Amaç: Bu araştırma ile kadınların menopoz döneminde yaşadıkları sağlık sorunları ve bu sorunlarla baş etme yöntemlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı tipteki bu çalışma, menopoz döneminde olan 204 kadın ile yürütülmüştür. Verilerin toplanmasında “Katılımcı Tanılama Formu”, “Menopoz Semptomları Değerlendirme Ölçeği (MSDÖ)” ve “Menopoz Semptomları ile Baş Etme Yöntemlerini Belirleme Formu” kullanılmıştır. Bulgular: Kadınların yaşı ile psikolojik şikayetler, ürogenital şikayetler alt ölçekleri ve menopoz semptomları değerlendirme ölçeği toplam puanı arasında negatif yönde istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Menopoz süresi ile ürogenital şikayetler alt ölçeği puan ortalaması arasında negatif yönde istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Kadınların eğitim düzeyi ile menopoz semptomları değerlendirme ölçeği toplam puanı ve somatik şikayetler alt ölçeği puanı arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur. Sonuç: Araştırma kapsamındaki kadınların menopoz döneminde birçok sisteme yönelik sağlık sorunları yaşadığı ve menopozal semptomların kadınların yaşamını çok yönlü olarak etkilediği saptanmıştır. Yaş, eğitim düzeyi ve menopoz süresi arttıkça menopoza ilişkin yaşanan semptomların şiddetinin azaldığı ve kadınların yaşam kalitelerinin daha az etkilendiği görülmüştür. Menopozal semptomların kadın sağlığına etkisinin belirlenmesi, bu dönemde yaşanan sorunlar ve baş etme yöntemlerine özgü eğitim ve danışmanlık hizmetlerinin planlanması ve bakım hedeflerinin belirlenmesini sağlayacaktır.
Amaç: Bu araştırma ile infertilite tedavisi alan çiftlerin tamamlayıcı ve alternatif tıp yöntemlerini kullanma durumları ve etkileyen faktörlerin belirlenmesi amaçlanmıştır.Gereç ve Yöntem: Kesitsel tipteki bu çalışma, bir eğitim araştırma hastanesinin infertilite polikliniği ve tüp bebek merkezinde yürütülmüştür. Araştırmanın örneklemini en az bir aydır infertilite tedavisi alan ve araştırmaya katılmaya gönüllü olan 150 infertil kadın oluşturmuştur. Verilerin toplanmasında araştırmacılar tarafından hazırlanan ‘’Veri Toplama Formu’’ kullanılmıştır. sBulgular: Araştırma kapsamındaki çiftlerin %47.3’ünün konvansiyonel infertilite tedavilerinin yanı sıra tamamlayıcı ve alternatif tıp yöntemlerini kullandıkları saptanmıştır. Kadınların ve eşlerinin tamamlayıcı ve alternatif tıp yöntemlerinden en yüksek oranda bitkisel yöntemler ve spritüal uygulamaları kullandıkları belirlenmiştir. Kadınların tamamlayıcı ve alternatif tıp yöntemlerini kullanma durumları, infertilite süresi, infertilite tedavi süresi ve infertilite kaynağı özelliklerine göre anlamlı derecede farklı bulunmuştur. Sonuç: Araştırmada infertilite tedavisi alan çiftlerin yarısına yakınının konvansiyonel tedavi ile birlikte tamamlayıcı ve alternatif tıp yöntemlerini kullandıkları ve en çok kullanılan yöntemlerin biyolojik temelli uygulamalar ve zihin beden tıbbı uygulamaları olduğu belirlenmiştir. İnfertilite süresi ve tedavi süresi uzun olan, kadına bağlı nedenlerden dolayı infertilite tedavisi alan çiftler daha yüksek oranda tamamlayıcı ve alternatif tıp yöntemlerini kullanmaktadır.
Amaç: Bu çalışma ile, gebelik sayısının sosyal destek algısı ve prenatal dönem bağlanma düzeyine etkisinin incelemesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada tanımlayıcı analitik araştırma dizaynı kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini 98 primigravida, 107 multigravida oluşturmuştur. Verilerin toplanmasında, “Katılımcı Tanılama Formu”, “Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği (ÇBASDÖ)” ve “Prenatal Bağlanma Envanteri (PBE)” kullanılmıştır. Bulgular: Gebelerin ÇBASDÖ ortanca puanı 74,0 (13-84), PBE puan ortalaması 41,16±10,65 olarak hesaplanmıştır. Multigravidaların PBE puanlarının primigravidalara göre daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Gebelerin yaşı, eğitim düzeyi ve çalışma durumuna göre PBE puanları açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur. Primigravidalarda, üçüncü trimester PBE puanının birinci ve ikinci trimesterlere göre anlamlı olarak daha düşük olduğu belirlenmiştir. Gebelerin ÇBASDÖ ve alt boyutları arasında pozitif yönde yüksek düzeyde bir ilişki bulunmuştur. Tüm gebelerde ve multigravidalarda, ÇBASDÖ ve PBE arasında negatif yönde bir ilişki olduğu saptanmıştır.Sonuç: Eğitim düzeyi, yaş, ekonomik durum ve çalışma durumunun gebelikte sosyal destek algısı ve prenatal bağlanma düzeyini etkilediği bulunmuştur. Multigravidaların prenatal bağlanma düzeyinin yüksek olduğu, primigravidalarda ise, üçüncü trimesterde prenatal bağlanma düzeyinin düşük olduğu görülmüştür. Gebelerde prenatal bağlanma düzeyi arttıkça sosyal destek algısının azaldığı saptanmıştır.
9 March 2021 in Turkish Journal of Family Medicine and Primary Care
Amaç: Bu araştırma ile hemşirelik öğrencilerinin cinsel yolla bulaşan hastalıklar (CYBH) konusunda bilgi düzeylerinin ve farkındalıklarının arttırılmasına yönelik uygulanan iki farklı eğitim yönteminin etkinliğini değerlendirmek amaçlanmıştır. Yöntem: Müdahale tipindeki bu araştırma, bir hemşirelik yüksekokulunda öğrenim görmekte olan 1. ve 2. sınıf hemşirelik öğrencileri ile yürütülmüştür. Araştırmanın uygulama aşamasında 1. sınıf öğrencilerine akran eğitimi (n=123), 2. sınıf öğrencilerine ise broşür eşliğinde uzman bir eğitimci tarafından eğitim (n=77) verilmiştir. Araştırma verilerinin toplanmasında Katılımcı Tanılama Formu ve Cinsel Yolla Bulaşan Hastalıklara İlişkin Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırma verileri eğitim öncesi ve eğitim verildikten bir ay sonra toplanmıştır. Araştırma verileri SPSS 22.0 paket programı kullanılarak değerlendirilmiştir. Verilerin analizinde Mann Whitney U testi, Ki-kare testi ve Wilcoxon Signed Ranks testi kullanılmıştır. Bulgular: Araştırma kapsamında her iki eğitim grubundaki öğrencilerin eğitim öncesi CYBH konusunda bilgi düzeylerinin orta düzeyde olduğu ve CYBH ilişkin bilgi düzeyi açısından gruplar arasında fark olmadığı saptanmıştır (p>0,05). Eğitim öncesi, her iki eğitim grubundaki öğrencilerin en yüksek oranda CYBH’nin cinsel ilişki dışında kan yolu ile bulaştığını bildikleri belirlenmiştir. Aynı zamanda eğitim öncesi akran eğitimi grubundaki öğrenciler CYBH açısından en yüksek oranda çok eşli olan kişilerin risk altında olduğunu, broşür+uzman eğitimi grubundaki öğrenciler ise en yüksek oranda seks işçilerinin risk altında olduğunu bildirmiştir. Eğitim sonrası ise broşür eşliğinde uzman eğitimci tarafından eğitim verilen öğrencilerin, akran eğitimi verilen öğrencilere göre CYBH konusunda bilgi düzeylerinin daha yüksek olduğu saptanmıştır (p<0,001). Sonuç: Broşür+uzman eğitimi verilen öğrencilerin eğitim sonrası CYBH konusundaki bilgi düzeyleri akran eğitimi verilen öğrencilere göre daha yüksektir. Öğrencilerin CYBH’ye ilişkin bilgi düzeylerini ve farkındalıklarını arttırmada broşür+uzman eğitimi vermenin etkili bir yöntem olduğu bulunmuştur. Her iki eğitim grubundaki öğrencilerin çoğunun eğitim öncesinde CYBH açısından risk altında olan grupları ve cinsel ilişki dışında bulaşma yollarından birini bildikleri saptanmıştır. Gençlerin CYBH konusunda bilgi düzeylerini arttırmada farklı ve etkinliği kanıtlanmış yöntemler ile eğitimlerin verilmesi, cinsel sağlık ve üreme sağlığının korunmasını ve geliştirilmesini sağlayacaktır.
This study aims to explore university students’ perceptions, attitudes, and knowledge regarding contraceptive methods within the sociocultural context of Türkiye. It specifically investigates how cultural norms, religious values, and social stigma influence young people’s access to, and understanding of, contraception. A qualitative design was employed using Reflexive Thematic Analysis as developed by Braun and Clarke. Semi-structured interviews were conducted with 38 university students aged 18–25 from diverse academic backgrounds using purposive sampling. The interdisciplinary research team, comprising sociologists and health professionals, engaged in iterative coding, reflexive memoing, and theme development, emphasizing contextual interpretation and reflexivity. Four main and nine subthemes emerged: (1) individual attitudes, showing ambivalence between personal autonomy and moral taboos; (2) sociocultural barriers, where religious and cultural norms stigmatize contraceptive use, especially among unmarried individuals; (3) knowledge gaps, with participants demonstrating limited or inaccurate understanding of methods beyond condoms and emergency contraception; and (4) educational needs, highlighting strong support for early, comprehensive sex education and accessible counseling services. A notable contradiction was observed between participants’ relatively liberal views and the conservative societal climate in which they navigated. This study underscores the persistence of stigma and misinformation surrounding contraception among Turkish youth, despite signs of generational value shifts. These findings emphasize the urgent need for culturally sensitive, inclusive, and scientifically grounded sexual health education. The results are relevant for public health policymakers and practitioners in Türkiye and other conservative societies, where young people’s reproductive autonomy is constrained by moral and cultural norms.