The aim of this study was to examine the impact of self-directed learning readiness on critical thinking and general self-efficacy among the students of the School of Physical Education and Sports. In line with this aim, the research sample consisted of 419 students who were randomly selected from the School of Physical Education and Sports in Erciyes University. To collect data, the study used Self-Directed Learning Readiness Scale, Critical Thinking Scale, General Self-Efficacy Scale and 'Personal Information Form' created by the researcher.The data obtained through the Personal Information Form was statistically analyzed using SPSS 20.0 package program. The candidates' personal information and inventory total scores and factor points were presented by calculating frequency (f) and percentage (%) values. Pearson Moment Correlation Coefficient analysis (r) was performed to indicate the relationship between the points obtained from the scales while multiple regression analysis was performed to identify whether the points are predictor of each other. (β)The study found a positive significant relationship between self-directed learning readiness and critical thinking. A positive significant relationship was also found between self-directed learning readiness and general self-efficacy. Finally, there was a positive high relationship between general self-efficacy and critical thinking. The results of the study suggest that self-directed learning readiness affects critical thinking and general self-efficacy characteristics as it influences other aspects related to education. Self-directed learning readiness predicts critical thinking and general self-efficacy by 50.5%. Hence, authentic environments should be created to improve students' self-directed learning readiness when preparing education and training programs especially as a significant aspect of modern education systems in today's world.

This study investigates the sustainability consciousness and environmental behaviors of sports science students, focusing on demographic differences. A total of 440 voluntary students (213 females and 227 males) from the Faculty of Sports Sciences participated, selected through simple random sampling. Data collection tools included a researcher-designed personal information form, the Sustainable Consciousness Scale, and the Environmental Behavior Scale. Data analysis was performed using SPSS 22, employing descriptive statistics to summarize the data. Normality tests were conducted to determine the suitability of parametric analyses, followed by t-tests and one-way analysis of variance (ANOVA) tests. Pearson correlation and regression analyses were also utilized. The findings revealed no significant differences in sustainability consciousness and environmental behaviors based on variables such as active sports participation or sports duration. However, significant differences were identified based on gender, age, and academic achievement. Additionally, a strong positive relationship was observed between sustainability consciousness and environmental behaviors. The findings underscore the need for personalized educational strategies that consider demographic differences in fostering pro-environmental behaviors. These insights have practical implications for the development of targeted curricula and policies aimed at enhancing sustainability consciousness in higher education, particularly within sports sciences. Tailored interventions for different demographic groups could improve the effectiveness of sustainability education and encourage greater environmental responsibility among future sports professionals.

Bu çalışmanın amacı geleneksel çocuk oyunları turnuvasına katılan öğretmenlerin, geleneksel çocuk oyunlarının öğretmen ve öğrenciye katkısını araştırmak ve diğer derslere katkısı ve uygulamaya yönelik durumlarını ortaya çıkarılmasıdır. Çalışmanın örneklem grubunu Kayseri’de görev yapan, Kayseri il milli eğitim müdürlüğü tarafından düzenlenen geleneksel çocuk oyunları turnuvasına katılıp eğitim almış 32 öğretmen oluşturmaktadır. Araştırmaya katılan öğretmenlerden derinlemesine bilgi toplamak amacıyla araştırmacı tarafından yarı yapılandırılmış görüşme formu hazırlanmış, öğretmenler okullarında ziyaret edilerek görüşleri alınmıştır. Öğretmenlerin vermiş olduğu yanıtlar nitel araştırma yöntemlerinden, içerik analizi ile yöntemi ile analiz edilmiştir. Yapılan çalışma sonucu geleneksel çocuk oyunlarının öğrenci-öğretmen ilişkilerine olumlu yansımalarının olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Geleneksel çocuk oyunlarının diğer derslere olan katkısı konusunda öğretmenler, çoğunlukla oyunların öğrencilere odaklanma, özgüven ve motivasyon sağlama gibi bireysel katkılarını ifade etmişlerdir. Geleneksel çocuk oyunların uygulama boyutunda ise zaman yetersizliği, oyunlar için gerekli araç gereçlerin yetersizliği, oyun alanlarının kısıtlı olması ve sınıf mevcutlarının kalabalık olması gibi bir takım olumsuzlukları belirtmişlerdir. Geleneksel çocuk oyunlarına her sınıf düzeyinde daha çok yer verilerek toplumsal değerlerin öğretimi, Türk kültür ve coğrafyasının tanıtımı, sahip olunan toplumsal gelenek, görenek ve kültürel değerlerin gelecek kuşaklara aktarımı sağlanmalıdır.

Introduction: This study aimed to investigate differences in psychological resilience between women who participate in martial arts and those who do not, while also examining the influence of demographic and socioeconomic characteristics.Methods: A total of 802 women voluntarily participated, including 407 martial arts practitioners (Muay Thai, kickboxing, boxing, or taekwondo) and 395 women who practiced Pilates. Data were collected via an online self-report questionnaire that included the Psychological Resilience Scale and a demographic information form. Statistical analyses were conducted using descriptive statistics, independent sample t-tests, and one-way ANOVA.Results: Results showed that women engaged in martial arts demonstrated significantly higher levels of psychological resilience in the sub-dimensions of control (p < .01, d = 0.47) and challenge p < .01, d = 0.27) compared to non-practitioners. However, in the commitment sub-dimension, non-martial arts participants scored higher (p < .05, d = 0.35). Among martial artists, psychological resilience varied significantly based on age, experience of violence, and smoking status. Significant differences were found for non-martial artists according to age, educational attainment, and income level.Discussion: These findings suggest that participation in martial arts may enhance specific dimensions of psychological resilience, especially in managing stress and embracing challenges. However, it may not necessarily foster higher commitment levels.

Bu çalışma üniversitede öğrenim gören öğrencilerin fanatizm düzeyleri ile marka tercihleri arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Bu doğrultuda; çalışma grubuna, Kayseri ilinde bulunan Erciyes Üniversitesi ve Kayseri Üniversitesi’nden rastgele seçilmiş ve farklı bölümlerde eğitimlerini sürdüren 696 öğrenci gönüllü olarak katılım göstermiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak; fanatizm düzeylerine yönelik verileri elde etmek için Taşmektepligil, Çankaya ve Tunç (2014) tarafından geliştirilen “Futbol Taraftarı Fanatiklik Ölçeği”, marka sadakatine yönelik verileri elde etmek için ise; Tekin (2020) tarafından geliştirilen “Marka Sadakati” ölçeği ayrıca araştırmacı tarafından oluşturulan “Kişisel Bilgi Formu” kullanılmıştır. Ölçeklerden elde edilen veriler SPSS paket programı ile analiz edilmiştir. Katılımcılara ait kişisel bilgiler ve envanter toplam puanları ve faktör puanları frekans (f) ve yüzde (%) değerleri tespit edilerek verilmiştir. Verilerin normallik dağılımları çarpıklık basıklık testleri ve Kolmogrov Smirnov Testi ile sınanmıştır. Verilerin, iki değişken arasında karşılaştırılmasında t testi, üç veya daha fazla değişkenin karşılaştırılmasında ise anova testi uygulanmıştır. Ölçeklerden elde edilen puanlar arasındaki ilişkiyi gösterebilmek için Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon analizi (r) kullanılmıştır. Araştırma bulguları incelendiğinde, öğrencilerin fanatiklik düzeyleri ile marka sadakati arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Özellikle fanatiklik anlamında kurumsal aidiyeti yüksek öğrencilerin takımla özdeşleşme konusunda pozitif uyum içerisinde oldukları görülmüştür. Sonuç olarak araştırma neticesinde ortaya çıkan verilere göre, futbol taraftarı fanatikliği ile marka sadakati arasında bütün alt boyutlarda pozitif bir ilişki görülmektedir. Futbol taraftarlarının kurumsal aidiyetleri ile takımla özdeşleşme durumları arasında yüksek derecede pozitif bir ilişki ortaya çıkmıştır. Takıma aidiyet duygusu besleyen taraftarların takımlarıyla daha çok bütünleştikleri ve bu duruma paralel olarak destekledikleri kulüplere katkı sağlayabilmek adına satın alma düşüncelerinde de pozitif yönde bir artış olduğu düşünülmektedir.

Background: Sustainable food consumption addresses global environmental challenges and safeguards long-term public health. Understanding how sustainability awareness translates into dietary practices is particularly important among young populations.Objective: This study examined the mediating role of sustainable dietary behavior in the relationship between sustainable consumption tendencies and sustainable food consumption behavior among sport sciences university students, using the Theory of Planned Behavior (TPB) as a partial framework.Methods: A cross-sectional design was applied with 414 Erciyes University Faculty of Sport Sciences students. Data were collected through the Sustainable Consumption Scale, Sustainable Nutrition Behavior Scale, and Sustainable Food Consumption Behavior Scale. Mediation analysis was performed using PROCESS Macro Model 4 with 5,000 bootstrap samples to test indirect effects.Results: Sustainable dietary behavior significantly mediated the association between sustainable consumption and sustainable food consumption behavior (indirect effect = 0.10, 95% CI [0.04, 0.15]). Sub-dimensions such as seasonal and local food choices and waste reduction are strongly linked with sustainable food consumption.Conclusion: The findings suggest that fostering sustainable dietary behaviors is crucial for converting sustainability awareness into concrete dietary practices. University students constitute a key target group for public health and sustainability initiatives, and interventions should emphasize education, accessibility, and awareness to reinforce behavior-based change.