This study aimed to investigate the effects of different powers of Er:YAG laser irradiation on the shear bond strength (SBS) of repaired CAD/CAM resin-based composite materials. A total of 180 CAD/CAM resin-based composite specimens (5 × 5 × 2 mm) were obtained (Shofu Block HC—SB; Grandio Blocs—GB). They were allocated into six groups according to surface pretreatment methods: no surface pretreatment (control), hydrofluoric acid (HF), diamond bur and 3 W, 5 W, and 7 W Er:YAG lasers (20 Hz) (n = 15). Silane and universal adhesive were applied. The repair procedure was completed with nano-ceramic composite resin (Ceram-X Sphere TEC-One). The samples were thermocycled for 10,000 cycles (5–55 °C). The SBS was evaluated with a universal test machine (1 mm/min). A 3D optic profilometer was used to assess the surface topography. Statistical analysis was performed with a two-way ANOVA and Bonferroni tests (p < 0.05). For SB samples, HF and diamond bur caused significantly higher SBSs than 3 W and 7 W lasers, while for GB samples, they led to a significantly higher SBS than all laser treatments. For SB samples, the 5 W laser led to the highest SBS, while for GB samples, the 7 W laser caused the highest SBS (p < 0.05). For both blocks, adhesive failure was more common for the 3 W laser, and a decrease in adhesive failures and an increase in mixed failures were observed with increasing laser irradiation. The 3D optic profilometer revealed that smoother surfaces were obtained with the 3 W laser than other laser irradiation at different powers. Pretreatment with increasing Er:YAG laser powers led to similar bond strengths to hydrofluoric-acid- and diamond-bur-treated CAD/CAM resin-based composite materials. A more powerful laser treatment is required to provide a higher bond strength for restorative materials containing a higher inorganic ceramic content.

Amaç: Bu in vitro çalışmanın amacı, universal adeziv sistemin farklı uygulama yöntemlerinin sınıf V akışkan kompozit restosyonların kenar mikrosızıntısı üzerine etkilerinin değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada, toplam 60 adet sağlam premolar diş kullanıldı. Dişlerin bukkal yüzeylerine, servikal kenarı dentinde ve okluzal kenarı minede olacak şekilde standardize edilmiş Sınıf V kaviteler (3 mm x 3 mm x 1.5 mm) hazırlandı. Örnekler, kompozit rezin tipi (Filtek Z250/FZ, Metafil Bulk Fill/MB ve Nova Compo HF/NC) ve universal adezivin uygulama yöntemlerine göre (selektif etch/SEE ve self-etch/SE) rastgele 6 gruba ayrıldı: Grup FZ+SEE, Grup FZ+SE, Grup MB+SEE, Grup MB+SE, Grup NC+SEE, Grup NC+SE. Örnekler, 24 saat 37° C’de distile su içerisinde bekletildi ve 10.000 döngüde termal siklusa tabi tutuldu. Ardından, %0.5 metilen mavisi solüsyonunda 24 saat süresince bekletildi. Mikrosızıntı tespiti için, stereomikroskop altında (40x büyütme) incelendi. Verilerin istatistiksel analizinde, Kruskal Wallis ve Mann-Whitney U testleri kullanıldı (p<0.05). Bulgular: Okluzal kenarda, Grup MB+SE, Grup FZ+SE’ye göre ve Grup MB+SEE, Grup FZ+SEE’ye göre istatistiksel olarak daha düşük mikrosızıntı değeri gösterdi (p0.05). Grup NC+SE hariç, diğer tüm gruplarda servikal kenarda okluzal kenara göre istatistiksel olarak daha fazla mikrosızıntı değeri gözlendi (p<0.05). Sonuç: Universal adeziv sistemin her iki uygulama yöntemi kullanılarak elde edilen Sınıf V akışkan bulk-fill kompozit rezin restorasyonların, okluzal kenardaki mikrosızıntı performansının mikrohibrit kompozit rezinlere göre daha iyi olduğu tespit edilmiştir.