Amaç: Bu çalışma, Türk okul öncesi çocuklarında obezite ile ilgili potansiyel risk faktörlerini -gebelik öncesi ve sonrası, çocuk, ebeveyn ve çevresel faktörler- belirlemeyi amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Özel ve devlete bağlı 25 anaokulunda 3-5 yaş grubu 538 çocuk ve anneleri ile yüz yüze görüşme yöntemi kullanılarak kesitsel bir çalışma gerçekleştirilmiştir. Gebelik, bebeklik ve okul öncesi döneme ait demografik, antropometrik, beslenme, uyku ve fiziksel aktivite bilgileri sorgulanmıştır. İki günlük besin tüketim kayıtları ve antropometrik ölçümleri alınmıştır. Bulgular: Okul öncesi çocuklarda hafif şişmanlık ve obezite sıklığı %27 olarak saptanmıştır. Yirmi sekiz potansiyel risk faktöründen gebelik öncesi obezitesi [1,108 (1,042-1,179)], gebelik sonu obezitesi (OR:4,350, CI:2,053-9,217), gebelikte >200mg/gün kafein alımı (OR:1,588, CI:1,031- 2,446), obezitesi olan babaya sahip olma (OR:1,089 CI:1,027-1,155), devlet okulu yerine özel okula gitme (OR:2,093, CI:1,298-3,376), hızlı yeme (OR:3,355, CI:1,175-9,583), kısa öğle yemeği süresi (OR:0,966, CI:0,934-0,998), günlük uyku süresinin 2 saat ekran süresi (OR:1,560, CI:1,012-2,405) okul öncesi çocukluk obezitesi ile ilişkili bulunmuştur. Sonuç: Ebeveyn obezitesi, gebelikte kafein alımı, yeme hızı, günlük uyku ve ekran süresi Türk okul öncesi çocuklarında obezite risk faktörleri olarak belirlendi. Erken çocukluk döneminde anne ve çocuğa ait risk faktörlerinin belirlenmesi, yaşam tarzının ve obezojenik çevrenin düzenlenmesi, obeziteden koruyucu olabilir.

Amaç: Bu çalışma Türkiye’de eğitim gören uluslararası öğrenciler ile Türk öğrencilerin beslenme durumlarını karşılaştırmak amacıyla yürütülmüştür. Yöntem: Kesitsel olarak planlanan çalışma, yükseköğrenimde ön lisans ve lisans eğitimi gören 160 üniversite (%50’si Türk) öğrencisinin katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışmaya uluslararası öğrenci olarak Türkiye dışında doğmuş, yükseköğrenim için Türkiye’ye gelmiş ve en az bir yıldır Türkiye’de yaşayan öğrenciler kabul edilmiştir. Demografik özellikler, antropometrik ölçümler, beslenme davranışı, öğün atlama bilgileri ve üç günlük (bir gün hafta sonu) besin tüketim kaydı yüz yüze görüşülerek alınmıştır. Bulgular: Katılımcıların yaş ortalamaları 21.98±2.27 yıldır. Uluslararası ve Türk öğrencilerde hafif şişmanlık ve obezite oranı sırasıyla: %10 ve %8.7 olarak belirlenmiştir. Uluslararası öğrencilerin en sık kahvaltı (%55), Türk öğrencilerin ise öğle öğününü (%38.8) atladıkları saptanmıştır. Günlük enerji, enerjinin karbonhidrat oranı ve lif alımı her iki grupta da önerilerin altında, enerjinin yağ oranı, E ve B12 vitaminleri, sodyum ve fosfor alımları önerilerin üstünde bulunmuştur. Uluslararası öğrencilerin günlük lif alımlarının Türk öğrencilere göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha düşük olduğu görülmüştür. Sonuç: Uluslararası öğrencilerin enerji ve birçok besin ögesini yetersiz aldıkları belirlenmiştir. Ev sahibi üniversitelerin, uluslararası öğrencilerin ihtiyaçlarını anlayarak, akademik olduğu kadar, yaşam deneyimlerini geliştirmek, beslenme durumunu iyileştirmek için uyum sağlamalarını kolaylaştıracak hizmetler sunmaları önemlidir.

Sleep quality, dietary intake, and body composition are known to change during pregnancy. This study aimed to examine the relationship between sleep quality, dietary intake and gestational weight gain in pregnant women. This cross-sectional study was conducted between April and October 2023 in Istanbul, involving 214 healthy pregnant women aged 20–45 years who had no diagnosed medical conditions and were referred to a diet clinic by a physician. Sociodemographic information, anthropometric measurements, and 3-day food diaries were collected, and the Pittsburgh Sleep Quality Index (PSQI) was administered through a face-to-face questionnaire. Of the participants, 56.5% reported poor sleep quality. Body weight and body mass index (BMI) were significantly higher in those with poor sleep quality (p < 0.05). A positive correlation was found between gestational weight gain (r = 0.162, p = 0.017) and sleep disturbances. The PSQI score did not differ with gestational weight gain across trimesters (p > 0.05). Sleep quality did not vary with daily energy and macronutrient intake (p > 0.05). PSQI subscale analysis revealed that sleep disturbances in pregnant women were positively associated with energy (r = 0.137, p = 0.045), calcium (r = 0.147, p = 0.032), and copper (r = 0.139, p = 0.042) intake. Sleep disturbances during pregnancy are positively associated with dietary intake and gestational weight gain. To prevent sleep disturbances, which are common in pregnant women, it is important to provide counseling on optimal weight gain and healthy nutrition starting from the preconception period.

Hindistan cevizi yağı tropikal ülkelerde binlerce yıldır kullanılan, Cocos nucifera adlı ağaçtan elde edilen yenilebilir bir yağdır. Saf hindistan cevizi yağı, hindistan cevizinin taze, olgun çekirdeğinden, mekanik veya doğal yollarla, ısı kullanılarak veya kullanılmadan kimyasal rafinasyon işlemi yapılmadan elde edilir. Hindistan cevizi yağı esas olarak 6-12 karbon atomundan oluşan orta zincirli yağ asitlerinden (MCT) oluşur. Hindistan cevizi yağının ağırlık kaybı üzerindeki etkilerinin termogenezi ve doygunluk yanıtını artırmasından kaynaklı olduğu bildirilmektedir. Sızma hindistan cevizi yağının kan lipidleri ve LDL oksidasyonu üzerindeki potansiyel yararlı etkilerinin ise, içerdiği biyoaktif polifenol bileşenlerden kaynaklandığı düşünülmektedir. Bu derleme, son yıllarda sağlık faydaları ile ön plana çıkan hindistan cevizi yağının ağırlık kaybı ve kan lipidleri üzerindeki etkilerine güncel bir bakış sunmaktadır.

Objective: This study aims at examining dietary intake in children and adolescents with type 1 diabetes mellitus (DM) and comparing the results with national dietary intake recommendations. Patients and Methods: One hundred fifty children and adolescents (52.7% female) with an average age of 12.2±3.1 years and with type 1 DM who were followed by the Pediatric Endocrinology Polyclinic participated in the study. Three-day food intake records and clinical information regarding the type 1 DM condition of the participants were obtained. Results: No gender-related significant difference was found among the participants regarding food intake. The percentage of energy derived from fat (average 39.6%) and saturated fat (16.1%) were higher than the recommended levels in both gender groups. The percentage of energy derived from carbohydrates (female 44.1±5.7%, male 43.0±6.8%) was below the recommended levels. The dietary fiber intake in children aged 6-10 years with type 1 DM met recommendations, whereas, it was below the recommended levels in other age groups. Micronutrient inadequacy was common in children and adolescents with type 1 DM. Conclusions: The authors believe that guidelines and programs are needed for children and adolescents with type 1 DM to reduce total fat and saturated fat intake, increase carbohydrate and dietary fiber intake up to the recommended levels, and prevent multiple micronutrient inadequacies.