Purpose: This study aimed to compare the shaping abilities of different nickel-titanium file systems. Materials and Methods: Sixty-six j-shaped resin blocks were randomly divided into three groups (n = 22): Group T-Endo MUST (TE), Group WaveOne (W), Group TruNatomy (TR). After canal preparation, the amount of material removed from the canal, the centering ratio of the file systems, the direction and amount of canal transportation, and shaping errors were evaluated. Shaping time was calculated. Data of shaping time were analyzed with ANOVA and Tamhane test. Data on the shaping ability were analyzed with two- and three-way ROBUST ANOVA. The significance level was set at p = 0.05. Results: There was a statistically significant difference between all groups for shaping time (p < 0.001). There was a statistically significant difference between groups for the total amount of material removed (p < 0.001). The directions of canal transportation were the inner surface of the curvature for W and TR and the outer for TE. There was no statistically significant difference between the groups for the amount of transportation (p > 0.05). The centering ratio of TE and W was statistically higher than TruNatomy (p < 0.001). Conclusions: TruNatomy removed the least material that supported the minimally invasive endodontic approach. All file systems caused similar transportation and did not change the original canal shape.

Bu bölüm, nanoteknoloji destekli biyomalzemelerin endodontideki yükselen rolüne odaklanmakta ve özellikle grafen oksidin (GO) potansiyelini ayrıntılı biçimde ele almaktadır. Grafen oksit, geniş yüzey alanı, mekanik dayanıklılık, antibakteriyel özellikler ve biyouyumluluk gibi üstün nitelikleri sayesinde kök kanal tedavilerinde biyomateryal geliştirme çalışmalarında ön plana çıkmaktadır. Bölümde GO’nun kimyasal yapısı, üretim yöntemleri, biyolojik özellikleri ve sitotoksisite profili özetlenmiş; endodontide kanal patları, irrigasyon solüsyonları, rejeneratif tedaviler ve endodontik enstrüman kaplamaları gibi uygulama alanları tartışılmıştır. Güncel literatürde elde edilen bulgular, GO’nun dentin adezyonunu artırma, antimikrobiyal etkinlik sağlama ve pulpa rejenerasyonunu destekleme potansiyelini ortaya koymaktadır. Ancak klinik entegrasyon için uzun dönem biyouyumluluk, toksisite ve performans verilerine ihtiyaç duyulmaktadır. Bu nedenle, grafen oksit katkılı endodontik materyallerin gelecekte klinik kullanıma girmesi multidisipliner araştırmaların devamına bağlıdır.

Aims: The use of various cavity disinfectants and irrigants can influence the long-term success of restorations, thereby affecting the seal integrity of root canal treatments. This study aimed to investigate the effects of cavity cleansers and bonding protocols on the microleakage of resin-modified glass ionomer cement (RMGIC) restorations in endodontically treated teeth. Methods: Eighty extracted, non-carious maxillary first molars were used. Standardized 4×4 mm access cavities were prepared, and root canals were instrumented and obturated using the lateral condensation technique. The teeth were divided into eight groups according to the surface pretreatment protocol: no pretreatment, Cavity Conditioner, Dentin Conditioner, and Triton application, and then restored with RMGIC with and without an adhesive. After thermocycling, specimens were immersed in 0.5% basic fuchsin. Dye penetration was evaluated under a stereomicroscope (×40) using a 0–3 scoring system. Data were analyzed using ordinal logistic regression with pretreatment and bonding as fixed factors. Effect sizes were expressed as odds ratios (95% CI). Group comparisons were performed with the Kruskal–Wallis test (Holm-adjusted, α=0.05) using RStudio (v2025.09.1+401). Results: Microleakage scores varied significantly among groups (p

Daimi dişlenme sürecinde en sık görülen travmalardan birisi komplike kron kırıklarıdır. Özellikle genç ergen bireylerde ve maksiller ön keser dişlerde görülür. Travmaya uğramış dişlerde doğru teşhis, endikasyon ve erken tedavi ile uzun klinik ömre sahip estetik restorasyonların sağlanması oldukça önemlidir. Bu olgu sunumunda travmaya uğramış santral dişin multidisipliner bir yaklaşım ile tedavisi amaçlanmıştır. Travma sonrası üst sol santral dişinde komplike kronkök kırığı olan hastanın, dişinin devital olduğu ve kırık hattının subgingival bölgeye ilerlediği görüldü. Hastanın endodontik ve periodontal tedavisinin ardından restorasyon, fiber ile güçlendirilmiş akışkan bulk-fill rezin kompozit ve üniversal nanohibrit rezin kompozit ile tamamlandı.