Bu çalışmada, post-truth kavramına dair yapılan çalışmalar özelinde kavramın evriminin ve yapılan çalışmaların haritasını çıkarmak hedeflenmiştir. Çalışmada, nicel veriler kapsamında, çağın ruhunu tasvirleyen kilit kavramlardan post-truth ya da hakikat ötesine ilişkin mevcut yazının bibliyometrik analiz kullanılarak sistemli bir özetinin araştırmacıların dikkatine sunulması, kavramla ilgili çalışma eğilimlerinin ve boşlukların tespiti amaçlanmıştır. Analiz birimi olarak Web of Science veri tabanında taranan ve 2006-2023 yılları arasında yayınlanmış farklı türdeki eserlerin bibliyometrik verisi baz alınmıştır. Post-truth ile ilgili 1652 eserin yayın yıllarına göre dağılımına bakıldığında, en fazla 2018 (294 eser), 2019 (361 eser) ve 2020 (341 eser) yıllarında yoğunlaşma olduğu; en fazla eser veren isimlerin Lee Mcintyre, Bram Buscher ve Leonardo Ambasciano olduğu; yayın türünün ağırlıklı olarak dergi makalesi (1215), editoryal yazı (210) ve kitap bölümü (134) türünde olduğu; araştırma alanları açısından iletişim (300), eğitim bilimleri (182), felsefe (151), siyaset bilimi (145) ve interdisipliner sosyal bilim (108) alanlarında eser verildiği; yayınların ülkelere göre dağılımı konusunda liderliğin ABD (318), İngiltere (251) ve İspanya (164) menşeli yayıncılarda olduğu; başta İngilizce (1381) olmak üzere İspanyolca (139) ve Portekizce (39) eserler yayınlandığı; SSCI (647), ESCI (590) ve AHCI (226) endekslerde taranan yayınların ağırlıkta olduğu tespit edilmiştir. Post-truth ile ilgili yayınlarda en sık kullanılan anahtar sözcüklere bakıldığında 563 tekrar ile post-truth (hakikat ötesi), 223 tekrar ile fake news (sahte haber), 106 tekrar ile social media (sosyal medya), 95 tekrar ile science (bilim) ve 84 tekrar ile truth (hakikat) ifadeleri başı çekmektedir.

The primary objective of this study is to investigate the specific aspects of psychological resilience among ARFF professionals. Utilizing a qualitative approach and collecting data from 11 ARFF professionals using semi-structured interviews, this study delves into an exploration of factors that contribute to psychological resilience among Aircraft Rescue and Firefighting (ARFF) personnel stationed at State Airports, a group operating under emergency circumstances within the aviation industry. The investigation reveals three overarching themes: micro-level personal factors, meso-level organizational factors, and macro-level environmental/societal factors. Key findings reveal that micro-level personal factors, including personality traits and individual coping mechanisms, significantly influence ARFF professionals’ psychological resilience. Encompassing leadership quality and team dynamics, meso-level organizational factors have emerged as crucial contributors to resilience. Finally, macro-level environmental/societal factors, such as social support networks and the broader emergency preparedness context, have been identified as integral elements shaping psychological resilience. This qualitative approach, designed to capture the nuanced experiences and perceptions of ARFF professionals through a multi-level exploration of psychological resilience, extends its implications to the realms of aviation and emergency response. Micro-level considerations illuminate the significance of human resources-related decisions, such as recruitment and training, in fortifying ARFF professionals’ resilience. Meso-level considerations provide evidence for the impactful role of leadership and effective safety measures in promoting resilience. Macro-level considerations underscore the importance of environmental design and spillover effects, such as family support, in shaping resilience. An understanding of the factors that contribute to psychological resilience may be directly transferable to the creation of support mechanisms and targeted interventions and may also be directly transferable to assist emergency response teams in the aviation sector.

Tarihi kanla yazılan havacılık sektöründe güvenlik, kilit bir unsurdur. Güvenlik iklimi algısı ise çalışanların, örgütün güvenlikle ilgili süreçlere verdiği önemi nasıl yorumladıklarının bir özetidir. Bu çalışmada, askeri havacılık sektörünün iş gücü ihtiyacının önemli bir bölümünü karşılayan helikopter teknisyenlerinin, algıladıkları güvenlik iklimi ile iş performansı düzeyleri arasındaki ilişki irdelenmektedir. Söz konusu ilişkide, teknisyenlerin öz yeterlilik algılarının biçimleyici etkisi olup olmadığı ayrıca incelenmektedir. Araştırmanın bulgularına göre, güvenlik iklimi algıları ile iş performansı alt boyutları arasında anlamlı ilişkiler bulunmaktadır. Güvenlik iklimi algısı ile görev performansı arasındaki ilişkide öz yeterlilik algılarının biçimleyici rol oynadığı tespit edilmiştir. Ancak, güvenlik iklimi algısı ile bağlamsal performans arasındaki ilişkide, öz yeterlilik algıları biçimleyici rol oynamamaktadır.

In the aviation sector, where intense rules and competition prevail, safe flight operations are possible with the employment of qualified human resources who can adapt to technology. The aim of this research is to investigate how the most suitable candidate can be recruited by evaluating many criteria together in the pilot recruitment processes, which are of critical importance for aviation enterprises. In this context, the opinions of senior pilots working in the world's top 10 airline organizations were consulted in the study carried out with the Analytical Hierarchy Process (AHP), which is one of the multi-criteria decision support methods. As a result of the literature research, the recruitment criteria for pilot candidates, which are actively used in the sector, have been listed in the context of the suggestions of experienced captains who also take part in various management positions in the aviation sector. A total of 17 criteria, 3 of which are upper and 14 are sub-criteria determined were weighted with the AHP method. As a result of the analysis, "technical", "non-technical" and "occupational criteria" were listed as the upper criteria according to the degree of importance in terms of local weights.

Yapay zekâ teknolojilerinin örgütler ve örgütlü yaşam üzerindeki etkisi, iş dünyasının ve akademik çalışmaların ana meselelerinden biri haline gelmiştir. Yapay zekânın örgüt çalışmalarında giderek daha fazla yer bulduğu ve özellikle veri analizi, karar verme süreçleri ve insan kaynakları yönetimi alanlarında örgütlerin performansını artırma potansiyeline sahip olduğu görülmektedir. Bu bağlamda, çalışmada, yapay zekâ ve örgüt temelli araştırmaların mevcut ve potansiyel eğilimlerini tespit etmek, yapay zekâ ve örgüt çalışmaları arasındaki kesişim noktalarını ve araştırılmayı bekleyen alanları keşfetmek hedeflenmiştir. Yapay zekâ ve örgüt araştırmalarını konu eden çalışmaların yayın ve atıf trendleri, anahtar kavramlar ve etkileşimler üzerinden bibliyometrik bir analiz yapılmıştır. RStudio tabanlı Biblioshiny programı kullanılarak yapılan bibliyometrik analiz, Web of Science veri tabanından alınan 1085 makale üzerinden gerçekleştirilmiştir. Yapay zekâ teknolojilerinin örgütsel alanda kullanımıyla ilgili yayınların ve atıfların arttığı, bu teknolojilerin iş süreçlerine entegrasyonunun stratejik yenilikleri destekleyebileceği görüşü yayınlarda öne çıkmaktadır. Ayrıca, yapay zekâ uygulamalarının etik ve şeffaf bir şekilde yönetilmesi gerekliliği vurgulanmaktadır. Çalışma, yapay zekâ ve örgüt çalışmalarının kesişimindeki mevcut literatüre sistematik bir bakış sunarak, bu alandaki akademik tartışmalara mütevazi bir katkı sağlamakta ve gelecekteki araştırmalar için bir referans kaynağı olarak kullanılabilecek öneriler sunmaktadır.

Bu çalışmanın amacı havacılık sektöründe faaliyet gösteren örgütlerde hâkim olun örgüt kültürü tipini (klan, adhokrasi, hiyerarşi, pazar) belirlemek ve örgüt kültürü tipleri ile çalışanların bağlamsal performans düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Ayrıca çalışmada, bireylerin temel motivasyon kaynaklarının (başarı ihtiyacı, bağlanma ihtiyacı, güç ihtiyacı) varsayılan ilişkide düzenleyici rolünü sınanmaktadır. Bu amaç doğrultusunda İstanbul, Ankara, İzmir, Malatya ve Isparta’da faaliyet gösteren kamu ve özel havacılık örgütlerinden 265 katılımcıya araştırma ölçekleri ve demografik değişkenleri içeren anket uygulanmıştır. Araştırma bulgularına göre katılımcılar örgütlerinde en fazla hiyerarşi ve klan kültürü algılamaktadır. Korelasyon analizi neticesinde en fazla klan kültürü algısı ile bağlamsal performansın ilişkili olduğu bulgulanmıştır. Katılımcıların güç ihtiyacının hiyerarşi ve klan kültürleri ile bağlamsal performans arasındaki ilişkileri, başarı ihtiyacının ise hiyerarşi kültürü ve bağlamsal performans arasındaki ilişkiyi biçimlediği tespit edilmiştir.