The aims of the study were (i) to determine amount of the vegetable losses and waste generated along the supply chain by production system such as under greenhouse and conventional system in open area, (ii) to explore the amount of willingness to pay for recycling vegetable losses and waste by composting and its determinants, (iii) to reveal the economic feasibility of composting vegetable losses and waste at district level and (iv) to calculate the individual and social cost of vegetable losses and waste along the supply chain by production system in Turkey. The farm level research data were collected from 81 conventional farms and 45 greenhouse farms in the Samsun province of Turkey by using questionnaires. In addition, 50 traders and 17 greengrocers, 13 supermarkets and 9 local marketers were interviewed. When quantifying vegetable losses and waste in mass, vegetable supply chain was examined in five different stages such as production, postharvest handling and storage, processing and packaging, distribution and retail. Contingent valuation method was used to asses willingness to pay of farmers, traders/merchants in wholesale market hall, greengrocer and super markets for composting of vegetable losses and waste. The economic feasibility of recycling of waste was revealed by using the net present value, cost-benefit analysis and internal rate of return. According to the research findings, the loss rates of vegetables produced per hectare in the greenhouse at the farm, wholesaler and retailer levels were respectively 2.2%; 1% and 20.3%. The loss rates of vegetables produced per hectare in the conventional farm at the farm, wholesaler and retailer levels were 3%, respectively; 0.9% and 16.8%. The individual loss of producers in the examined area was 0.67 thousand US $/year. The rates of individual loss of farms to annual agricultural income were 1.7% and 2.4% in greenhouse and conventional farms, respectively. Other individual losses in wholesales, retailer and consumers were 0.25, 4.89 and 1.02 thousand US $, respectively. The total social loss in the examined area was 6.83 thousand US $. When an assessment was made at the national level, the social loss was about 4% of the annual agricultural income. According to the research results, it has been concluded that depending on the amount of losses, the compost production facility to be established in the district can economically recycle vegetable losses and wastes.

Amaç: Samsun ilindeki çiftçilerin riske karşı tutumlarını ortaya koymak, karşılaşılan riskleri belirlemek, karşılaşılan risklerin sigortalanabilir olup olmadığını ortaya koymak, işletme tipleri itibariyle sigortalılık oranını tespit etmek ve tarım sigortası yaptıran ve yaptırmayan işletmeleri sosyo-ekonomik özellikler açısından karşılaştırmak amaçlanmıştır. Materyal ve Yöntem: Araştırma verileri 223 işletmeden anket yoluyla elde edilmiştir. Riske karşı tutumlarının belirlenmesinde von Neumann-Morgenstern (N-M) modelinden yararlanılmıştır. Riske karşı olma dereceleri Arrow-Pratt mutlak risk karşıtlığı katsayısı ile saptanmıştır. Riskin sigortalanabilirliği karşılaşma sıklıkları ve oluşan kayıp miktarları dikkate alınarak belirlenmiştir. Araştırma Bulguları: Yöneticilerin %78’i riskten kaçınmaktadır. İhtisaslaşmış hayvancılık ve arıcılık işletmeleri en büyük işletme riskine sahiptir. İşletmelerin %72.6’sı sigortalanabilir riske sahiptir. Sigortalanabilir riske sahip olup, sigorta yaptırmayan hayvancılık, örtüaltı ve arıcılık işletmelerinin tarımsal geliri, sigorta yaptıranlara göre daha düşüktür. Sigortalanabilir riske sahip olan ve sigorta yaptırmayan işletmelerin sigorta yaptırabilecek düzeyde geliri elde edeceği yeterli işletme büyüklüğüne sahip olmadıkları saptanmıştır. Sonuç: Tarım sigortası yaptırma oranını artırmak için kamu ve özel sektörün işletme büyüklüğünü ve geliri artırmak için ortak eylem planı oluşturması önerilmektedir. Ayrıca temel risk analizi konuları ile sigortalanabilir risk kavramına odaklanmış eğitimlerin düzenlenmesi ve sigorta şirketlerinde/kamuda çalışan uzmanlar ile karar alıcıların bu eğitimlere katılması yararlı olacaktır.

The objective of this study was to spatially estimate the technical efficiency of sheep farms and explore the factors affecting the technical efficiency. Research data were collected randomly from 328 selected sheep farms in Ankara, Antalya, Diyarbakir, Konya, Mersin, and Sanliurfa provinces in Türkiye. The meta-frontier technical efficiencies (MTE) were estimated by using a stochastic meta-frontier production model. The meta-frontier technology ratio (MTR) was used to calculate the distance from the individual frontier to the meta-frontier. The determinants of [...] ABSTRACT The objective of this study was to spatially estimate the technical efficiency of sheep farms and explore the factors affecting the technical efficiency. Research data were collected randomly from 328 selected sheep farms in Ankara, Antalya, Diyarbakir, Konya, Mersin, and Sanliurfa provinces in Türkiye. The meta-frontier technical efficiencies (MTE) were estimated by using a stochastic meta-frontier production model. The meta-frontier technology ratio (MTR) was used to calculate the distance from the individual frontier to the meta-frontier. The determinants of

The carbon footprint of goat farms associated with the management type and the income sacrifice to switch to green goat farms are still not precise in the literature. Therefore, the objectives of this study were 1) to assess the environmental impacts of goat farming associated with management typology in Türkiye and 2) to explore the link between farm-level income sacrifice and the amount of greenhouse gas (GHG) reduction. Goat farm-level data were collected from randomly selected 284 goat farms through a questionnaire. Environmental impacts of goat farming associated with the management typology were examined using the life cycle assessment (LCA). The GHG emissions were calculated both for the whole goat farm associated with the management type and for individual goat products such as milk, meat, mohair, and replacement. The research results showed that Turkish goat farms emitted GHG emissions for the production of per kg of meat, milk, and mohair by 9.85 kg CO₂-eq, 8 kg CO₂-eq, and 0.28 kg CO₂-eq, respectively. Goat farms in management type 1 emitted the highest GHG emission in a year, while that of goat farms in type 5 was the lowest. The research results also showed that the environmental impact and farm-level income sacrifice per kg GHG emission reduction to reach the level of environmentally friendly goat farms varied according to the management type of goat farms. Typical Turkish goat farms gained agricultural income by 2.47 USD per kg of GHG emission. The amount of agricultural income gained per kg GHG emission varied according to typology. Based on the research results, typical Turkish goat farms faced with an income sacrifice of 2.85 USD per kg GHG emission reduction to reach the level of environmentally friendly goat farms having minimum GHG emission in a year. Turkish goat farms emitted 0.49 kg CO₂-eq per USD of agricultural production expenses. The study suggests switching from a conventional management type to environmentally friendly management type goat farms. Facilitating the accessibility of financial resources may enhance the switching process through benefiting investments in infrastructure, equipment, and research and development. Creating resource-efficient and environmentally friendly goat farms by subsidizing the goat farms may decrease GHG emissions.

Bu çalışmada, işletmelerde hayvan refahını dikkate alan uygulanmaların ekonomik sonuçlarını değerlendirmek amaçlanmıştır. Çalışmanın verileri daha önce yapılmış bilimsel çalışmalardan, ulusal ve uluslararası kuruluşların raporlarından elde edilmiştir. Çalışmada hayvan refahı kavramına kısaca değinildikten sonra hayvan refahını dikkate alan çiftlik uygulamaları hakkında bilgi verilmiş ve bu uygulamaların işletmedeki ekonomik sonuçları üzerine tartışılmıştır. Hayvan refahını dikkate alan uygulamalar ilk yatırımlar, işletme maliyetleri, etkinlik ve verimlilik, pazar talebi, yasal uyumluluk, risk yönetimi ve uzun vadeli sürdürülebilirlik dâhil olmak üzere birçok açıdan işletmelerin ekonomisi etkilemektedir. İşletmeler gelişmiş hayvan refahına yatırım yaparak potansiyel olarak verimliliğini artırabilir, hastalıkla ilgili maliyetleri azaltabilir, ürün kalitesini iyileştirebilir, etik açıdan bilinçli tüketicileri çekebilir, yasal ve düzenleyici standartlara uyum sağlayabilir. Bunlar da işletmelerin karlılığını arttırmasına, pazarlamada rekabet gücüne ve uzun vadede sürdürülebilir olmasına neden olur. İşletmelerde hayvan refahını dikkate alan uygulamalarının ekonomik açıdan değerlendirilmesi, çiftçilerin hayvan refahı uygulamalarına ilişkin bilinçli kararlar alırken işletme yönetimlerinin finansal uygulanabilirliğini sağlamaları için çok önemlidir. İşletmelerde hayvan refahının ekonomik yönlerini anlamak, çiftçilerin hayvan refahı ile finansal hususlar arasında bir denge kurmasına yardımcı olabilir ve sonuçta hem hayvanlara etik muameleyi hem de iş başarısını artırmayı teşvik eder.