by increased deformability, pointing out a distortion in the soil fabric and the formation of less effective bonding at excess rate of binder contents. Consequently, the findings revealed that construction material type gypsum can serve as an effective stabilizing binder for ML-type soils when applied at moderate rates. However potential durability problems and long-term performance should be carefully considered in practical applications.