The present study aimed to explore the perceptions of spirituality and spiritual care among nurses who work in three different countries with different cultures as well as the factors influencing their perception. This is a cross-sectional multicultural study conducted with a total of 1090 nurses from Türkiye, Albania, and Italy. Data were collected through the “Individual Information Form” and the “Spirituality and Spiritual Care Rating Scale”. Nurses’ mean score on the Spirituality and Spiritual Care Rating Scale was above average. It was also found that country, marital status, religious belief, Islamic religion, training for spiritual care, and using spiritual practices to cope with difficulties or illnesses influenced nurses’ perception of spirituality and spiritual care. It was concluded that nurses from the three countries associated spirituality and spiritual care with religion and that some personal characteristics influenced their perceptions of spiritual care. The results highlight the need for training in spiritual care to improve nurses’ perceptions and practices of spiritual care.

Travmanın, travma sonrası stres bozukluğu gibi ciddi ruhsal hastalıklara yol açtığı bilinmesine rağmen son 25 yıldır, bireyde olumlu bir değişime neden olabileceği üzerinde de durulmaktadır. Bu olumlu değişim günümüzde genellikle, “travma sonrası büyüme” terimi ile adlandırılmaktadır. Literatürde son dönemde travma sonrası büyüme ile ilgili yapılan araştırmalarda, genellikle büyüme üzerinde etkili olabilecek faktörler üzerine odaklanıldığı görülmektedir. Oldukça az sayıda araştırma yapılmasına rağmen, travma sonrası büyümede etkili olup olmadığı ilgi konusu olan en güncel kavramlardan biri ise, bütünlük duygusudur. Bu derlemenin amacı bütünlük duygusunun travma sonrası büyümeye etkisini güncel literatür ışığında tartışmaktır.

Amaç: Araştırma Sorun Çözme Terapisine (SÇT) dayalı psikiyatri hemşireliği yaklaşımının ciddi ruhsal belirtiler yaşayan hemşirelik öğrencilerinin ruhsal belirti düzeylerine etkisini incelemek amacıyla yürütülmüştür. Yöntem: Araştırma, tek grup, ön test-son test uygulamalı yarı-deneysel tasarımda yürütülmüştür. Araştırmanın evrenini, 2016-2017 eğitim ve öğretim yılında bir hemşirelik fakültesinde eğitim gören 262 birinci sınıf öğrencisi oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak Tanıtıcı Bilgi Formu ve Kısa Semptom Envanteri (KSE) kullanılmıştır. Örneklemi Rahatsızlık Ciddiyet İndeksi (RCİ) puan ortalaması 2.00 ve üstü olan yedi öğrenci oluşturmuştur. Sorun Çözme Terapisi (SÇT), her öğrenciye bireysel olarak, ortalama 40-45 dakika süren yedi-sekiz oturumda uygulanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde, tanımlayıcı analizler, bağımsız gruplar arası farkın anlamlılığı testi ve Paired Sample Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi kullanılmıştır. İstatistiksel önemlilik katsayısı p1.00, n=49) psikopatoloji eğilimi gösterdiği saptanmıştır. Sorun Çözme Terapisi (SÇT) sonrası, örneklem grubunun Kısa Semptom Envanteri (KSE) ve tüm alt boyut belirti toplam puanında, Ek Bulgular (p=0.89, p>0.05) alt boyutu dışında düşüş görülmüştür (p