The indiscriminate use of surface water has heightened the demand for groundwater supplies. Therefore, it is critical to locate potential groundwater sources to develop alternative water resources. Groundwater detection is tremendously valuable, as is sustainable groundwater management. Mersin, in southern Türkiye, is expected to confront drought shortly due to increased population, industry, and global climate change. The groundwater potential zones of Mersin were determined in this study by GIS-based AHP, VIKOR, and TOPSIS methods. Fifteen parameters were used for this goal. The study area was separated into five categories. The results show that the study area can be divided into “Very High” zones (4.98%, 5.94%, 7.96%), followed by “High” zones (10.89%, 10.32%, 16.50%), “Moderate” zones (60.68%, 52.41%, 51.56%), “Low” zones (21.28%, 28.53%, 20.90%), and “Very Low” zones (2.18%, 2.80%, 3.07%) in turn. Data from 60 wells were used to validate potential groundwater resources. The ROC-AUC technique was utilized for this. It was seen that the performance of the VIKOR model is better than that of the AHP and TOPSIS (76.5%). The findings demonstrated that the methods and parameters used are reliable for sustainable groundwater management. We believe that the study will also help decision makers for this purpose.

Türkiye tarih boyunca pek çok farklı medeniyete ev sahipliği yapmış bir ülke olması dolayısıyla bu medeniyetlere ait, oldukça çeşitli kültürel miras ögelerini içinde barındırmaktadır. Bu bağlamda, sahip olduğumuz bu kültürel mirasın korunması ve gelecek nesillere ulaştırılması oldukça önem arz etmektedir. Kültürel miras ögeleri zaman içerisinde birçok farklı sebepten ötürü deformasyona uğrayabilmekte veya tamamen yok olabilmektedir. Bu durumun önüne geçilebilmesi için öncelikle bu kültürel miras ögelerinin 3 Boyutlu (3B) dokümantasyonunun (belgelenmesinin) yapılması gerekmektedir. Dokümantasyon sonucunda elde edilen veriler, kültürel miras ögeleri üzerindeki deformasyonların izlenmesi, restorasyon çalışmaları gibi pek çok farklı alanda katkı sunabilmektedir. Günümüzde dokümantasyon çalışmalarında kullanılan farklı yöntemler mevcuttur. Arazi üzerinde veri toplaması aşamasında kullanılan yöntemlerden birkaçı; yersel fotogrametri, hava fotogrametrisi ve yersel lazer tarama (YLT) olarak gösterilebilir. Öte yandan, arazi çalışması aşamasında toplanılan verilerin işlenebileceği birçok yazılım mevcuttur. Bu çalışmada, İstanbul Fatih ilçesi sınırlarındaki Sultanahmet Meydanı’nda bulunan tarihi Dikilitaş’ın YLT tekniği kullanılarak taraması yapılmış ve üç farklı yazılım aracılığıyla nokta bulutu üretilmiştir. Bu yazılımların kültürel mirasın dokümantasyonu çalışmalarında kullanılabilirlikleri karşılaştırmalı olarak irdelenmiştir.

Arazi kullanımı (AK) / arazi örtüsü (AÖ) değişikliğinin izlenmesini amaçlayan bu vaka çalışmasında, Türkiye’nin güneyinde yer alan ve kentleşme baskısı altında olan Mersin’de uygulama gerçekleştirilmiştir. 2000, 2006, 2012, 2018 ve 2022 yıllarına ait AK /AÖ veri seti kullanılarak arazi kullanımı 5 farklı sınıfa (“kıraç arazi”, “yerleşim yeri”, “bitki örtüsü”, “tarım alanı” ve “su kütlesi”) ayrılmış ve haritalar oluşturulmuştur. Bu haritalardan ikili karşılaştırma haritaları türetilmiş ve alansal değişimler grafikler ile sunulmuştur. Elde edilen bulgulara göre, 2000 yılından 2022 yılına gelindiğinde yerleşim yerinin (%69.26) önemli ölçüde artığı, bitki örtüsünün (%22.90) artış gösterdiği, tarım alanının (-%65.45), kıraç arazinin (-%42.11) ve su kütlesinin (-%20.99) ise azaldığı tespit edilmiştir. Uygulama, çalışma alanındaki değişimleri, gelişme yön ve büyüklüğünü gözler önüne sermektedir. Sonuç olarak, kentleşme baskısı altında olan bölgede AK / AÖ değişikliğinin izlenmesi sürdürülebilir kent yönetimi için önemlidir.

Orman yangınları çevreyi ve canlıları olumsuz etkileyen olaylardır. Bu yangınların önlenmesi ile yangın sonrası ağaçlandırma ve koruma stratejilerinin geliştirilmesi için, hasarın boyutunun belirlenmesi ve yanma şiddetinin hızlı bir şekilde araştırılması gereklidir. Uzaktan algılama (UA) yangından etkilenen bölgelerin ve yanma şiddetinin haritalanmasında Coğrafi Bilgi Sistemleri (CBS) ile birlikte sıklıkla kullanılmaktadır. Bu çalışmada, 2021 yılında Mersin ili Silifke içesinde meydana gelen orman yangını incelenmiştir. Sahanın yangın öncesi ve sonrasına ait Sentinel-2A ve Landsat 8 OLI uydu görüntüleri yardımıyla NDVI (Normalize Fark Vejetasyon İndeksi) ve NBR (Normalize Yanma Şiddeti) indeksleri hesaplanmıştır. Elde edilen indeks haritalarından fark haritaları oluşturulmuş, yangın sonrasındaki arazi örtüsündeki değişim ve yanma şiddeti belirlenmiştir. Buna göre toplam yanan alanlar 2324,71 hektardır. Yangına “yüksek” derecede maruz kalan alanlar çalışma alanın %27,72’sini (644,44 ha), “orta” derecede yanan alanlar %66,72’sini (1538,16 ha) ve “düşük” seviyede yanan alanlar ise %6,11’ini (142,11 ha) oluşturmaktadır. Ayrıca, EFFIS veri tabanından elde edilen çalışma alanına ait yangın verisiyle de yapılan analizin doğrulaması gerçekleştirilmiştir. Bu işlem için alıcı işletim karakteristik (receiver operating characteristic – ROC) eğrisi kullanılmış ve eğri altındaki alan (area under the curve - AUC) değeri 0,973 olarak hesaplanmıştır. Çıkan sonuçlar, Orman Genel Müdürlüğü (OGM) yetkililerine ve diğer karar vericilere sürdürülebilir arazi yönetimi uygulamaları konusunda yardımcı olmayı amaçlamaktadır.

This study, conducted in Mersin, a Mediterranean sub-tropical area, examined the potential of avocado and pitaya to thrive under current and future climate conditions. Researchers utilized climate and soil data, initially selecting 14 parameters (mean annual temperature, mean minimum temperature of the coldest month, mean maximum temperature of the warmest month, mean annual precipitation, soil texture, soil depth, land use capability, soil pH, soil organic carbon, soil salinity, land cover, elevation, slope, and groundwater level) for analysis, which were narrowed down to 12 after correlation analysis. The potential distributions were projected using the MaxEnt model for current and future scenarios. Three global climate models—HadGEM3-GC31-LL, MPI-ESM1-2-HR, and GFDL-ESM4—were utilized under the SSP2-4.5 and SSP5-8.5 scenarios. Under SSP2-4.5, an average increase of 1.32%, 1.95%, and 4.02% in the “S1” class is expected. For SSP5-8.5, average gains of 1.33%, 1.58%, and 0.77% are projected. In Pitaya, the “S1” class in SSP2-4.5 is expected to increase by 0.96% compared to the first model and decrease by 7.06% and 5.71% compared to the other models, respectively. Under SSP5-8.5, the changes are determined to be 1.49%, −7.27%, and −7.28%, respectively. Our findings indicate that climate change poses a significant threat to the region; however, the application demonstrates that agricultural activities can remain sustainable despite climate change impacts.

Technological developments have shown themselves in the field of engineering as in every field. Wearable mobile laser scanner (WMLS) system is a technique based on simultaneous localization and mapping (SLAM) algorithm. This technique enables the creation of a map of an unknown environment bypassing with distance sensors while simultaneously determining the system located on the map. Due to the rapid progress in measurement technology, a heron WMLS has been used in the detection of underground lines. The point cloud of the roads was obtained with the laser scanner. Sewerage, water, and natural gas pipelines were determined through the point cloud. These determinations were checked with a Global Positioning System (GPS) device. As a result of this study, maps of the existing infrastructure lines in the campus were created.