1980’li yıllar ama daha ziyade 1990’lı yıllar bilgi iletişim teknolojilerindeki çarpıcı, olağanüstü hızlı gelişimlerin yaşandığı zaman dönemleri olarak ifade edilebilir. Özellikle internet teknolojisi bu döneme damgasını vurmuştur. Ekonomi ve işletmeciliğin belki de en dinamik tarafı olan finans endüstrisi de bu değişimden payını almıştır. Finans sektörü ama özellikle de dijital finans son derece önemli, vazgeçilmez bir hal almıştır. Finansal teknoloji ya da diğer bir ifadeyle FinTech, finans ve teknolojinin bütünleşmesini sağlamak suretiyle finansal işlem ve hizmetleri daha da hızlı ve kaliteli hale getirmeyi amaç edinen ve halen gelişimi devam eden bir finans endüstrisidir. Bu çalışmada dijital finans kavramına genel bir bakış sağlamak amaçlanmaktadır.

Purpose: The present study aims to investigate the impact of internal control effectiveness on supply chain management efficiency (SCME) and capital allocation efficiency for companies listed in the Tehran Stock Exchange (TSE). In addition, it investigates the mediating role of supply chain management efficiency in the relationship between internal controls and capital allocation efficiency.Design/methodology/approach: The data about 191 companies in 2014–2022 were examined. The sales per inventory ratio was used to calculate SCME. The present study also applied the Generalized Method of Moments (GMM) for endogeneity concerns.Findings: The results showed that internal control effectiveness has a significant positive effect on SCME. Moreover, internal control effectiveness and SCME significantly positively affect capital allocation efficiency. SCME has a mediating role in the relationship between internal control effectiveness and capital allocation efficiency. These findings remained robust even after several robustness tests. In addition, this study tested the results' robustness by dividing data into the pre-COVID-19 and post-COVID-19 years. The previous results were also confirmed according to the robustness test of COVID-19.Originality/value: Challenges in the supply chain often hinder capital allocation efficiency. In addition, enterprises should try to establish strong internal controls to ensure SCME. Therefore, the relationship between internal control effectiveness, SCME and capital allocation efficiency is complex and underscores the importance of robust internal controls in optimizing resource allocation within organizations. Interestingly, this topic has not been extensively researched in accounting and business research, and there is a lack of empirical evidence on these effects. Consequently, this study aims to fill the gap and identify potential opportunities for new research directions.

Enerji, ülkelerin sürdürülebilir bir şekilde kalkınması ve bireylerin refah seviyesini artırmada en temel faktörlerden biridir. İskoçyalı mucit James Watt’ın buhar makinesini verimli bir şekilde kullanmasıyla birlikte 1760’’lı yıllarda Britanya’da ortaya çıkan sanayi devrimi ile kömürün, 20. Yüzyılın başından itibaren de petrolün kullanılmaya başlamasıyla kömür ve petrol modern zamanlara damgasını vuran kaynaklar olarak öne çıkmıştır. Ancak bu kaynakların sınırlı olması ve yüksek miktarlarda tüketiliyor olmalarından dolayı özellikle sanayileşmiş ülkelerin başını çektiği gelişmiş ülkeler yeni enerji kaynakları arayışı içine girmişlerdir. Bu çalışmada, 1990'dan 2020 periyodu için Türkiye’deki yenilenebilir enerji gelişimi üzerindeki finansal gelişmenin etkisi sorgulanmıştır. Çalışmada; Svirydzenka tarafından geliştirilen finansal gelişme endeksi kullanılmıştır. Çalışmada, değişkenlerin durağanlık özelliklerini ve yapısal kırılma olasılığını belirlemek için ADF testi ve Zivot-Andrew testinin bir karışımı kullanılırken, değişkenler arasındaki uzun dönemli bağlantının belirlenmesi için ARDL kullanılmıştır. Veriler analiz edildiğinde, finansal gelişme endeksi ile yenilenebilir enerji arasında anlamlı ve negatif yönlü bir ilişki tespit edilmiştir

Amaç: Bu araştırma, Türkiye’de 1990-2020 dönemine ilişkin karbondioksit emisyonu, ekonomik büyüme ve finansal gelişme arasındaki ilişkiyi ortaya koymayı amaçlamaktadır. Tasarım/Yöntem: Araştırmada birim kök testi için Augmented Dickey Fuller (ADF) ve Phillipp-Perron (PP) birim testlerine başvurulurken; zaman serilerinde Zivot-Andrews birim kök testleri, eş bütünleşme için Gregory-Hansen eşbütünleşme testi kullanılmıştır. Nedensellik analizlerinde, Toda-Yamamoto ve Granger nedensellik testinin bootsrap üzerinden yapıldığı Hacker ve Hatemi-J Bootsrap nedensellik testi kullanılmıştır. Analizler E-views 7.0 programında yürütülmüştür. Bulgular: Analizlerin sonuçları, karbon dioksit salınımının Türkiye’de makroekonomik ve finansal gelişme bağlamında bir etkiye sahip olmadığını göstermektedir. Sınırlılıklar: Örneklem, Türkiye için 1990-2020 periyoduna ilişkin karbon dioksit emisyonu, ekonomik büyüme ve finansal gelişme endeksi değişkenlerini kapsamaktadır. Özgünlük/Değer: Konu, pek çok çalışmada farklı yönleriyle yoğun bir biçimde ele alınmasına karşın, özellike Türkiye açısından sınırlı bir literatür söz konusudur. Dolayısıyla, çalışma bu alandaki boşluğun doldurulmasına katkı sunacaktır.

Green finance serves as a comprehensive framework encompassing diverse financial instruments tailored to support socially and environmentally responsible endeavors. This chapter explores the core objectives of green finance, emphasizing its role in fostering investments in enterprises, initiatives, and innovations with positive environmental footprints. By combatting the adverse effects of climate change, green finance paves the path towards advanced sustainable development and facilitates the transition to a low-carbon economy. Furthermore, this chapter elucidates the concept of green finance alongside the associated tax incentives, exploring their genesis, requirements, and advantages. Additionally, it outlines the various challenges and constraints confronting the field of green finance, underscoring the imperative of implementing strategies to fortify its robustness, viability, and efficacy.