Amaç ve Önem: Çalışmanın amacı dünyada en çok turist çeken ülkelerde turist rehberliği eğitiminin nasıl verildiği ve nasıl turist rehberi olunduğunu ortaya koymaktır.Yöntem: Çalışmada alan yazın taraması yapılarak içerik analiz yönteminden yararlanılmıştır.Bulgular: Yapılan literatür taraması ile Dünya Turizm Örgütü (WTO) 2018 yılı verilerinden yararlanarak dünyada en çok ziyaret edilen ülkeler ve turizmde yükselişte olan ülkelerin turist rehberliği eğitim sistemleri incelenmiştir. Amerika Birleşik Devletleri ve Fransa’da mesleğin icrası için profesyonel eğitim şartı aranmamaktadır. Eğitim süresi en kısa 3 hafta ile Güney Afrika Cumhuriyeti, en uzun ülke ise 5 yıl ile Arjantin’dir. Elde edilen bulgulara göre Avrupa’da turist rehberliği eğitimi 3 ay ile 2 yıl arasında değişmektedir. Verilen eğitimler incelendiğinde ortak olan konulardan Bazıları Tarih, Sanat Tarihi, Dinler Tarihi, Arkeoloji, Coğrafya, Mitoloji, Sosyoloji ve Toplum Bilimidir. Özgünlük/ Bilimsel Katkı: Dünyada turist rehberliği eğitimi veren ülkelerin verdikleri eğitimler açısından ele alınmasını ve değerlendirilmesini kapsamaktadır.
4 January 2017 in Journal of Human Resources in Hospitality & Tourism
The purpose of this study was to explain the extent to which communication competencies and personality types influence tour guides’ performances, as measured by two livelihood indicators: earned tips and overall income. Data were collected from a sample of 387 professional tour guides via self-report survey. The study results suggest that some verbal and non-verbal communication competencies play a role in predicting tips earned. Moreover, the study has found that three of the Big Five personality traits are useful predictors of tips and general income. Theoretical and practical implications are discussed within the realm of Theory of Communication Competence and Big Five Personality Traits.
1 December 2018 in Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi
Süreç içinde hızla gelişen bilim ve teknoloji; bireylerin çalışma şartlarında, aile yapılarında, dünya görüşlerinde, inançlarında ve gereksinimlerinde değişikliklerin yaşanmasına neden olmuştur. Bu değişiklikler sonucunda birçok tarihi yapı işlevini kaybetmiş, terk edilmiş ve atıl kalmıştır. Atıl kalan bu yapılar, turizmde sürdürülebilirliğin öneminin anlaşılmasıyla değer kazanmış, yaşatılma ilkesi çerçevesinde yeniden işlevlendirilmiştir. Bu durumun bir sonucu olarak kıt kaynaklar korunmuş, kültürel sürdürülebilirlik gerçekleştirilmiş ve yapıların çevresine sosyal, kültürel ve ekonomik katkı sağlanmıştır. Bu olguya koşut olarak, bu çalışmada Kastamonu’da yer alan tarihi konakların tercih edilerek yaşatılmasını sağlayan çekicilik faktörlerinin neler olduğu anket tekniğiyle araştırılmıştır. Verilerin analizinde istatistik paket programı kullanılarak “yüzde” ve “sıklık” haricinde, parametrik olmayan “Mann Whitney U” ve “Kruskal Wallis” testlerine başvurulmuştur. Araştırmanın sonuçlarına göre konak otellerin tercih edilmesini sağlayan faktörler: meslek, ekonomik durum, kültür ve yaşam tarzıdır. Ayrıca bu faktörlerin turistlerin bireysel özelliklerinden, cinsiyet, eğitim durumu ve toplam aylık gelire göre anlamlı farklılık gösterdiği tespit edilmiştir.
30 September 2020 in Journal of Tourism and Gastronomy Studies
Expectations of tourists have changed because of factors shaping new tourism demands like socio-economics, technology, psychology and others. This creates new alternatives, namely new tourism trends. New tourism trends are pioneered by developed countries or developing countries in the tourism industry. In this paper, new tourism trends around the world are analyzed by looking at tourism reports, strategies, sectoral evaluations, and governmental plans of these countries. They are limited as to top ten the most tourist attractedcountries from the past to the present according to the 2015 World Tourism Organization tourism report. Tourism trends in Turkey, as the sixth most attracted country on the list, are analyzed here. In addition to these findings, new trends in tourism will be analyzed and discussed as to whether they can adapt in Turkey. This study will be the first study in tourism literature since 1995.