The purpose of this investigation was to evaluate the effects of clear‐cutting and skidding impacts on surface soils in an alder coppice and aboveground herbaceous biomass. For this purpose, experimental sites used in the study were a randomized complete block with four replications. Some soil properties were measured at 60 pits at 0 to 5 cm and 5 to 10 cm deep in control, normal harvest, and main skid trail sites. In the main skid trail site, as compared to the control and normal harvest site, the bulk density increased from 0.90 to 1.52g cm⁻³, the soil organic‐matter content decreased from 4.77% to 1.65%, and saturated hydraulic conductivity decreased from 86.34 to 9.6 cm h⁻¹ at 0 to 5 cm deep. Optimization of harvesting time and rehabilitation of skid roads needed to be done to prevent and minimize negative impacts of the skid roads on soils.

Doğal kaynaklar sürekli etkileşim halinde olan ekosistemlerdir. Bu ekosistemlerin planlanması bütünleşik havza planlanma ilkelerine göre yapılmalıdır. Ancak Rize il ölçeğindeki doğal kaynak planlama ve altyapı çalışmalarında bu hususun layıkıyla dikkate alındığı pek söylenemez. Bu çalışmanın amacı Pazar Hemşin havzası bazı havza karakteristikleri ile arazilerin yükselti kademeleri, eğim, bakı ve jeolojik yapıya göre dağılımlarının Coğrafi Bilgi Sistemi (CBS) yardımıyla ortaya konulmasıdır. Araştırma sonucuna göre Pazar Hemşin havzasının drenaj alanı 21216 hektar ve ortalama eğimi % 30.97’dir. Yükselti kademelerine göre en geniş arazi varlığı 4153.35 hektar (%19.58) ile 901-1200 m yükseltiler arasında ve en az arazi varlığı 633.26 hektar (%2.98) ile 2100-2400 m yükseltileri arasında olduğu belirlenmiştir. Eğim ve bakı faktörlerine göre arazilerin % 63.14’ü gölgeli bakılar üzerinde ve % 36.86’sı güneşli bakılar üzerindedir. Eğime göre en geniş ziraat alanı % 38.35 ile % 11-20 eğim gurubunda yer almaktadır. Orman arazilerinin % 30.44’ü asidik kayaçlar, % 69.43’ü nötr kayaçlar ve % 0.13 ile alüvyon alanlar üzerindedir. Kayaç türlerine göre en geniş orman varlığı % 30.33 ile granit kayaçlar üzerindedir. Yerleşim yerlerinin % 44.55’i asidik kayaçlar, % 54.37’si nötr kayaçlar ve % 1.08’i ile alüviyon alanlar üzerindedir. Mevcut yerleşim yerlerinin % 63.99’u gölgeli bakılar üzerinde, % 36.01’i güneşli bakılar üzerindedir. Havza genelinde yerleşim yeri kullanımlarında gölgeli bakılar baskın durumdadır. Yerleşim alanları ile eğim gurupları arasında R² = 0,831 ve y = -2,1523x2 + 9,6437x + 15,559 şeklinde polinomvari bir ilişki belirlenmiştir. Yerleşim yerlerinin seçimi, yol ve alt yapı çalışmaları ile tarım arazilerinin kullanılmasında yukarıda ortaya konulan havza özelliklerinin dikkate alınması hem sorunlarınların çözümlenmesi hemde sürdürülebilir havza yönetimi için faydalı olabilir.

Bu çalışma, Rize kent merkezindeki çay bahçeleri ve çayla ilgili alanların turizm potansiyelini değerlendirmeyi ve bu alanlar arasında bir turizm rotası oluşturmayı amaçlamaktadır. Çay bahçelerinin kentsel kültürel mirasın korunması ve canlandırılmasındaki önemi ile kent kullanıcılarının rekreasyon ve dinlenme ihtiyaçlarını karşılama potansiyeli incelenmiştir. Bu bağlamda, kent kullanıcılarının bu alanlara yönelik algıları, kullanım alışkanlıkları ve beklentileri anket yöntemiyle belirlenmiştir. Araştırma, çay bahçeleri ve ilgili alanların fiziksel ve işlevsel bağlantılarını güçlendirerek bir rota önerisi geliştirmektedir. Elde edilen bulgular, planlanan bu rotanın etkin bir şekilde kullanılabilmesi için stratejik öneriler sunmaktadır. Çalışma, hem kent planlamacılarına hem de turizm yöneticilerine, çay bahçelerini ve ilgili alanları turizme kazandırmak ve kent yaşam kalitesini artırmak için yol gösterici bilgiler sağlamaktadır. Bu bağlamda, önerilen rota, alanların birbiriyle entegrasyonunu ve turistik cazibesini artırmaya yönelik somut adımları içermektedir. Sonuç olarak, çay bahçelerine dayalı turizm yaklaşımı, Rize’nin kültürel kimliğini güçlendirirken yerel ekonominin sürdürülebilir gelişimine önemli ölçüde katkı sunmaktadır.

This study evaluated the effects of different indole-3-butyric acid (IBA) doses, Aloe vera gel, and rooting media on the rooting performance and subsequent growth of vegetative tea (Camellia sinensis) cuttings. Cuttings collected during the second flush period were subjected to seven IBA concentrations (2000–8000 ppm), Aloe vera gel, or no pre-treatment and rooted in perlite or clay soil under greenhouse conditions using a randomized complete block design with three replications. Rooting and growth parameters were monitored for 120 days, followed by a 15-week growth assessment after transplanting. The rooting medium significantly influenced root length and cutting length, with clay soil promoting greater root elongation and perlite enhancing shoot growth. Among IBA treatments applied in perlite, intermediate concentrations (4000–6000 ppm) resulted in comparatively favorable rooting performance and growth compared to lower or higher doses. The highest rooting and survival rates were obtained with 5000 ppm IBA combined with perlite, while the greatest root number was observed at 6000 ppm IBA. Aloe vera gel was associated with greater root length particularly in soil-based media, suggesting its potential as a natural rooting stimulant under the tested soil-based conditions. Overall, the results indicate that rooting success and early growth of tea cuttings were influenced by both the auxin concentration and rooting medium under the tested greenhouse conditions. Under the conditions of the present study, the use of intermediate IBA doses in perlite appears to be an effective propagation approach, while Aloe vera gel may represent a promising alternative for soil-based rooting systems. These findings contribute to the optimization of vegetative propagation protocols for tea and support the production of high-quality, cost-effective planting material.

In this study, it was aimed to determine the effect of environmental factors such as altitude, geological formation and canopy cover on certain properties of fruit in the whortleberry populations in the Fırtına Valley. For this purpose, total 30 experimental sites with three replicates were taken in three different steps of altitude (1000-1200 m, 1300-1500 m, 1800-1900 m. a.s.l.), in two different geological formations (Kaçkar Granitoyidi and Çatak) and in two different canopy covers (0% and 40-60%). Three plots were chosen for sampling in each of experimental sites. Fruit characteristics such as width, height, weight, dry matter amount of fruit were measured in fruit samples collected from experimental plots. As well as the time to start ripening of the fruit was determined. As a result; it was found that fruit width varied between 4.04 and 12.91 mm, fruit length ranged from 4.94 to 13.92 mm, the 100 berry weight varied between 24.61 and 87.05 g, and the total dry matter amount varied between 10.14% and 17.35%. It was determined that ecological factors, especially elevation, changed fruit characteristics statistically significant. As the altitude increased, fruit width, fruit height and 100 berry weight showed irregular change. It was observed that the canopy negatively affects the properties of the fruit. Pomologically, the best fruit characteristics in the populations were found on the Çatak geological formation in the second elevation (1300-1500 m a.s.l.). The wild Caucasian whorthleberry populations in the second elevation can be selected as one of the genetic resource conservation areas in the valley. Furthermore this population may have promising genotypes that contribute to plant breeding programs.Bu çalışmada; Fırtına vadisi'ndeki ayı üzümü populasyonlarında rakım, jeolojik formasyon ve kapalılık gibi çevresel faktörlerin meyvenin bazı özellikleri üzerindeki etkisininin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu nedenle, üç farklı yükselti grubunda (1000-1200 m, 1300-1500 m, 1800-1900 m), iki farklı jeolojik formasyonda (Kaçkar Granitoyidi ve Çatak) ve iki farklı meşçere kapalılığında (% 0 ve % 40-60) üçer tekrarlı olmak üzere toplam otuz adet deneme alanı alınmıştır. Herbir deneme alanında örnekleme için üç alt parsel seçilmiştir. Deneme alanlarından toplanan meyve örnekleri üzerinde; meyvenin genişliği, boyu, ağırlığı, kuru madde miktarı gibi meyve özellikleri ölçülmüştür. Ayrıca meyvelerin olgunlaşmaya başlama zamanı da belirlenmiştir. Araştırma sonucunda; meyve genişliğinin 4.04 ila 12.91 mm, meyve uzunluğunun 4.94 ila 13.92 mm arasında, 100 meyve ağırlığının 24.61 ile 87.05 g arasında ve toplam kuru madde miktarının % 10.14 ile % 17.35 arasında değiştiği tespit edilmiştir. Ekolojik faktörlerin, özellikle de yükseltinin, meyve özelliklerini istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde değiştirdiği tespit edilmiştir. Yükselti arttıkça, meyve genişliği, meyve boyu ve 100 meyve ağırlığı değerlerindeki değişimin düzensiz olduğu görülmüştür. Ayrıca, meşçere kapalılığının meyvenin özelliklerini olumsuz yönde etkilediği tespit edilmiştir. Pomolojik olarak, popülasyonlardaki en iyi meyve özellikleri, Çatak jeolojik formasyonunun ikinci yükselti kademesinde (1300-1500 m) bulunmuştur. İkinci rakımdaki bu doğal ayı üzümü populasyonları, vadideki genetik kaynak koruma alanlarından biri olarak seçilebilir. Ayrıca, bu populasyon bitki yetiştirme programlarına katkıda bulunan umut verici genotiplere sahip olabilir.

Toprak solunumu atmosfere verilen karbondioksitin (CO2) önemli bir kaynağı olup küresel ısınma bakımından önemli bir ekosistem sürecidir. Yapılan ormancılık uygulamaları bu süreci önemli derecede etkileyebilmektedir. Bu çalışmada; Trabzon’da Doğu kayını (Fagus orientalis L.) ağaçlandırma alanında farklı aralama derecelerinin ve mevsimlerin, mikrobiyal biyokütle karbon, bazal solunum ve toprak solunumuna etkileri araştırılmıştır. Bu amaçla iki farklı aralama şiddetinde (%25 ve %40) ve kontrolde, üç tekerrür ile toplam dokuz deneme alanı oluşturulmuştur. Ölçümlere bir yıl boyunca devam edilmiştir. Sonuçlar tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ile değerlendirilmiştir. Çalışma sonucunda ortalama toprak mikrobiyal biyokütle C içerikleri; %25 aralama yapılan parselde 469,57 𝜇g/g, kontrol parselinde 478,73 𝜇g/g ve %40 aralama yapılan parselde 541,06 𝜇g/g olarak bulunmuştur. ANOVA sonuçları %40 aralama parsellerindeki mikrobiyal biyokütle C içeriklerinin kontrol ve %25 aralama yapılan parsellerden anlamlı oranda yüksek olduğunu göstermektedir. Mikrobiyal biyokütle C içerikleri yaz mevsiminde diğer mevsimlerden anlamlı oranda yüksektir. Kontrol ile aralama yapılan topraklar arasında bazal solunum ve toprak solunumu değerleri bakımından anlamlı bir fark belirlenememiştir. Buna karşılık bazal solunum ve toprak solunumu mevsimlere göre anlamlı oranda değişim göstermiştir. Çalışma alanında su açığı olmadığı için değişimlerin nem yetersizliğinden çok, sıcaklık tarafından belirlendiği düşünülmektedir. Yapılan %25 aralama şiddeti karbon yönetimi açısından bakıldığında topraktaki karbon salımında anlamlı fark yaratacak düzeyde değildir. %40 oranında yapılan aralamada da CO2 salınımı yönünden yapılan müdahalenin mikrobiyal biyokütleyi olumlu yönde teşvik ettiği, topraktaki CO2 salımını ise anlamlı düzeyde değiştirmediği tespit edilmiştir. Dolayısıyla bu yörede kayın plantasyonlarında yapılan bu aralama çalışmalarının önemli ölçüde karbon salımına neden olmadığı, mikrobiyal biyoması teşvik ettiği için toprak sağlığı açısından yararlı olabileceği sonucuna varılmıştır.