This study investigates the sustainability consciousness and environmental behaviors of sports science students, focusing on demographic differences. A total of 440 voluntary students (213 females and 227 males) from the Faculty of Sports Sciences participated, selected through simple random sampling. Data collection tools included a researcher-designed personal information form, the Sustainable Consciousness Scale, and the Environmental Behavior Scale. Data analysis was performed using SPSS 22, employing descriptive statistics to summarize the data. Normality tests were conducted to determine the suitability of parametric analyses, followed by t-tests and one-way analysis of variance (ANOVA) tests. Pearson correlation and regression analyses were also utilized. The findings revealed no significant differences in sustainability consciousness and environmental behaviors based on variables such as active sports participation or sports duration. However, significant differences were identified based on gender, age, and academic achievement. Additionally, a strong positive relationship was observed between sustainability consciousness and environmental behaviors. The findings underscore the need for personalized educational strategies that consider demographic differences in fostering pro-environmental behaviors. These insights have practical implications for the development of targeted curricula and policies aimed at enhancing sustainability consciousness in higher education, particularly within sports sciences. Tailored interventions for different demographic groups could improve the effectiveness of sustainability education and encourage greater environmental responsibility among future sports professionals.

Bu araştırmada spor bilimleri öğrencileri ve diğer bireylerde bilinçli tüketicilik düzeyi ile sürdürülebilir tüketim davranışlarının incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma 2019-2020 eğitim yılında Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesine devam eden öğrenciler üzerinde yürütülmüştür. Araştırmanın örneklemini, öğrenciler arasından seçilen 140 kadın 160 erkek olmak üzere toplam 300 gönüllü katılımcı oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak anket yönteminden yararlanılmıştır. Üç bölümden oluşan anketin birinci bölümünde Kişisel Bilgi Formu, ikinci bölümünde Doğan, Bulut ve Çımrın (2015) tarafından geliştirilen Sürdürülebilir Tüketim Davranışları Ölçeği ve son bölümde ise Sağlam (2010) tarafından geliştirilen Bilinçli Tüketicilik Düzeyi Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS 21.0 paket programı kullanılarak incelenmiştir. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistiklerin yanısıra, ikili değişkenler arası karşılaştırmalarda t testi, ilişkisel incelemelerde korelasyon analizi ve gruplara ait korelasyonel karşılaştırmalarda ise z skoru hesaplanarak veriler çözümlenmiştir. Analiz sonucunda sürdürülebilir tüketim davranışları ölçeğinin çevre duyarlılığı ve ihtiyaç dışı satın alma boyutlarında; sporculuk durumu, cinsiyet ve aktif spor yapma durumu değişkenlerinde farklılıklar görülmüştür. İki ölçek alt boyutları arasında pozitif ve negatif yönde ilişkiler bulunmuştur. Sonuç olarak bilinçli tüketicilik düzeyi sürdürülebilir tüketim davranışlarını etkilediği söylenebilir.

Background: This study aims to examine the relationship between Kinesiophobia and Rumination in athletes, and to reveal the mediating roles of Coping Responses and Psychological Flexibility in this relationship. Methods: Three hundred ninety licensed athletes, including 225 females and 165 males, voluntarily participated in the study. Participants were selected through simple random sampling from various sports clubs across Turkey. During the data collection, participants were contacted online. They completed the personal ınformation form, the Tampa Scale of Kinesiophobia, the Sport Competition Rumination Scale, the Psychological Flexibility Scale, and the Coping Responses Inventory. IBM SPSS 26 and PROCESS Macro Model 4.0 were used for data analysis. In addition to descriptive statistics, Pearson correlation, linear regression, and mediation analyses were conducted. The adequacy of the sample size was evaluated using G*Power (v 3.1). The Bootstrap method with 5000 resamples and a 95% confidence interval was applied in the mediation analysis. Results: The study’s findings indicated that kinesiophobia significantly predicted levels of rumination among athletes, and that both psychological flexibility and coping responses partially mediated this relationship. Although both variables were functional in reducing ruminative thinking, coping responses demonstrated a more potent effect. The results suggest that the tendency to avoid movement affects physical and cognitive processes. Conclusions: It was concluded that psychological flexibility and coping responses are protective factors in reducing repetitive negative thought patterns in athletes. In this regard, it is recommended that holistic intervention programs aimed at enhancing psychological resilience be developed to support mental health and athletic performance.

Bu araştırma, Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu öğrencilerinin öğretim elamanlarının değerlendirme sistemine yönelik görüş ve deneyimlerini çok yönlü olarak ortaya koymayı amaçlamaktadır. Nitel araştırma modellerinden olgubilim desenin kullanıldığı araştırmada; amaçlı örnekleme yöntemlerinden tipik durum örneklemesi yöntemiyle 30 katılımcı ile görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Araştırmada, görüşme türlerinden standartlaştırılmış açık uçlu görüşme tekniği ile hazırlanan görüşme formu ile veriler elde edilmiştir. Görüşme formu bizzat araştırmacı tarafından katılımcılara ulaştırılmıştır. Görüşmelerden elde edilen veriler araştırmacı tarafından kayıt cihazından bilgisayar ortamına aktarılmış ve deşifresi bizzat araştırmacı tarafından gerçekleştirilmiştir. Elde edilen veriler içerik analizi yöntemi ile incelenmiş, katılımcıların yanıtlarından kodlar ve temalar oluşturulmuş, doğrudan alıntı cümlelere yer verilmiştir. Araştırma bulgularından elde edilen sonuçlara göre; katılımcılar, öğrencilerin gerçek kapasitesini ortaya çıkarttığı ve bireysel farklılıklara hizmet ettiği yönünde uygulamalı, karma ve süreç değerlendirme türlerinin kullanılmasının önemini bildirmişlerdir. Çalışma bulgularına göre yazılı, uygulamalı ve karma değerlendirme türlerinin dersin dinamiğine göre uygulanabilir olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Katılımcıların öğrenim süreçlerindeki anlamlandırma düzeyleri birbirinden farklı olarak, değerlendirme tercihleri incelendiğinde en çok “uygulamalı sınav” en az “onu/ sunu anlatımı” tercih edilen değerlendirme türü olduğu belirlenmiştir. Katılımcıların görüşlerine göre Rubrik ve Portfolyo değerlendirme türlerinin faydaları; objektif olması, gözlemlenebilir olması, kademeli ilerlemesi, aktif katılım ve kalıcı öğrenmeler sağlaması şeklinde sıralanmıştır.

Bu çalışmanın amacı üniversite öğrencilerinin zaman yönetimi becerileri ile mutluluk yönelimleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmanın Evrenini Ahi Evran Üniversitesi örneklemini ise bu üniversitenin farklı bölümlerinde öğrenim gören ve çalışmaya gönüllü olarak katılım sağlayan 689 öğrenci oluşturmaktadır. Veriler Akın ve Özkaya (2015) tarafından Türkçe’ye uyarlanan Mutluluk Yönelimleri Ölçeği (MYÖ) ve Alay ve Koçak (2002) tarafından geçerlilik ve güvenirliği yapılan Zaman Yönetimi Envanteri (ZYE) ile toplanmıştır. Katılımcıların zaman yönetimi becerileri ile mutluluk yönelimleri arasındaki ilişkiyi ölçmek için Pearson korelasyon testi, değişkeler arasındaki farklılığı ölçmek için ise t testi ve ANOVA testleri uygulanmıştır. Araştırma bulgularına göre; mutluluk yönelimleri ölçeğinin alt boyutlarından en yüksek ortalamanın haz boyutunda, en düşük ortalamanın anlam boyutunda olduğu görülmüştür. Mutluluk yönelimleri alt boyutları ile zaman yönetimi envanteri alt boyutları arasında negatif yönlü korelasyonlar tespit edilmiştir. En güçlü ilişki MYÖ anlam alt boyutu ile ZYE zaman planlaması alt boyutları arasında bulunmuştur. MYÖ alt boyutları ile ZYE alt boyutları arasında en düşük korelasyonlar Zaman Harcattırıcılar ile MYÖ alt boyutları arasında bulunmuştur. Sonuç olarak üniversite öğrencileri genellikle genç yaşlardadır ve hayatlarının bu döneminde hazza dayalı deneyimlere daha fazla ilgi duymaktadırlar. Anlam ve meşguliyet odaklı mutluluk, genellikle daha fazla yaşam deneyimi ve olgunluk gerektiren alanlardır. Zaman yönetimi envanteri ölçeğinin alt boyutlarından en yüksek ortalamanın zaman planlaması boyutunda olduğu görülmüştür. Üniversite öğrencileri genellikle akademik başarı ve kariyer hedeflerine odaklanmaktadır. Bu hedeflere ulaşmak için kısa ve uzun vadeli planlamalar yapmak durumundadırlar.

Background: This study aimed to examine the relationship between sustainability consciousness and attitudes toward sustainable development among students enrolled in the Faculties of Sport Sciences and to test the serial mediating roles of sustainable consumption behavior and a healthy and sustainable lifestyle in this relationship. Methods: This study employed a cross-sectional correlational research design. A total of 891 undergraduate students voluntarily participated from the Faculties of Sport Sciences at six universities in Türkiye. Data were collected using the Sustainability Consciousness Scale, the Sustainable Consumption Behavior Scale, the Healthy and Sustainable Lifestyle Scale, and the Attitudes Toward Sustainable Development Scale. The data were analyzed using Pearson correlation analysis, linear regression analysis, and Hayes’ PROCESS Macro Model 6 with 5000 bootstrap resamples. Results: Sustainability consciousness was positively associated with attitudes toward sustainable development (β = 0.537, p < 0.001) and healthy and sustainable lifestyle (r = 0.226, p < 0.001) but was not significantly associated with sustainable consumption behavior (r = 0.023, p > 0.05). In the multivariable model, sustainability consciousness (β = 0.510, p < 0.001) and healthy and sustainable lifestyle (β = 0.118, p < 0.001) were independently associated with attitudes toward sustainable development, whereas sustainable consumption behavior was not (β = −0.004, p = 0.895). Bootstrap analysis showed a significant specific indirect effect through a healthy and sustainable lifestyle (b = 0.00998, 95% CI [0.00384, 0.01724]). In contrast, the indirect effect through sustainable consumption behavior and the hypothesized sequential indirect pathway through sustainable consumption behavior and healthy and sustainable lifestyle were not statistically significant. Conclusions: Sustainability consciousness was strongly associated with more positive attitudes toward sustainable development, and the specific indirect pathway through healthy and sustainable lifestyle was statistically supported. In contrast, the specific indirect pathway through sustainable consumption behavior and the hypothesized sequential indirect pathway were not supported. These results emphasize the potential importance of integrating sustainability consciousness with broader health- and sustainability-oriented lifestyle practices among university students, while also suggesting that sustainable consumption behavior may operate through more complex individual and contextual processes.