Teknoloji alanında son yıllarda yaşanan gelişmeler, birçok disiplin gibi eğitimi de etkilemektedir. Bu gelişmeler sonucunda ortaya çıkan kavramlardan biri uzaktan eğitimdir. Televizyon, bilgisayar, tablet, cep telefonu gibi araç gereçler vasıtasıyla, fiziki etkileşim olmadan eğitim öğretim faaliyetlerinin yürütülmesi olarak tanımlanan uzaktan eğitim, geleneksel eğitimle kıyaslandığında birtakım farklılıklara sahiptir. Her yaş ve meslekten geniş bir kitleye hitap edebilme, zaman ve mekân yönünden sınırlamalara bağlı kalmaması, bireysel öğrenme niteliklerine göre şekillenebilmesi ve çoklu ortam araçlarının kullanımına izin vermesi gibi özellikleri bakımından uzaktan eğitim, yüz yüze yapılan eğitimden ayrışmaktadır. Birçok avantajı bulunmasına rağmen dikkat dağınıklığı riskinin fazla olması, teknik aksaklıkların muhtemel olması, sistem için gerekli altyapı ve teknik araç maliyetlerinin fazla olması gibi dezavantajları vardır. 2020 yılının ilk aylarında görülmeye başlayan ve giderek tüm dünyayı etkisi altına alan Koronavirüs salgını, eğitim-öğretim faaliyetlerini büyük oranda değiştirmiştir. Dünya genelinde olduğu gibi Türkiye’de de ilköğretim, ortaöğretim ve yükseköğretim olmak üzere bütün eğitim kademelerinde uzaktan eğitime geçilmiştir. Bu noktada yeni uygulanmaya başlanan uzaktan eğitim yönteminin öğrenciler açısından ne derece verimli olduğunun araştırılması önemli hâle gelmiştir. Bu çalışmanın amacı, Türkçe eğitimi sürecinin uygulayıcı olmak üzere yetiştirilen Türkçe öğretmeni adaylarının uzaktan eğitim sürecine ilişkin görüşlerini ortaya çıkarmaktır. Çevrimiçi ortamda Türkçe öğretmeni adaylarına sunulan uzaktan eğitimin öğretmen adayların temel dil becerilerine katkısı, yaşanan teknik sorunlar, bu eğitim yönteminin verimliliği vb. hususlarına ilişkin görüşler, tespit edilmek istenmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu İstanbul’da bulunan bir devlet üniversitesinin Türkçe Öğretmenliği Ana Bilim Dalı’nda eğitim gören Türkçe öğretmen adayları oluşturmaktadır. Araştırma verileri, araştırmacılar tarafından oluşturulan anket aracılığıyla Google Forms üzerinden toplanmıştır. Elde edilen veriler, içerik analiziyle çözümlenmiştir. Türkçe öğretmeni adaylarının bakış açısıyla uzaktan eğitim sürecinin daha verimli kılınması adına birtakım öneriler geliştirilmiştir.

The use of artificial intelligence (AI) in education supports long-term educational goals. AI enables learners to engage with ethical issues through simulations and virtual environments, allowing them to experience responsible decision-making in practice. Additionally, it assists administrators and educators in making data-driven decisions, contributing to the more effective formulation of educational policies. This study examines how teachers and AI address ethical educational dilemmas, comparing their decisions based on gender, experience, and education level. A total of 141 public school teachers in Turkey participated in the study, and their responses were compared with AI-generated decisions using Yin’s nested multiple-case design. The scenarios were analyzed within the framework of five ethical perspectives: virtue ethics, deontological ethics, utilitarianism, social justice ethics, and situation ethics. AI aligned with teachers in five out of eight ethical dilemmas but differed in three cases, adopting a more analytical and outcome-oriented approach. In contrast, teachers placed greater emphasis on empathy and adherence to ethical principles. These findings highlight the differences in ethical decision-making between AI and teachers, emphasizing the role of AI in fostering ethical responsibility and awareness in education.

Geride bırakılan yakın geçmişte gerek ülkemizde ve gerekse tüm dünyada uzaktan eğitimin bir zorunluluk olarak başladığı tecrübe edilmiştir. Bu sürecin olumlu ve olumsuz tarafları olmuş ve en çok görevin öğretmenlere düştüğü görülmüştür. Müstakbel öğretmenler olarak 21. yüzyıl öğrencilerini şekillendirecek günümüz öğrencilerinin Web 2.0 araçlarını ne kadar bildiği ve ne kadar kullandığı geleceğin eğitim sisteminde daha büyük öneme sahip olacaktır. Bir öğretmen bu araçların kullanımına ne kadar vakıfsa ve onları kullanmak hususunda ne kadar mahirse, mesleğinde de o kadar başarılı sayılacağı bir döneme girilmektedir. Araştırmada, Türkiye genelinde bir sonuca ulaşabilmek için 2019-2020 eğitim-öğretim yılı bahar döneminde Türkiye’nin 7 bölgesinde yer alan 9 farklı üniversitenin Eğitim Fakültesi Türkçe Eğitimi Ana Bilim dalında lisans düzeyinde 1, 2, 3 ve 4. sınıfta öğrenim görmekte olan 149 Türkçe öğretmeni adayından google form aracılığıyla veri toplanmıştır. Araştırma kapsamında gönüllülük esası ile 149 öğretmen adayının ankete katılımı sağlanmış ve toplanan veriler içerik analizi ile yorumlanmıştır. Bu üniversiteler şöyledir: 1. Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi, 2. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi, 3. Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi, 4. Yıldız Teknik Üniversitesi, 5. Gaziantep Üniversitesi, 6. Kilis 7 Aralık Üniversitesi, 7. Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi, 8. Trabzon Üniversitesi, 9. Uşak Üniversitesi. Sonuçlara bakıldığında öğretmen adaylarının, web 2.0 araçlarının bazılarını bildiği, bazılarını ise hiç duymadığı; bazılarını kullandığı, bazılarını ise hiç kullanmadığı görülmüştür. En çok bilinenler: Zoom (55), Google Dokümanlar (48), Edmodo (31), Kahoot (28), Google Classroom (26), Prezi (24), Google Forms (22), Google Hangout (21), Blogger (17), Duolingo (16) dur. Bu araçların bir kısmının çok biliniyor olması; geride bırakılan pandemi döneminde gerçekleştirilen uzaktan eğitimde kullanılmasından dolayı olduğu düşünülmektedir. Geneli düşünüldüğünde, geleceğin eğitim sisteminde büyük rol oynayacak olan bu araçların öğretmen adayları tarafından pek bilinmediği tespit edilmiştir.

Bu araştırmada, MEB tarafından hazırlanan Türkçe ve Türk Kültürü 5-8. seviye ders kitaplarındaki metinlerin okunabilirlik düzeylerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada dört ders kitabındaki bilgilendirici ve öyküleyici türde 185 metin Ateşman (1997), Çetinkaya-Uzun (2010) ve Bezirci-Yılmaz (2010) okunabilirlik formüllerine kullanılarak incelenmiştir. Şiir ve dinleme/izleme metinleri kapsam dışındadır. Veriler metin türleri ve seviyeler dikkate alınarak analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda tüm seviyelerde bilgilendirici metinlerin okunabilirliklerinin öyküleyici metinlere göre daha zor olduğuna ulaşılmıştır. Üç okunabilirlik formülüne göre de en kolay ders kitabı 5. seviyeye aitken en zor ders kitabı 8.seviyeye aittir. Ateşman ve Çetinkaya-Uzun formülleri ile yapılan hesaplamalarda 7.seviye ders kitabının okunabilirliğinin 6.seviye ders kitabından daha kolay olduğuna ulaşılmıştır. Bezirci-Yılmaz formülüne göre ise ders kitaplarının okunabilirlik düzeyleri sınıf düzeyine paralel olarak zorlaşmaktadır.

Students’ ability to exhibit positive behavior towards their environment plays a major role in building a sustainable world in the future. It is important to offer students, who are the subjects of the digital age, a more interactive and customized technology-focused learning experience. This study aims to reveal how environmental education supported by digital games affects middle school students’ knowledge, environmentally responsible behaviors, and levels of digital literacy for a sustainable life. The participants in the research comprised 54 students studying at the fifth-grade level of secondary school. The research was conducted with a pre-test–post-test control group quasi-experimental design, which was one of the quantitative research methods. In the research, environmental education based on digital games created with Web 2.0 tools was carried out. Study data were collected through an environmental knowledge test, an environmentally responsible citizen behavior scale, and a digital literacy scale. Study data were analyzed using appropriate statistical analysis using a statistical program. The research results revealed that environmental education supported by digital games is effective. It was determined that students’ knowledge level, environmental behavior, and digital literacy scores increased. Based on the research results, it is recommended that digital games be used to achieve more qualified learning.

Koronavirus (Covid-19) salgını, içinde eğitimin de olduğu birçok alanda büyük çaplı değişimlere yol açmış; eğitimin tüm kademelerinde dersler, uzaktan eğitimle işlenmeye başlanmıştır. Uzaktan eğitim gittikçe daha fazla tercih edilen bir seçenek olsa da salgın sürecinde alınan tedbirler kapsamında ilk kez büyük çapta uygulanmış ve yüz yüze eğitime bir alternatif olarak değerlendirilmiştir. Öğretmen ve öğrenciyle birlikte eğitimin en önemli paydaşı olan velilerin uzaktan eğitime yönelik görüşlerinin araştırılması sürecin verimliliğin değerlendirilebilmesi açısından önemlidir. Bu bağlamda bu çalışmanın amacı, ortaokul öğrenci velilerinin Türkçe derslerinin uzaktan eğitimle işlenmesine dair görüşlerini belirlemektir. Nitel araştırma desenlerinden durum çalışması ile yapılandırılan araştırmanın çalışma grubunu, Manisa’nın Salihli ilçesinde ikamet etmekte olan 102 veli oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri, 21 maddelik bir anket aracılığıyla Google Forms üzerinden çevrimiçi ortamda toplanmış, içerik analiziyle çözümlenmiş; velilerin Türkçe derslerinin uzaktan eğitimle işlenişine yönelik görüşlerinin genel itibariyle olumsuz olduğu belirlenmiştir. Velilerin görüşleri doğrultusunda uzaktan eğitim sürecinde Türkçe derslerinin verimliliğinin artırılması adına çözüm önerileri geliştirilmiştir.